Turks vakmanschap vs Chinese rommel
Vandaag naar Sultanamet geweest om van wat bevriende Nederlanders wat spullen op te pikken. Omdat zij, op mijn aanraden, in Hotel Ararat verbleven dacht ik ik neem meteen Karavanserai mee en geef een kopie aan Haydar, de eigenaar van dat hotel die als 2 druppels water op Leonard Cohen lijkt. Helaas was Haydar er niet dus ik heb het boek achtergelaten met de instructie dat Nederlandse gasten hem te bruikleen krijgen.
Sultanamet is waarschijnlijk het meest toeristische deel van Istanboel, alle grote moskeeen liggen daar. Ik kom er vrij weinig, want veel is er niet te beleven. Er zijn wel leuke parkjes en je kunt her en der leuk flaneren en waterpijp roken, maar dat kun je op andere plekken ook in Istanboel.
Na Sultanamet zijn we naar de winkel van Vildan’s vader gelopen. Die heeft naast de Grand Bazaar een kledingzaak. De halve straat daar is de familie Boran. Dat is een erg komisch iets. Wel gezellig ook, want je wordt van her naar der getrokken. En het mooiste is nog dat een oom en een neef allebei een Carbotti zaak hebben. Ik hou van mooie kleren. Ik kocht eerst vaak bij Marks & Spencer, maar die zijn Amerikaans (Of Brits? Zal wel Brits zijn), verschrikkelijk duur, en alles wordt in China gemaakt. Daar voel je je niet echt lekker bij, al hebben ze dan overal ‘eco’ op geplakt en ‘eerlijke handel’. Nee, geef mij maar Carbotti. Echt superhemden maken die, veruit superieur aan kwaliteit van wat je bij Marks & Spencer of andere dure zaken zou kopen. Weet niet hoe duur die hemden in Europa verkocht worden, maar ik koop 3 ultrafijne superhemden voor 25 euro bij Ome Boran. Vaak geeft hij ze ook gratis maar ik kom zo vaak dat ik liever betaal nu.
Turken zijn ongelofelijke vakmensen. Ze maken alles na wat er maar na te maken valt. En dat doen ze dan 10 keer beter dan het origineel. Ik kocht bijvoorbeeld een keer Gucci gymschoenen voor 30 euro, duidelijk nep natuurlijk, maar zagen er prachtig uit. Gym er al 2 jaar op en zien er nog als nieuw uit. Echt prima schoenen. Die echte Gucci’s hadden al 20 keer uit elkaar gelegen. Tip dus voor de Istanboel bezoeker: ja, het is bijna zeker nep wat je koopt. Maar het is 3 tegen 1 beter van kwaliteit dan die in china gemaakte rommel van westerse dure merken.
