Twee gedichten die niet geselecteerd zijn voor de bundel. Allebei vers en wel goed, denk ik, maar passen niet echt binnen de opzet.

Die hoogst wetenschappelijke stoel

Het gelijk
slaapt met opengesperde ogen
rechtop in zijn stoel.

Dat is zo, omdat
het licht van de waarheid
op rood staat.

Stond dat licht op groen
dan zou hij ogenblikkelijk
de ogen sluiten.

Gelukkig maar
dat de waarheid
niet altijd gelijk heeft.

Het niets

In heilige boeken het Beest.
In tv gidsen de nachtprogrammering.
In kookboeken de magnetron.
In de telefoongids de Jansens.

In vieze boeken: nietjes.
Maar in de poezie
juist netjes, heel netjes.

Een mooie bladspiegel, bijvoorbeeld,
met woorden die keurig
zichzelf blijven.