Een dingen waar je in Istanboel aan moet wennen zijn de reistijden. Het duurt ongeveer 3 uur om van de ene kant naar de andere kant van de stad te komen, en als wij van het eiland naar vildan’s ouders gaan die in Florya wonen zijn we ongeveer 5 uur onderweg. Even op en neer naar Groningen, dus eigenlijk. Dat klinkt alsof het niet meevalt om hier te leven, maar niets is minder waar. De reizen naar verschillende delen van Istanboel zijn namelijk bijzonder onderhoudend. We reizen altijd per ‘Vapur’ en dan heb je 2 soorten veerboten: een oude variant die traag is maar zeer pittoresk, en een moderne snelle variant die er een beetje als een hovercraft uitziet. Met de snelle variant sta je vanaf het eiland hier in een 3 kwartier in het centrum, maar wij nemen deze boot alleen bij hoge uitzondering, juist omdat de trage, klassieke veerboot zo’n ongelofelijk relaxte ervaring is.
Je drinkt een paar kopjes turkse thee en leunt over de railing en ziet istanboel en de andere prinsessen eilanden langzaam voorbij glijden. Met deze boot duurt de reis naar het centrum ruim anderhalf uur maar in tegenstelling tot mijn verwachting in het begin wordt hiermee reizen eigenlijk nooit saai. Dit is omdat het reizen geen enkele inspanning vergt – in de zomer is het zelfs geregeld zo dat het hele dek begint te zingen, of dat een vriend een fles wijn opentrekt. Ik snap niets van de mensen die in Istanboel per auto reizen: dat is inderdaad een zeer frustrerende ervaring waarvoor je bovendien nog eens de behendigheid van een bergaap op steroiden nodig hebt. Maar goed, je hebt natuurlijk altijd mensen die graag in hun eigen ellende wentelen…
een bergaap op steroiden ? vreemde beeld
gelukkig dan maar dat het niet saai was
die reis.In reizen , de r in de maand met een ei en zen, fraaie combinatie.Leven , schreef ik ooit, geeft tij , trekt een zee in mensen leeg
tot vloed uit wolken dennen de naalden doet tonen.
Taal, er zit de laatste tijd een luchtje buitenspel aan , maar iedreen zal taal anders spellen, je hebt een aparte hand van vertolken
van wat je ervaart, las even op je log dacht,
leven is transparant waar ter wereldbol ook is het niet.
oke dank voor de gastvrijheid van even mogen lezen , het was geen ergermoment, wel een openbaring , bijzonder hoe mensen verschillen in ervaren , indrukken op doen in leven en deze in zinnen en regels ventileren ,
lievegroet