Gunars Saliņš is een dichter uit Letland, geboren in 1924, die later naar Amerika verhuisde. Hij publiceerde zeven dichtbundels in zijn leven. Hier een engelstalig essay over zijn werk.

Lied

In de kou werd mijn stem ruw
en op een dag bevroor
mijn lied.

Ik dronk warme melk met honing
en las een simpel gebed op:
dat het lied terug mag komen, al was
het maar als geloei of gezoem van bijen.

Toen gebeurde het: op een nacht, toen ieder
die naar mij omkeek verdwenen was
braken uit het slachthuis aan de waterkant
de koeien los de straat in.

Dorstig loeiden zij de stad vol. In galop
met hun hete adem en lichamen
smolten zij de sneeuw van ramen en takken,
van de wolkenkrabbers en pleinen.

Ik gooide het raam open – het gebrul
kaapte mijn stem. De koeien dronken eruit
alsof het middag was en mijn stem een rivier,
zij doopten hun warme uiers in mijn lied -

hun warme uiers in mijn lied.

(Vertaald uit het Engels door M.H.Benders, oorspronkelijke vertaling Lars Saliņš)