Recensie ‘Zwarte Gaten’ van Hans Verhagen
Deze week schreef ik voor De Recensent een recensie over de laatste bundel van dichter Hans Verhagen. Een kort citaat:
De poëzie van Verhagen doet me ergens denken aan de poëzie van Hans Vlek. Verhagen heeft wel een duidelijk eigen stemgeluid waaruit je goed af kunt lezen dat hij net als Vlek een kind van de jaren zestig is. Hij mist wel de scherpte en het beeldend vermogen van Vlek, maar compenseert met bevlogenheid en woede. Op de achtergrond hoor je de jazzmuziek meedeinen. Het boekwerk is verfraaid met heerlijk achterhaalde kunstwerken. Verhagen is de laatste der Mohikanen, de enige van zijn generatie die het nog niet opgegeven heeft.
De hele recensie valt vandaag te lezen op de Recensent
2 Responses to Recensie ‘Zwarte Gaten’ van Hans Verhagen
Leave a Reply
De nieuwe Benders
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de nieuwe dichtbundel van Martijn Benders.
Hoe het kan dat één ongeordende, doorgaande stroom gedichten, op het oog zonder plan of doel, opbouw of richting geschreven, zo kan fascineren is lastig
uit te leggen.
Abe de Vries, De Contrabas
Lees de recensie
“Losgeschroefde zeeen van de geest” vond ik wel een aardige, beeldende vondst.
Klopt, helaas doet echter de rest van het gedicht die mooie metafoor teniet.