Vandaag twee verzamelboeken met gedichten van Donald Justice en Richard Wilbur opgepikt. Beide worden beschouwd als behorende tot de belangrijkere amerikaanse dichters uit de tweede helft van de vorige eeuw. Ik heb de boeken gedurende dag hier en daar eens zitten lezen en ik ben blij met de aanschaf. Ik zal komende tijd af en toe wat vertalingen hier posten. Mijn indrukken dusverre:

Donald Justice: prachtige, ingetogen en ontroerende gedichten zitten hierbij. Niet moeilijk te begrijpen. Houdt het midden tussen typisch amerikaans impressionisme, surrealisme en conceptualisme. Justice zit een beetje tussen Strand en Wallace in.

Richard Wilbur: de gedichten van Wilbur zijn geen makkelijke kluif. Hij is een stuk traditioneler dan ik verwachtte en zijn taalgebruik is taai te noemen; veel gedichten moet ik 4 keer lezen en dan nog naar een woordenboek grijpen om ze volledig te snappen. Wel heeft de bundel een prachtige sectie kindergedichten die werkelijk prachtig eenvoudig geschreven zijn ook. Wilbur is een dichter die sterk in de lijn van Frost werkt - niet mijn eerste keuze qua poeticale voorkeur maar wellicht juist daarom interessant om eens heel goed te lezen.