Het tuinhuisje van Buurman Bolderbast
Buurman Bolderbast had de mooiste tuin van de hele buurt. Achterin zijn zorgvuldig bijgehouden tuin stond een al even zorgvuldig bijgehouden tuinhuisje. Op een ochtend werd Bolderbast echter wakker van een hels lawaai. Hij rende zijn tuin in en tot zijn schrik was er een flinke vlieger in zijn tuinhuis ingeslagen. Een vlieger die zo hard ter aarde moet zijn gestort dat er een flink gat bovenin zijn tuinhuis zat. Bolderbast wilde de politie nog bellen maar plots stortte zijn tuinhuis tot de grond toe in.
De vrouw van Bolderbast had de volgende dag al de pasfotos van de daders klaarliggen. Het waren die buitenlanders van drie wijken verderop weer. Jaloers op onze vrijheid zei de vrouw van Bolderbast, en er bleek zelfs een paspoort de aanslag met de vlieger te hebben overleefd.
Voor het buurtcomite in het buurthuis gaf Bolderbast een betoog ten beste over de geheime wapens die in de klinkerbuurt lagen opgeslagen. Nu is het genoeg geweest bulderde Bolderbast en hij bezet een aantal verdachte tuinen in de klinkerbuurt om te voorkomen dat er nog eens buitenlanders komen vliegeren.
Reeds 7 jaar lopen familieleden en vrienden van Bolderbast schietend en molesterend door de tuinen van de mensen in de Klinkerbuurt. Ze hebben geen geheime wapenen gevonden maar zij kunnen de tuinen niet zomaar verlaten, dan zou er immers een puinhoop achter blijven. De verzekering heeft het tuinhuis van Bolderbast inmiddels vergoed, maar Bolderbast is bezig pijpleidingen aan te leggen vanuit de enige waterbronnen in de buurt, die toevallig in de klinkerbuurt lagen.
Er zijn wel eens mensen die durven beweren dat Bolderbast zelf zijn schuur in de as heeft gelegd, en niet die vliegerende buitenlanders die weigeren hun water goedkoop door te geven. Zulke mensen zijn niet goed snik, want waarom zou Bolderbast het risico willen lopen ontmaskerd te worden door het buurtcomite, waarover hij overigens een veto uit kan spreken want Bolderbast is een belangrijk man.
Er waren zelfs mensen die betwijfelden of tuinhuisjes door vliegers in de as konden worden gelegd. Bolderbast liet een studerend neefje een dik rapport schrijven waaruit bleek dat tuinhuisjes wel degelijk compleet konden instorten van de impakt van een vlieger. ‘Het kan, dus zo moet het gebeurd zijn’ concludeerde het buurtcomite na het lezen van het rapport. ‘Wie niet voor mij is is tegen mij’ bulderde Bolderbast tegen de radioverslaggevers.
We zijn nu vele jaren verder. Bolderbast gaat die tuinen in de klinkerbuurt pas verlaten als al het onkruid er uitgeroeid is. Af en toe slaat hij een raam aan diggelen met zijn schoffel. Per ongeluk. Dat moet dan altijd onderzocht worden. De mensen in de Klinkerbuurt houden hun mond. Buurman Bolderbast kun je maar beter zijn gang laten gaan, zo luidt de consensus. Het buurtcomite focust zich liever op een andere buurman die laatst zijn grasmaaier te ver in de tuin van de achterbuurman reed. Politie of gerecht is er in dit akelig stadje al eeuwen niet meer.
De vrouw van Bolderbast had de volgende dag al de pasfotos van de daders klaarliggen. Het waren die buitenlanders van drie wijken verderop weer. Jaloers op onze vrijheid zei de vrouw van Bolderbast, en er bleek zelfs een paspoort de aanslag met de vlieger te hebben overleefd.
Voor het buurtcomite in het buurthuis gaf Bolderbast een betoog ten beste over de geheime wapens die in de klinkerbuurt lagen opgeslagen. Nu is het genoeg geweest bulderde Bolderbast en hij bezet een aantal verdachte tuinen in de klinkerbuurt om te voorkomen dat er nog eens buitenlanders komen vliegeren.
Reeds 7 jaar lopen familieleden en vrienden van Bolderbast schietend en molesterend door de tuinen van de mensen in de Klinkerbuurt. Ze hebben geen geheime wapenen gevonden maar zij kunnen de tuinen niet zomaar verlaten, dan zou er immers een puinhoop achter blijven. De verzekering heeft het tuinhuis van Bolderbast inmiddels vergoed, maar Bolderbast is bezig pijpleidingen aan te leggen vanuit de enige waterbronnen in de buurt, die toevallig in de klinkerbuurt lagen.
Er zijn wel eens mensen die durven beweren dat Bolderbast zelf zijn schuur in de as heeft gelegd, en niet die vliegerende buitenlanders die weigeren hun water goedkoop door te geven. Zulke mensen zijn niet goed snik, want waarom zou Bolderbast het risico willen lopen ontmaskerd te worden door het buurtcomite, waarover hij overigens een veto uit kan spreken want Bolderbast is een belangrijk man.
Er waren zelfs mensen die betwijfelden of tuinhuisjes door vliegers in de as konden worden gelegd. Bolderbast liet een studerend neefje een dik rapport schrijven waaruit bleek dat tuinhuisjes wel degelijk compleet konden instorten van de impakt van een vlieger. ‘Het kan, dus zo moet het gebeurd zijn’ concludeerde het buurtcomite na het lezen van het rapport. ‘Wie niet voor mij is is tegen mij’ bulderde Bolderbast tegen de radioverslaggevers.
We zijn nu vele jaren verder. Bolderbast gaat die tuinen in de klinkerbuurt pas verlaten als al het onkruid er uitgeroeid is. Af en toe slaat hij een raam aan diggelen met zijn schoffel. Per ongeluk. Dat moet dan altijd onderzocht worden. De mensen in de Klinkerbuurt houden hun mond. Buurman Bolderbast kun je maar beter zijn gang laten gaan, zo luidt de consensus. Het buurtcomite focust zich liever op een andere buurman die laatst zijn grasmaaier te ver in de tuin van de achterbuurman reed. Politie of gerecht is er in dit akelig stadje al eeuwen niet meer.
