“Ze zijn vooral bang van het licht” zegt ze,
trekkend aan een zwarte kousenband. “Zij vrezen de mensen,”
(ze opent een pakje sigaretten) “en hun eigen volgelingen.”
Ze propt een been op de railing van het bed:
“Ze zijn paranoide. Ze gluren achter gordijnen vandaan.
Ze nodigen me uit te komen parachutespringen,
voor kogelvrije cocktails in besloten gelegenheden.
Als er een noodgeval is dan ontbieden zij.
Ik heb hier een bundeltje notities.
Fotos. Bekroningen. Krantenknipsels.
Die daar links is dood. Neergeschoten.
Officieel bezit ik een trouwjurken verhuurbedrijf.
Deze jurken hebben menig revolutie overleefd,
hebben menig liefde zien omkeren.
In sommige kun je nog het klapwieken
van het hart horen. Kooien van witte volanten,”
- zegt ze, de rouge op een wang bijpoederend.
“Na vele jaren verliezen zij hun glans
en verzakken rond de schouders.” Ze steekt
een sigaret op. “Om mij te amuseren vrat
een zekere generaal al zijn insignes
van zijn uniform af. Zulke klanten
stellen wij op prijs, in deze onverschillige tijden
waarin het aanzicht van een zwarte zwaan
een slecht voorteken is geworden.

(Vertaald uit het Engels, Engelse vertaling Karen Kovacik)

Ewa Lipska (1945, Krakow) is een van de belangrijkere stemmen van de generatie nieuwe Poolse dichters uit de jaren 80. In 1986 verscheen haar verzameld werk in het Pools.

Zie ook deze meanderpagina over Ewa Lipska