Archive for November, 2007

Binnenkort komt er een functie vrij in het Muzenmuseum. Wij zoeken iemand voor de functie van suppoost.

Beschrijving persoon: Een goedlachse danwel streng kijkende dame van 20-37 jaar oud. Literaire aspiraties, al dan niet waargemaakt. Geen witte sokjes type, bril mag. Poeziegewijs sterke voorkeur voor Russische, Amerikaanse danwel Oost Europese poezie. Niet al teveel Rilke, s.v.p., met mate doseren. Krullend haar, lederen bekleding en/of kalligrafische fetishismes zijn een pro.

Functievereisten:

* Bewaken van de al prominent aanwezige muzen in het museum
* Het verrichten van uitdagende handelingen naar de bezoeker toe
* Schoppen, slaan, prikkelend beledigen.

Beloning:

* af en toe een gedicht, bij goed weer.

Mensen die zich aangesproken voelen voor deze functie kunnen een CV danwel kennismakingsbrief met of zonder foto mailen naar m.benders@gmail.com

In April 2008 verschijnt bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam mijn dichtbundel
‘Karavanserai’, een dichtbundel met 66 gedichten in vier delen, zie:

Nieuw Amsterdam

Mensen die de bundel graag zouden willen bespreken kunnen onderstaand
aanmeldingsformulier invullen:

Aanvraag Recensie exemplaar

Zij ontvangen dan een gratis recensie exemplaar van de bundel per post.
Deze aanbieding is niet alleen bedoeld voor reguliere media maar ook voor
mensen die het boek graag willen bespreken op een weblog of website.

Met vriendelijke groet,

Martijn Benders

De schrijver/vertaler Rob van Erkelens heeft de Pé Hawinkels pionierprijs gewonnen. Van Erkelens schreef o.a. het boek ‘Het uur van lood’ en vertaalde poezie van Trakl en een boek van Nick Cave.

Ik heb Rob ooit ontmoet toen ik in 1993 (?) de Meervaart Literatuurprijs voor jongeren won. Hij zat toen namelijk in de jury. Ik was een jaar of 22 en was op komen draven met mijn ouders en mijn goede vriend en aartsmuze Olga. Van Erkelens kwam erg symphatiek over en liet weten het gedicht ‘Mongools zilver’ waarmee ik die prijs toen won erg goed te hebben gevonden. Een ander jurylid, waarvan ik de naam niet meer helemaal voor de geest kan halen (Jan Eickelkamp? Eickelboom? Iets dergelijks? of een andere Jan?) liet me na afloop weten dat hij niet geloofde dat ik dit gedicht daadwerkelijk bij die tekening van (Sylvia Webe? Sylvia Weve?) had geschreven. Dat vond ik toen nogal cru want dat was wel degelijk het geval, ik was er zelfs midden in de nacht voor opgestaan omdat er een idee in mijn hoofd schoot. Dit was het gedicht waar het toen om ging:

Mongools zilver

Vallende ster in een stoel.
Ik, ik ben de maan. Scherf

van geluk. Mijn glimlach
leunt vermoeid tegen
voorbijgangers aan.

Mijn tanden torenen
als haaievinnen boven
mijn lippen uit

Blanke kat die schreeuwt
op het dak van het universum

Het is maar een naam,
mongools zilver,
het is maar schaduw,
schaduw van fluweel.

Veel vrienden hier vragen vaak of ik Karavanserai ook naar het Turks ga laten vertalen. In eerste instantie stond ik daar welwillend tegenover maar als je dit soort berichten leest zakt de moed je toch wel in de schoenen.

Het zou een redelijk riskante onderneming worden, immers: ik woon hier en ben onderhevig aan de Turkse wetten die, zoals ze nu zijn, genoeg grond bieden om me op basis van zeer abstracte begrippen jaren achter de tralies te laten verdwijnen. En aangezien er genoeg in mijn bundel staat waar een fundamentalist aanstoot aan zou kunnen nemen denk ik dat ik voorlopig maar even van zo’n vertaling afzie, tenminste tot die nieuwe wet door het Turkse parlement is aangenomen. Laten we hopen dat dit spoedig zal gebeuren. Ik ga wel, eventueel met externe hulp, een Engelstalige versie van Karavanserai maken.

Een ding wat in de westerse media ecter wat onbelicht blijft: het is geen directe politieke censuur die hier van kracht is. Het gaat om een oude wet die het voor derden mogelijk maakt mensen voor de rechter te dagen als er sprake is van ‘belediging van de turkse identiteit’ of ‘belediging van religieuze waarden’. Nederland heeft, naar mijn weten, zelf ook nog dergelijke wetten al worden die in de praktijk weinig gebruikt, maar theoretisch bezien kan in Nederland ook iedereen me voor de rechter dagen als hij vind dat ik zijn God belaster. Dat nuanceert de zaak dus wel een beetje. De reden dat de Turkse politiek niet echt haast maakt met die wetswijziging is dat de Turkse wet geen uitzonderingspositie voor Ataturk gecreeerd heeft zoals wij dat gedaan hebben met ons Koningshuis. Dat maakt dat het afschaffen van de wet Ataturk ‘vogelvrij’ maakt en dat is juist weer een enorme bedreiging voor het secularisme, tenminste, zo ziet men dat dan. Het is dus allemaal niet zo eenvoudig als de westerse media het pogen af te schilderen.

Prachtig geanimeerd, dit gedicht van Billy Collins. In de categorie beste sigarettenanimatie ooit:

Met de voltooing van deel 4 gisteren heb ik nu de ruwe versie van het boek klaar.
Dat betekent dat ik geen nieuwe werken meer ga schrijven maar nu de fijne
puntjes in de bestaande gedichten ga nalopen en/of wijzigen.

Definitieve tracklist van deel 4 is nu:

De rubberen kamer

46. Doodlopend water
47. Schietgebed
48. De dictator eet suiker
49. Bijbelstut
50. Diepzeegedicht
51. Faust
52. Stigma
53. Onkruid wieden in de hel
54. De rubberen kamer
55. Geluidsdemper
56. Biechtvader
57. Hoe God ruikt
58. Ruimen
59. Pitsjoesjkin zet een bord op
60. Kerkbellen over het bloothooi
61. Op de bodem van het zwembad
62. Barracuda
63. Maritiem Kabinet
64. Het geklopte lam
65. De gouden munt
66. Orcus