Archive for October, 2007

Soms voel ik me opeens oud. Bijvoorbeeld net toen ik dit bericht las op Nu.nl

Wat een immorele toestand zeg. Toen ik een jaar of 15 terug op school zat werd er helemaal niks ‘geschuurd’.

Wij schuurden niet, wij ‘zwommen’ op zijn hoogst. Het is echt een schande dat die jeugd van tegenwoordig priviliges hebben die wij indertijd moesten ontberen. Ik had, uiteraard destijds, ook best een flink potje willen schuren. Sterker nog ik sta uberhaupt niet onwillig tegenover het idee alsnog het schuren machtig te worden. Zal ik me daarvoor weer op een school moeten aanmelden of zijn er andere gelegenheden waar een ouder jongere het schuren kan leren? Zijn daar workshops voor? Wie is de schuurmeester van Nederland?

Ik wil geen stadsdichter worden. Ik wil schuurdichter worden. Zijn er wellicht bloedmooie modellen of studentes die dit weblog lezen en zich beschikbaar stellen als proefschuur?

Pelgrimage 2 is verzet naar vandaag, omdat ik gister met de vrouw meemoest om naar babykamers te kijken. Tja, dat is de evolutie, he. Ik heb mijzelf echter vandaag uit wroeging met een roede geflost en vertrek over een uurtje naar de bergtop. Vanavond zal ik wat foto’s van de tweede pelgrimage posten.

Er zijn bepaalde grootindustriele machten die al jaren lobbyen voor het ‘chippen’ van de hele wereldpopulatie.

Uiteraard, want dat is voor hen een gouden kalf en voor de politieke machten is het het perfecte middel om iedereen waar dan ook maar in de gaten te kunnen houden. De hele ‘War on Terror’ is grotendeels een uitvinding die bedoeld is om mensen te overtuigen van de noodzaak zich te laten chippen.

Let even op de formulering gebruikt in dit nieuwsbericht: ‘Nederlanders dragen nog geen RFID-chip bij zich’. Daaruit valt op te maken dat wel degelijk plannen in die richting bestaan.

En aangezien alleen een idioot zich vrijwillig zou laten chippen - het ‘gemak’ van zo’n chip lijkt mij niet bepaald opwegen tegen de nadelen - vermoed ik dat ze vroeger of later gaan proberen er ofwel wetgeving doorheen te drukken die zo’n chip verplicht maken, wat onvermijdelijk leidt tot een ‘iedereen die niet gechipped is is een terrorist’ redenaties, ofwel dat ze pogen een manier te vinden ons te chippen zonder dat we het merken.

Wie dit leest kan niet anders dan concluderen dat het Amerikaanse rechtssysteem tegenwoordig corrupt is tot op het bot en volledig onder de controle staat van Washington. Een man die vijf maanden onschuldig gevangen zat en volgens eigen zeggen is gemarteld mag geen rechtszaak aanspannen want dan kunnen er staatsgeheimen bovendrijven.

Onvoorstelbaar eng dit - want dit betekent dat geen enkele regeringsfunctionaris ooit ter verantwoording kan worden geroepen.

Hoe ouder ik wordt, hoe meer ik vrees dat Willem Oltmans het volledig bij het rechte eind had. Willem Oltmans is een echte ouderwetse held. Als er iemand postuum een standbeeld verdient is hij het wel.

Lees ook dit artikel in de Groene over Oltmans of bestel een van zijn boeken bij de Papieren Tijger

De kop van het persbericht van Nieuw Amsterdam voor het verschijnen van mijn bundel is ‘Visionair debuut van een bereisde dichter’ geworden. Dat gaf mij uiteraard het idee dat ik wel de daad bij woord moet voegen. Nu reis ik inderdaad aardig veel, maar ook lokaal valt er genoeg te reizen. Ik heb de laatste tijd ontdekt dat het ouderwets schrijven met pen op papier eigenlijk toch te verkiezen is boven het schrijven van gedichten op de computer. Ik denk persoonlijk niet dat dat te wijten valt aan het feit dat je op papier nou zo anders te werk gaat, maar eerder dat je uit je normale werkomgeving ontsnapt en de neiging hebt overpeinzingen langer te volgen als je ze op moet schrijven.

Ik ga dus de 10 dagen die me nog resten hier voor ik naar Nederland vertrek elke dag een pelgrimage maken met mijn schrijfboek in de hand naar de top van de berg, waar het Ayah Yorgi klooster ligt. Die tocht duurt ongeveer anderhalf uur en is vooral bergop lopen. Ook nog eens goed voor mijn overgewicht, dus. Ik heb vandaag de eerste pelgrimage gemaakt en een schetsmatig gedicht geschreven dat ‘de wereld’ heet. Verder heb ik, als onderdeel van de pelgrimage, als dankbetuiging een uur lang de rotsen schoongemaakt van rondlingerende peuken, plastic en bierflesjes. Want ja, Turkse dagtoeristen zijn een ecologische ramp. Ik ben van plan van nu af aan elke dag een zak vol afval te bergen, gewoon om het goede voorbeeld te geven. Ik vind dat meer zoden aan de dijk zetten dan bijvoorbeeld gebeden - het hele mechanisme rond het gebed komt op mij altijd nogal egoistisch over.

Morgen neem ik een camera mee en post ik hier foto’s van de tweede pelgrimage.

Een gedicht van Delphine Lecompte - zij publiceerde ook een aantal gedichten op Meander deze week en op mijn verzoek hier nu een extra gedicht:

De bakker en de cipier

Ik lig hier op mijn donsdeken
met angsten die klein en onromantisch
en dan plots groot
en bijna benoembaar zijn.

Ik voel en zie op mijn radioklok
dat de nieuwe dag een feit is
maar het is nog donker
en de bakker die gisteren steels
van de jenever slurpte
ligt op zijn bed en vraagt zich af
wanneer hij naar de Provence mag verhuizen.

De nieuwe dag valt nu niet meer te ontkennen
ik hoorde de cipier naar zijn werk vertrekken
sleutels komen er niet meer aan te pas
de nerven van zijn wijsvinger
laten hem binnen.

Delphine Lecompte