Gunars Saliņš – Lied
Gunars Saliņš is een dichter uit Letland, geboren in 1924, die later naar Amerika verhuisde. Hij publiceerde zeven dichtbundels in zijn leven. Hier een engelstalig essay over zijn werk.
Lied
In de kou werd mijn stem ruw
en op een dag bevroor
mijn lied.
Ik dronk warme melk met honing
en las een simpel gebed op:
dat het lied terug mag komen, al was
het maar als geloei of gezoem van bijen.
Toen gebeurde het: op een nacht, toen ieder
die naar mij omkeek verdwenen was
braken uit het slachthuis aan de waterkant
de koeien los de straat in.
Dorstig loeiden zij de stad vol. In galop
met hun hete adem en lichamen
smolten zij de sneeuw van ramen en takken,
van de wolkenkrabbers en pleinen.
Ik gooide het raam open – het gebrul
kaapte mijn stem. De koeien dronken eruit
alsof het middag was en mijn stem een rivier,
zij doopten hun warme uiers in mijn lied -
hun warme uiers in mijn lied.
(Vertaald uit het Engels door M.H.Benders, oorspronkelijke vertaling Lars Saliņš)
De wereld gaat ten onder
De wereld gaat ten onder, de markt knarst zijn tanden, financiele giganten crashen en Clown Bassie neukt er als een beest op los na elk optreden. En wat doet Benders dan? Die zet natuurlijk een plaat op van Edmundo Ros and his Orchestra. Bij voorkeur deze:
Dit is echt een geweldige serie platen, en deze nr 10 doet het helemaal goed. Dit is oude Big Orchestra Latin swing op zijn best. Bij muziek vind ik het omgevingselement altijd een grote rol spelen. De omgeving waarin je je waant als je een plaat draait. Draai dit en je ziet jezelf in een van de nachtclubs in Zuid Amerika zitten, net na de grote depressie, en mensen dansen, drinken en neuken hun net opgenomen spaargeld er rokend doorheen.
Ben je meer iemand van de revolutie, dan is deze plaat met oude griekse Rembetika muziek meer iets voor jou:
Dit is Griekse underground muziek en muziek uit het criminele circuit. Veel nummers gaan over hashrokers, gokken en de lik. Een unieke plaat met veel zeer ontroerende nummers. Ook deze plaat doet het goed bij een lekkere Depressie.
Twee gedichten van Argus Libertos
Argus Libertos had een openlucht bibliotheek hier op het eiland en hij heeft recentelijk een bundel gedichten geschreven die ‘Troubadour’ heet. Ik heb er met de hulp van Vildan vandaag twee werken uit vertaald:
De afgrond
Alle meisjes staan bij het Doors concert.
Alle baardapen bij Jethro Tull.
Ze ontmoeten elkaar in de villa van Polanski.
Mijn oma komt uit Kayserie.
Ze is meer dan tachtig jaar oud.
Ze verzamelt koeienstront voor de nacht.
Rape-sex is het enige wat ze doet.
Ze heeft nog nooit in haar leven
een orgasme gehad.
*
Wie een ring geeft neemt een hol
Mijn liefje,
alleen zij vertelde mij
dat ze zo van vogels houdt.
Niettemin,
ik heb iedereen verteld
behalve haar
dat alle klootzakken
mij geneukt hebben.
Turkse televisie: een futuristische nachtmerrie
Mensen die denken dat Turkije achterloopt op televisie of filmvlak: onzin. Het is het enige europese land met een eigen filmindustrie, met jaarlijks honderden grote films, enorme studios, 100 plus tv kanalen met kitsch in allerlei soorten en smaken. Ik kijk er nooit naar maar als ik kijk ben ik regelmatig geshockeerd door de inventiveit en agressiviteit van Turkse reclametechnieken.
Zo hebben de ‘normale’ kanalen regelmatig films maar gaan de Turkse studios daar doodleuk allerlei producten in zitten plakken. Zo kan het gebeuren dat je naar een leuke Western met John Wayne zit te kijken en er naast hem op tafel ineens een fles Yeni Raki staat, of dat er een Turkcell telefoon uit zijn zak steekt. Toen ik dit de eerste keer zag kon ik mijn ogen niet geloven. Wie gaat er nou het werk van een regisseur op dusdanige wijze verkrachten? Zouden die studios daar toestemming voor hebben? Dat zal wel niet. Ik kijk niet naar zulke films.
Vanavond zag ik weer een nieuw fenomeen en zat ik opnieuw met mijn ogen te knipperen. Op de Turkse televisie is een enorm populaire spelshow, een variant op dat ding met Robert Ten Brink Weekend miljonairs heet het geloof ik. Ze hebben een vast panel van een 14 mensen en een kandidaat die moet raden waar het miljoen zit. Plots, midden in het program, roept de presentator: ‘En daar komt de Pandaaaa!!!’ en meisjes lopen de studio binnen en laden de hele tafel vol met Panda ijsdozen. Alle panelleden krijgen een Panda ijsdoos uitgereikt en beginnen verplicht Panda ijs te eten. Een Panda Jingle klinkt en de panelleden zingen vrolijk mee. ‘Wat is jouw favorite Panda ijs mijnheer 1?’ vraagt de presentator en Panellid 1 laat weten enorm van bananenijs te houden. De scene eindigt weer met de jingle waarbij zowel presentator als panelleden uitbundig meelachen en dansen.
Brrrr! Dit leunt bijna tegen product placement fascisme aan, wat een agressieve reclametechnieken, zeg! Ik hoop dat de Nederlandse hilversumpimps hier niet aan zullen durven….
Brief aan Bush: poezie wordt misbruikt door terroristen
Op de Engelstalige Loewak van vandaag een open brief van mijn hand gericht aan de Bush administratie. Ik toon erin onomstotelijk aan dat juist de poezie keihard door de politiek moet worden aangepakt. Binnenkort ga ik ook een Nederlandse versie maken die ik dan aan Balkenende en de Nationale coordinator terreurbestrijding ga sturen. Tot die tijd kunnen jullie de Engelstalige versie lezen:
Batman is literatuur geworden, Criticus hoeft geen boeken meer te lezen.
We leven in een tijd waarin Batman literatuur is geworden, zoals ik in dit artikel schreef, en waarin boertsige, botte kneuzen die nooit boeken lezen zich voor criticus uit kunnen geven, zoals mijn grote vriend Rutger Cornet de Groot hier demonstreert. Jammer dat het internet niet met toneelhaak wordt geleverd… ze zouden tenminste die muis-pointer eens als toneelhaak kunnen animeren!
De nieuwe Benders
'Wôld, Wôld, Wôld!' heet de derde dichtbundel van Martijn Benders. Een lijvige dichtbundel met 222 pagina's. De bundel heeft een aantal verassingen voor u in petto en kwam uit in drie versies.
Koop de bundel nu!
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de tweede dichtbundel van Martijn Benders.
Commentaar