Idealisme is een hersenziekte
Posted by
Martijn Benders in
Art on
Mar 19th, 2008 |
13 responses
Als er iets is op deze wereld waar ik absoluut de schurft aan heb dan is het wel idealisme. Idealisme is naar mijn mening een gevaarlijke hersenziekte. Idealisme is per definitie het najagen van hersenschimmen. Vergis u niet, ook die boertsige figuur die een pruik uit de vorige eeuw draagt en constant onze aandacht opsoupeert is een verstokt idealist. Wat een knoert moet je zijn om te geloven dat Nederland ook maar één haar beter wordt als je er de Koran kunt verbieden of de moslims eruit kunt jagen. Het zal hetzelfde gezapige, kleine, onbeduidende miezerlandje blijven wat het altijd geweest is. Idealisme is iets voor psychotische druiven die de realiteit niet onder ogen willen zien. In het geval van Heertje Wilders en de rest van de politieke nietsnutten in Den Haag is die realiteit precies dat: dat ze nietsnutten zijn die niets maar dan ook niets te betekenen hebben.Dat hun zeteltjes na hun vertrek moeiteloos worden opgevuld met identieke klonen die net zo weinig talent hebben als zij. Mensen die totaal elke fantasie ontberen. Mensen die zich, net als Wilders, geil aan de zieke tijdsgeest conformeren in de hoop dat ze hun kleine bureaucratenstempeltje op een betekenisloze fopdemocratie kunnen drukken.
Het is allemaal één pot nat. De Wildertjes, De Bosjes, De Marijnesjes, De Balkies: het zijn totaal visieloze figuren die er hun beroep van gemaakt hebben zich te conformeren naar een ‘partij’ of een ‘doelgroep’ maar verder elk vuur of verbeelding ontberen.
Ik geloof totaal niet in een politieke oplossing voor wereldproblemen. Als er al een oplossing voor problemen gevonden wordt is deze wetenschappelijk van aard. Aan idealisme heb ik een broertje dood: weg met deze nare hersenschimmen die ons het zicht op de werkelijkheid belemmeren. Men kan pas een oplossing voor problemen verzinnen als men niet meer in de Probleemkabouter gelooft. In de Kabouterpartij. In de Partijkabouters, die hun ellendig bestaan aan al even denkbeeldige problemen te danken hebben.
Helaas worden wij overstelpt met zulke kabouters. Ook op diverse ‘literaire’ fora. Verbiedt alsjeblieft de paddestoelen niet, want dan krijgen ze het al helemaal te kwaad.
13 Responses to “Idealisme is een hersenziekte”
Leave a Reply
Editors:
Recent comments:
- der peter on The voice of the wilderness (23) – minerval
- Tis on Amerikaanse Indianen zijn mogelijk Turken
- 33 on Idealisme is een hersenziekte
- Aesop aka TokyoSinz on Novo Universalis develops theory about the human ego
- Thom Taal on The open air library is once again open!
- Marijn on The dream of the fisherman’s wife
- Jon on Analysis of Batman, the Dark knight
- F.D. on Buyukada
- Iris on Leo Herberghs – geen mantel, maar een hoed
- Stefan on Idealisme is een hersenziekte
- Wsevikid Rond on A free 4000 page pirated poetry anthology
- Kahn on Amerikaanse Indianen zijn mogelijk Turken
- ibrahim on Amerikaanse Indianen zijn mogelijk Turken
- Deborah on Dictators and the elements
- Hans van Willigenburg on De bakker en de cipier – Delphine Lecompte
In dit citaat lijk je de Nederlandse politici een gebrek aan idealisme te verwijten.
“Als er al een oplossing voor problemen gevonden wordt is deze wetenschappelijk van aard.”
Dit neigt naar idealisme.
Ook is mijn idee dat de wetenschap veel eerder met een oplossing voor wereldproblemen zal komen dan de politiek geen idealistisch beeld. Het is immers ook niet idealistisch om te stellen dat een aap eerder een banaan uit een boom zal plukken dan een schaap.
Of gepassioneerden zich al dan niet met politiek bemoeien heeft niets te maken met de vraag of idealisme verwerpelijk is. Of is ‘idealisme’ hetzelfde als ‘je inlaten met politiek’?
In een wereld waar men schapen de bananen laat plukken ben je wel degelijk een idealist als je ervoor pleit dat we dat in de toekomst door apen laten doen. (De immer pragmatische Partij van de Schapen zal beweren dat je hersenschimmen najaagt die niets met de dagelijkse praktijk te maken hebben. Het is immers al generaties lang hun achterban die dit lucratieve klusje mag uitvoeren.)
“stelsel van kennistheoretische opvattingen volgens welke alleen de ideeën of grondbegrippen de ware werkelijkheid zijn (en het beginsel van onze kennis vormen) en aan de uitwendige voorwerpen geen enkele zelfstandigheid toekomt”
Maw de gedachtenwereld is de enige ware werkelijkheid.
Ik hou daar helemaal niet van, van mensen die in zulke zelfgebouwde huisjes wonen. Maar goed, ik beschouw dan ook gedachtes als illusies. Het idee dat alleen gedachtes werkelijkheid zijn vind ik bespottelijk.
In de definitie van ‘verbeelding’ is sprake van willekeur. Het is die willekeur die de verbeelding interessant maakt en hem onderscheid van de ‘normale’ gedachten. Met ‘idealisme’ heeft dat mijns inziens verder niks te maken. Het geloven in volmaaktheid is het verwijderd zijn van de volmaaktheid, zoals het geloven in God de afstand tot God is.
Dat apen beter bananen kunnen plukken dan schapen is geen idealistische voorstelling; een iodealistische voorstelling zou zijn dat het perfecte schaap net zo snel als een aap bananen zou moeten kunnen plukken.
Ik hoop dat ik niet hoef uit te leggen waarom dat pure idiotie is.
Wie voorspelt dat de oplossing van problemen zal voortkomen uit vorderingen binnen de wetenschap of voor mijn part het fundamenteel wijzigen van het bananenplukbeleid, doet dat op grond van de voorstelling die hij zich van zo’n andere, ‘ideale’, wereld heeft gemaakt, en neigt daarmee naar politiek idealisme.
Wie meent dat onze gedachtes zo volmaakt zijn dat wat niet denkbaar is, ook niet kan bestaan, doet aan kentheoretisch idealisme.
Wie veronderstelt dat alles wat we om ons heen zien slechts een gedegenereerde versie is van concreet bestaande, eeuwige ‘Ideeen’ waarmee we al voor onze stoffelijke geboorte hebben kennisgemaakt, doet aan metafysisch (Platoons) idealisme.
Omdat je stukje voornamelijk over politiek lijkt te gaan, dacht ik dat je je pijlen op politiek idealisme richtte. Nu je met ‘de’ filosofische definitie van idealisme komt aanzetten kan ik er met terugwerkende kracht niets meer van volgen. Menen onze hardwerkende parlementariërs werkelijk dat ‘aan de uitwendige voorwerpen geen enkele zelfstandigheid toekomt’? Dat is toch een pure filosofenkwestie?
Dat deze geestesgesteldheid in de Tweede Kamer, hardwerkend of niet, prevaleert lijkt me als een paal boven water te staan. De politiek zit vol met figuren die menen dat hun hersenspinsels enig verschil zullen maken, en de buitenwereld bestaat voor hen alleen als een abstract canvas waarop zij hun hersenspinsels uit kunnen testen.
Met alle respect, maar met dit verhaaltje slaat je de plank nog meer mis dan de mensen die je op korrel neemt. Hoe kan je in vredesnaam Wilders een idealist noemen? Die man is zeker een dozijn termen die eindigen op -ist waard, maar idealist… kom nou toch. Noem mij eens 1 idee van hem? Of wil je zeggen dat je al die hersenspinsels, proefballonnetjes en andere lulkoek die politici gewoon zijn uit te braken als ideeën beschouwt en hen daarom als idealisten? Laat me niet lachen! Dan ben jij gewoon nog nooit een echte idealist tegengekomen. Behalve jezelf misschien. Want blijkbaar heb je toch behoefte aan oplossingen voor wereldproblemen. Ziedaar: het idealisme in je hoofd.
Als we vanuit idealisme alles zouden opbouwen, zouden er ook minder problemen, conflicten en conceptfouten onstaan…en minder ergernissen, wat op zijn beurt ook weeral nieuwe problemen teweeg brengen. (die weer een hoop geld kosten) Het verschil zou tevens een snellere ontwikkeling en innovatie teweegbrengen. Uiteindelijk worden problemen opgelost na discussie, herleid tot een conclusie en vervolgens wordt een beslissing genomen met daarbijhorende uitvoeringen, die eigenlijk van begin af aan had moeten plaatsvinden. Ik denk dat we dat kunnen concluderen.