Vanavond heb ik met wat vrienden de nieuwe Coen Brothers gekeken, ‘Burn After Reading’, overigens met dank aan Rusland. Ik heb bijna de gehele lengte van de film met lachkrampen gekeken. ‘Burn after Reading’ is een geniale parodie van de Coen brothers op een maatschappij die compleet van de complottheorieen aan elkaar hangt. Bijna elke speler in de film is ervan overtuigd dat ze bespioneerd, genaaid, gevolgd of slachtoffer van een complot zijn. Op de achtergrond opereert de echte CIA, die alles in de gaten houden en middels gortdroge rapportages aan elkaar laten weten dat ze er ook niets meer van begrijpen.

John Malkovich in een Coen Bros film is zowiso al een orgasme, natuurlijk, maar vooral Brad Pit, van wie ik doorgaans geen groot liefhebber ben, is hilarisch en ook Clooney komt eens echt goed uit de verf.

Enige twijfelpunt is of deze film nu leuker of minder leuk is dan the Big Lebowski. Ik neig ernaar hem leuker te vinden, maar hij heeft wel een minder coole soundtrack.