Idealisme is een hersenziekte
Als er iets is op deze wereld waar ik absoluut de schurft aan heb dan is het wel idealisme. Idealisme is naar mijn mening een gevaarlijke hersenziekte. Idealisme is per definitie het najagen van hersenschimmen. Vergis u niet, ook die boertsige figuur die een pruik uit de vorige eeuw draagt en constant onze aandacht opsoupeert is een verstokt idealist. Wat een knoert moet je zijn om te geloven dat Nederland ook maar één haar beter wordt als je er de Koran kunt verbieden of de moslims eruit kunt jagen. Het zal hetzelfde gezapige, kleine, onbeduidende miezerlandje blijven wat het altijd geweest is. Idealisme is iets voor psychotische druiven die de realiteit niet onder ogen willen zien. In het geval van Heertje Wilders en de rest van de politieke nietsnutten in Den Haag is die realiteit precies dat: dat ze nietsnutten zijn die niets maar dan ook niets te betekenen hebben.
Dat hun zeteltjes na hun vertrek moeiteloos worden opgevuld met identieke klonen die net zo weinig talent hebben als zij. Mensen die totaal elke fantasie ontberen. Mensen die zich, net als Wilders, geil aan de zieke tijdsgeest conformeren in de hoop dat ze hun kleine bureaucratenstempeltje op een betekenisloze fopdemocratie kunnen drukken.
Het is allemaal één pot nat. De Wildertjes, De Bosjes, De Marijnesjes, De Balkies: het zijn totaal visieloze figuren die er hun beroep van gemaakt hebben zich te conformeren naar een ‘partij’ of een ‘doelgroep’ maar verder elk vuur of verbeelding ontberen.
Ik geloof totaal niet in een politieke oplossing voor wereldproblemen. Als er al een oplossing voor problemen gevonden wordt is deze wetenschappelijk van aard. Aan idealisme heb ik een broertje dood: weg met deze nare hersenschimmen die ons het zicht op de werkelijkheid belemmeren. Men kan pas een oplossing voor problemen verzinnen als men niet meer in de Probleemkabouter gelooft. In de Kabouterpartij. In de Partijkabouters, die hun ellendig bestaan aan al even denkbeeldige problemen te danken hebben.
Helaas worden wij overstelpt met zulke kabouters. Ook op diverse ‘literaire’ fora. Verbiedt alsjeblieft de paddestoelen niet, want dan krijgen ze het al helemaal te kwaad.
17 Responses to Idealisme is een hersenziekte
Leave a Reply
Books
Coming soon (May 2013) - WWW - The Collected Works of Martinus Benders
"I can already say it's a masterpiece.
A hallucinogenic, possibly explosive mix of brilliant poetry, bizar inventions and clownish attacks on the entire world of literature'" Alexis de Roode
"My Latino girlfriend sees me read, giggle, and read on frantically and said: you look like someone being attacked by a butterfly' - No Zero
"I am grinning like a boy touching his first breasts. Its the personal touch that does the trick' - Mark Opfer-Rutting
"Martinus Benders reveals himself as a masterful satirist. It's, through all of its layers, an extraordinarily lurid book. Willem Thies
'
“het zijn totaal visieloze figuren die [...] elk vuur of verbeelding ontberen”
In dit citaat lijk je de Nederlandse politici een gebrek aan idealisme te verwijten.
“Als er al een oplossing voor problemen gevonden wordt is deze wetenschappelijk van aard.”
Dit neigt naar idealisme.
Nee, het is een misverstand te denken dat vuur en verbeeldingskracht idealistische kenmerken zijn. De grote gepassioneerden uit de geschiedenis lieten zich niet of nauwelijks in met politiek.
Ook is mijn idee dat de wetenschap veel eerder met een oplossing voor wereldproblemen zal komen dan de politiek geen idealistisch beeld. Het is immers ook niet idealistisch om te stellen dat een aap eerder een banaan uit een boom zal plukken dan een schaap.
Ik associeer ‘idealisme’ inderdaad met ‘verbeeldingskracht’.
Of gepassioneerden zich al dan niet met politiek bemoeien heeft niets te maken met de vraag of idealisme verwerpelijk is. Of is ‘idealisme’ hetzelfde als ‘je inlaten met politiek’?
In een wereld waar men schapen de bananen laat plukken ben je wel degelijk een idealist als je ervoor pleit dat we dat in de toekomst door apen laten doen. (De immer pragmatische Partij van de Schapen zal beweren dat je hersenschimmen najaagt die niets met de dagelijkse praktijk te maken hebben. Het is immers al generaties lang hun achterban die dit lucratieve klusje mag uitvoeren.)
In de filosofie wordt ‘Idealisme’ zo gedefinieerd:
“stelsel van kennistheoretische opvattingen volgens welke alleen de ideeën of grondbegrippen de ware werkelijkheid zijn (en het beginsel van onze kennis vormen) en aan de uitwendige voorwerpen geen enkele zelfstandigheid toekomt”
Maw de gedachtenwereld is de enige ware werkelijkheid.
Ik hou daar helemaal niet van, van mensen die in zulke zelfgebouwde huisjes wonen. Maar goed, ik beschouw dan ook gedachtes als illusies. Het idee dat alleen gedachtes werkelijkheid zijn vind ik bespottelijk.
In de definitie van ‘verbeelding’ is sprake van willekeur. Het is die willekeur die de verbeelding interessant maakt en hem onderscheid van de ‘normale’ gedachten. Met ‘idealisme’ heeft dat mijns inziens verder niks te maken. Het geloven in volmaaktheid is het verwijderd zijn van de volmaaktheid, zoals het geloven in God de afstand tot God is.
Dat apen beter bananen kunnen plukken dan schapen is geen idealistische voorstelling; een iodealistische voorstelling zou zijn dat het perfecte schaap net zo snel als een aap bananen zou moeten kunnen plukken.
Ik hoop dat ik niet hoef uit te leggen waarom dat pure idiotie is.
Je gooit metafysisch idealisme, politiek idealisme en kentheoretisch idealisme op 1 hoop en dat leidt tot een warrig verhaal.
Wie voorspelt dat de oplossing van problemen zal voortkomen uit vorderingen binnen de wetenschap of voor mijn part het fundamenteel wijzigen van het bananenplukbeleid, doet dat op grond van de voorstelling die hij zich van zo’n andere, ‘ideale’, wereld heeft gemaakt, en neigt daarmee naar politiek idealisme.
Wie meent dat onze gedachtes zo volmaakt zijn dat wat niet denkbaar is, ook niet kan bestaan, doet aan kentheoretisch idealisme.
Wie veronderstelt dat alles wat we om ons heen zien slechts een gedegenereerde versie is van concreet bestaande, eeuwige ‘Ideeen’ waarmee we al voor onze stoffelijke geboorte hebben kennisgemaakt, doet aan metafysisch (Platoons) idealisme.
Omdat je stukje voornamelijk over politiek lijkt te gaan, dacht ik dat je je pijlen op politiek idealisme richtte. Nu je met ‘de’ filosofische definitie van idealisme komt aanzetten kan ik er met terugwerkende kracht niets meer van volgen. Menen onze hardwerkende parlementariërs werkelijk dat ‘aan de uitwendige voorwerpen geen enkele zelfstandigheid toekomt’? Dat is toch een pure filosofenkwestie?
Het feit dat ik 3 verschillende definities van idealisme door elkaar gebruik betekent niet zozeer dat ik ze met elkaar verwar maar dat ze voor mij uit dezelfde basis voortspruiten. Immers, bij elk van hen treffen we hetzelfde basisidee aan: dat een mentale structuur te prefereren is boven de werkelijkheid. Het is het ‘brein in een jampotje’ model waarbij het gehele universum als illusionair wordt afgedaan en alleen aan de eigen hersenspinsels waarde wordt toegekend. Een beter voorbeeld van hersenziekte lijkt me lastig te vinden. Zelfs een doorgewinterd schizofreen maakt het niet zo bont.
Dat deze geestesgesteldheid in de Tweede Kamer, hardwerkend of niet, prevaleert lijkt me als een paal boven water te staan. De politiek zit vol met figuren die menen dat hun hersenspinsels enig verschil zullen maken, en de buitenwereld bestaat voor hen alleen als een abstract canvas waarop zij hun hersenspinsels uit kunnen testen.
Pingback: Loewak » Blog Archive » idealisme is inderdaad een hersenziekte
ik stap in het zelfde bootje als jij hersenpatiënt. Idealisme is een hersenziekte, waarbij de klachten kunnen verschillen, er is daar nog niet de exacte middel voor gevonden om de waarnemingen objectief te kunnen observeren, voor zo’n hersenziekte
hersenschimmen wel uit loopt op tot een pandemie
Ik stuitte toevallig op deze blog bij een googletochtje langs de wateren der idealisme.
Met alle respect, maar met dit verhaaltje slaat je de plank nog meer mis dan de mensen die je op korrel neemt. Hoe kan je in vredesnaam Wilders een idealist noemen? Die man is zeker een dozijn termen die eindigen op -ist waard, maar idealist… kom nou toch. Noem mij eens 1 idee van hem? Of wil je zeggen dat je al die hersenspinsels, proefballonnetjes en andere lulkoek die politici gewoon zijn uit te braken als ideeën beschouwt en hen daarom als idealisten? Laat me niet lachen! Dan ben jij gewoon nog nooit een echte idealist tegengekomen. Behalve jezelf misschien. Want blijkbaar heb je toch behoefte aan oplossingen voor wereldproblemen. Ziedaar: het idealisme in je hoofd.
Uiteraard is wilders een idealist. Hij denkt dat een islamvrije samenleving een betere samenleving is. Dat is een idealistische voorstelling. Idealisme is altijd gebaseerd op dit soort projecties: de meeste dictatoren zijn verstokte idealisten.
Idealisme is voor homo’s
Idealisme is zeker niet voor homo’s, want het meerendeel van hen is irrationeel, en er valt niet mee te discussiëren. gezien zij alles zwart wit denken. Voor mij als man is een vrouw het ideale, niet een man, want vanuit idealistisch standpunt gezien kan je daar geen kinderen mee krijgen. Dat ze thuis doen wat ze willen, ieder zijn vrijheid, maar het feit dat zij daarmee afwijken van het ideale en het kost wat kost hun visie willen opdringen of verplichten aan anderen om zo hun houding te kunnen goedpraten stoort mij, en daar heb ik niet om gevraagd. Gevolg: tijdverlies.
Als we vanuit idealisme alles zouden opbouwen, zouden er ook minder problemen, conflicten en conceptfouten onstaan…en minder ergernissen, wat op zijn beurt ook weeral nieuwe problemen teweeg brengen. (die weer een hoop geld kosten) Het verschil zou tevens een snellere ontwikkeling en innovatie teweegbrengen. Uiteindelijk worden problemen opgelost na discussie, herleid tot een conclusie en vervolgens wordt een beslissing genomen met daarbijhorende uitvoeringen, die eigenlijk van begin af aan had moeten plaatsvinden. Ik denk dat we dat kunnen concluderen.
Wilders, verspilde moeite die man. Helaas gaat een deel van Nederland vrolijk met de man mee. Domme angsthazen! Een beetje meer Ahimsa zou geen kwaad kunnen.
Nog eventjes en dan is jullie modderland weer terug open frisse zee. PS. daar bestaan rapporten over, wat de mogelijke ‘human impact’ zou kunnen zijn… Daar zou je bang van moeten zijn.
Meestal kun je wel schrijven Benders, maar deze column hangt werkelijk als los zand aan elkaar. Idealisme als filosofisch concept verwarren met politiek idealisme, dan heb je gewoon je bronnen niet bestudeerd. Je doet dan aan Genante Begripsverwarring, vergelijkbaar met de verwarring van de volksstammen mensen die menen dat seksisme iets met seks te maken heeft.
Ik onderschrijf volledig wat Bvanderpligt hierboven zegt: “Wie meent dat onze gedachtes zo volmaakt zijn dat wat niet denkbaar is, ook niet kan bestaan, doet aan kentheoretisch idealisme.” Bijna het tegenovergestelde van wat jij beweert dus.
Uiteraard is dit een stukje dat ik snel even in een opwelling heb getiept, om uiting te geven aan een bepaalde frustratie. Het is noch geweldig doordacht noch geweldig geschreven. Ik gebruik weblogs vooral voor schetsmatige stukjes en niet om weldoordachte essays te zelfpubliceren.
In de filosofie zijn er meerdere ‘soorten’ idealisme, dat is maar net of je de filosofie van Kant volgt, of die van Plato, Hegel of Berkeley. In de politiek is idealisme weer een ander verhaal. Je kunt dus niet alles over 1 kam scheren, en dat is wel wat hier gebeurt.
Het nastreven van idealen hoeft op zich niet verkeerd te zijn, of gevaarlijk. Je moet het in het juiste perspectief zien. Zodra het radicale vormen aanneemt wordt het pas gevaarlijk, maar dat geldt voor elke stroming, denkwijze, etc. Alles is relatief. Even een voorbeeld; stel, ik ben niet tevreden over mijn huidige werksituatie; ik kan mij er niet meer ontwikkelen en heb het er niet meer naar de zin. Dat moet beter kunnen, met meer toekomstperspectief. Om dat te bereiken kan ik opleidingen gaan doen, solliciteren bij andere bedrijven, praten met leidinggevenden etc. etc. De reele situatie vind ik dus niet goed en in mijn ideeen is een beter toekomstperspectief op gebied van werk mogelijk….en als ik dat kan bewerkstelligen, kan ik ook meer gaan verdienen, en kan ik misschien ooit een eigen huis kopen… dat zijn geen waanbeelden, maar ideeen over een situatie die nu niet reeel is, maar die ik wel wil bewerkstelligen. En zo zijn er meer voorbeelden te bedenken.
Iemand die de wereld wil verbeteren bijvoorbeeld…een betere wereld begint bij jezelf…dus als zo iemand begint met een eerste stap door bijv. vrijwilligerswerk te gaan doen in de directe omgeving en daarmee zijn/haar steentje bijdraagt…
Noem het maar dromerig, maar ik vind het mooi dat er mensen zijn die idealen hebben en deze nastreven. Zolang het geen extremistische vormen aanneemt is daar niets mis mee…
En ook ik sluit mij aan bij Bvanderpligt