Dit is nu al de tweede keer dat ik The Denvis publiekelijk zie beweren dat wij samen opgegroeid zijn. Niets is echter minder waar. Deze geslaagde rocker op zijn retour probeert natuurlijk een graantje mee te pikken van mijn succes. Ik begrijp dat wel, maar wil toch even zeggen dat het zeer zeker onjuist is te beweren dat wij samen opgegroeid zijn. Ik zat op de stoere katholieke basisschool Den Boogerd in Mierlo, terwijl Denvis op het pretentieuze openbare schooltje ‘T Schrijverke zat. Den Boogerd en ‘T Schrijverke waren elkaars uitersten – toen wij in de vijfde klas zaten zaten we al katholiek aan de meisjes te friemelen en zat The Denvis nog met zijn vingers in de zandbak. Wij vraten bij Friettent het Heuveltje terwijl die ‘openbaren’ altijd naar friettent ‘t Huuske gingen. Een plastic kot dat niet eens een gokkast of pacman consule binnen had staan. Het is dan ook geen wonder dat Denvis later, toen ik hem als tiener voor het eerst ontmoette, totaal geen verstand van computers bleek te hebben. Ik, met Pacman en Donkey Kong opgegroeid, had met die pixels geen enkele moeite. Ik heb Dennis dan ook voor het eerst ontmoet op het Strabrecht College in Geldrop. Ik was inmiddels al een stoere punkert en Denvis was, geheel in traditie van ‘t Schrijverke, een langharige hardrocker met krullen geworden. Dennis kwam van de Mavo naar het Strabrecht toe en probeerde zich meteen bij de stoerste punkert in te lijmen samen met zijn maat Richard, die woonde ook in Mierlo en die klierden wij altijd omdat hij dan altijd met zijn luchtbuks naar buiten kwam en begon te schieten.

Later is het toch nog goedgekomen tussen mij en The Denvis en heb ik uit medelijden met de jongen en zijn in de friettent opgelopen digitafobie nog wat films en webpagina’s voor hem gemaakt. Moraal van het verhaal is dat iets eenvoudigs als een schoolkeuze een enorme invloed op het leven van je kind kan hebben. Nu the Denvis zelf papa is geworden kan hij dat goed in zijn oren knopen.

One Response to “Denvis liegt dat het barst”