Archive for August, 2008

Ik ben bezig met het idee met een groep mensen ‘Dirty Mind’ van Prince te gaan herbewerken naar een nieuwe vorm. Die kan zowel in boekvorm als een expositie gaan manifesteren. Waar en hoe weet ik nog niet.

Ik zoek dus kunstenaars, dichters, muzikanten enzovoort op wie ‘Dirty Mind’ daadwerkelijk grote invloed heeft gehad. Alleen echte fans dus, svp! Heb je zin mee te doen stuur me dan een mailtje: m.benders@gmail.com

Met zo’n terrabyte harddisk ga je natuurlijk nogal eens vaker naar de winkel om platen te kopen die je daarna digitaliseert naar je harde schijf.

Vandaag de laatste The Bosshogg beluisterd, de laibach van de country muziek. ‘Stallion Battallion’ heet hun laatste plaat en staat vol koele ruige nummers. ‘We are gonna start a nuclear war at the gay bar’ heet het dan, deze Berlijnse cowboys weten zelfs ‘drop it like its hot’ van Snoop in een echt countrynummer om te toveren.

Daarna het hele oeuvre van Grace Jones en Depeche mode beluisterd, en in een platenzaak ergens achteraf op het net een hele zeldzame en steengoede funkplaat gevonden: Funk Fu, psycho funk vs rare grooves (1970-1976). Ik verzamel 70 er jaren muziek, vooral funk, soul en fusion muziek met nadruk op cool en relaxed. Dit is een van de beste platen die ik ooit heb gehoord. Ik zit terwijl ik dit tiep met de koptelefoon op te freaken op ‘The Kung Fu’ van ‘The Lords of Percussion’ en ‘Hippy Skippy Moon Street’ van ‘The Moon People’. Zeldzaam goed! Experimentele fusion funk, maar super strak en groovy! Die hele plaat is top.

Naar het openingsnummer van The Lords of Percussion kun je hier gratis luisteren

Aangaande de opmerking dat ik minder frequent aan het posten ben: dat klopt. Deels is de nieuwe computer oorzaak, en dat ik moet wennen aan Windows Vista. Zoals gewoonlijk bij Windows worden de instellingen aangeleverd met de grootste idioten en randdebielen als uitgangspunt. Dat betekent dat je, wat je ook wilt doen en waar je ook op klikt, een leuk waarschuwings schermpje van Windows krijgt of je dat wel echt wilt, of je niet liever koffie gaat drinken, of je niet beter Linux op je machine kunt zetten, enzovoort. Inmiddels heb ik al die rommel uit het besturingssysteem weten verwijderen en draait het lekker soepel. Ik moet ook zeggen dat zodra je erin slaagt die rommel weg te krijgen veel dingen in Vista een behoorlijke verbetering zijn. Zo ergerde ik me al 10 jaar groen aan dat volstrekt idiote mappensysteem in windows waar je steeds je een ons moest klikken om op de juiste plek uit te komen. Dat hebben ze nu eindelijk eens goed gemaakt.

Anderzijds ben ik aan het werken, maar ook veel aan het lezen. Ik kreeg vandaag twee nieuwe boeken van de Bezige Bij binnen, ‘De geboorte van Sisyphus’ van Miroslav Holub en ‘Vloeistof en Welvaart’ van Jan Lauwereyns. Beide boeken ga ik binnenkort bespreken op de Recensent. Ik heb vandaag de hele dag in Holub zitten lezen en ik kan wel alvast verklappen dat dit boek een monument is, zowel wat betreft de kwaliteit van de po�zie als de kwaliteit van de vertalingen. Dit boek moet eenieder die de po�zie een warm hart toedraagt gewoon direct aanschaffen. Al na twee gedichten liet ik het boek rillend vallen met tranen in de ogen. Ik had Holub al eerder in het Engels gelezen maar pas nu ontdek ik wat een groot dichter deze man feitelijk was.

De geboorte van Sisyphus, Miroslav Holub, vertaald door Jana Beranov�

Zoals ik laatst al aankondigde ben ik weer terug bij de Recensent als po�zierecensent. Mijn eerste twee recensies zijn deze over de bundel van Freek Lomme en de volgende, een bespreking van ‘Zwarte Gaten’ van Hans Verhagen.

Lees de recensie over de bundel van Freek Lomme

Buurman Bolderbast had de mooiste tuin van de hele buurt. Achterin zijn zorgvuldig bijgehouden tuin stond een al even zorgvuldig bijgehouden tuinhuisje. Op een ochtend werd Bolderbast echter wakker van een hels lawaai. Hij rende zijn tuin in en tot zijn schrik was er een flinke vlieger in zijn tuinhuis ingeslagen. Een vlieger die zo hard ter aarde moet zijn gestort dat er een flink gat bovenin zijn tuinhuis zat. Bolderbast wilde de politie nog bellen maar plots stortte zijn tuinhuis tot de grond toe in.

De vrouw van Bolderbast had de volgende dag al de pasfotos van de daders klaarliggen. Het waren die buitenlanders van drie wijken verderop weer. Jaloers op onze vrijheid zei de vrouw van Bolderbast, en er bleek zelfs een paspoort de aanslag met de vlieger te hebben overleefd.

Voor het buurtcomite in het buurthuis gaf Bolderbast een betoog ten beste over de geheime wapens die in de klinkerbuurt lagen opgeslagen. Nu is het genoeg geweest bulderde Bolderbast en hij bezet een aantal verdachte tuinen in de klinkerbuurt om te voorkomen dat er nog eens buitenlanders komen vliegeren.

Reeds 7 jaar lopen familieleden en vrienden van Bolderbast schietend en molesterend door de tuinen van de mensen in de Klinkerbuurt. Ze hebben geen geheime wapenen gevonden maar zij kunnen de tuinen niet zomaar verlaten, dan zou er immers een puinhoop achter blijven. De verzekering heeft het tuinhuis van Bolderbast inmiddels vergoed, maar Bolderbast is bezig pijpleidingen aan te leggen vanuit de enige waterbronnen in de buurt, die toevallig in de klinkerbuurt lagen.

Er zijn wel eens mensen die durven beweren dat Bolderbast zelf zijn schuur in de as heeft gelegd, en niet die vliegerende buitenlanders die weigeren hun water goedkoop door te geven. Zulke mensen zijn niet goed snik, want waarom zou Bolderbast het risico willen lopen ontmaskerd te worden door het buurtcomite, waarover hij overigens een veto uit kan spreken want Bolderbast is een belangrijk man.

Er waren zelfs mensen die betwijfelden of tuinhuisjes door vliegers in de as konden worden gelegd. Bolderbast liet een studerend neefje een dik rapport schrijven waaruit bleek dat tuinhuisjes wel degelijk compleet konden instorten van de impakt van een vlieger. ‘Het kan, dus zo moet het gebeurd zijn’ concludeerde het buurtcomite na het lezen van het rapport. ‘Wie niet voor mij is is tegen mij’ bulderde Bolderbast tegen de radioverslaggevers.

We zijn nu vele jaren verder. Bolderbast gaat die tuinen in de klinkerbuurt pas verlaten als al het onkruid er uitgeroeid is. Af en toe slaat hij een raam aan diggelen met zijn schoffel. Per ongeluk. Dat moet dan altijd onderzocht worden. De mensen in de Klinkerbuurt houden hun mond. Buurman Bolderbast kun je maar beter zijn gang laten gaan, zo luidt de consensus. Het buurtcomite focust zich liever op een andere buurman die laatst zijn grasmaaier te ver in de tuin van de achterbuurman reed. Politie of gerecht is er in dit akelig stadje al eeuwen niet meer.

Wie zich liever niet wil verantwoorden voor zijn daden zet het best een idioot aan het roer. Amerika laat zich al vele decennia leiden door figuren die in elk geval hun best doen niet al te intelligent over te komen. Die lijn is ten tijde van Reagan ingezet en sindsdien nooit meer losgelaten. Bush is in die zin een experiment: hoe ingrijpender de maatregelen, hoe dommer de gast moet lijken die aan het roer staat.

Een intelligent persoon kun je namelijk ergens op aanspreken. Bij een idioot is dat volstrekt zinloos, en dientengevolge is de idioot als propagandamiddel uiterst nuttig. Daarom is het interessant om de overtreffende trap van dom, John ‘bomb bomb bomb iran’ Mcain alweer de leiding te zien nemen in de polls.

Deze 70 jarige seniele idioot wordt dus alweer door het gros van de amerikanen gezien als een geschikte opvolger van de idioot bush. En hoe machtig putin ook mag zijn, hij ziet er gewoon veel te intelligent uit en dat betekent dat we hem aansprakelijk kunnen stellen als hij Georgie binnenvalt, terwijl de tegenpartij rustig door mag gaan met het bombarderen van afghaanse burgers want domme mensen stel je immers geen vragen.

Wie meent dat deze domheid authentiek is moet eens wat beter nadenken over de wereldpolitiek.