Archive for December, 2008

Op de Engelstalige Loewak presenteren wij een (geupdate) oplossing voor het Israel-Palestina probleem. Naar ons idee is de oplossing te vinden in het veranderen van de soort media aandacht – Joop van den Ende dient te worden betrokken – en anderzijds in het toepassen van moderne technologie.

Lees de oplossing voor het Israel conflict

De Nederlandstalige Loewak in huidige vorm zal ophouden te bestaan. Dit tijdschrift zal enkel nog fungeren als aankondingingsplatform voor de decreten van de Nederlandse Tak van Novo Universalis. Niet langer zullen er nog persoonlijke postjes en bespiegelingen van onze oprichter M.H.Benders verschijnen.

De Heer Benders laat ook weten wegens gebrek aan universeel perspectief de Nederlandse Taal vaarwel te zeggen. Hij slaat het aanbod van Nieuw Amsterdam voor het vervaardigen van een nieuwe bundel af en gaat zich concentreren op het maken van een Nieuw Universalistisch meesterwerk in de Engelse Taal, met de voorlopige werktitel ‘Arguments against the Sun’. De Heer Benders laat voorts weten dat dit geen beslissing is die uit rancune of ressentiment is genomen: zijn bundel ‘Karavanserai’ ontving immers meer positief commentaar dan enige andere bundel in 2008, dus was er sprake van rancune tegen wat hij ‘middelmaatconsensus’ noemt dan zou hij juist eerder een nieuwe bundel uit wraakmotief schrijven. Hij heeft echter duidelijk het idee dat juist zulke wraakmotieven, juist dat werken in de kunstmatige marge, juist dat eeuwige opboksen tegen een middelmaat geen interessant perspectief is voor een Universalist.

Novo Universalis

Lalo Schifrin – Theme from Enter the Dragon
Clutchy Hopkins – 03:02
Don Cavalli – Vitamin A
Edwin Birdsong – Cola Bottle Baby
Hoyt Axton – The Pusher
Sporto Kantes – Buster
Noriel Vilela – 16 Toneladas
Luther Allison – Bad news is coming
Santana – Song of the wind
Brigitte Fontaine, Areski & L’Art Ensemble of Chicago – Comme À La Radio
Half Cousin – Big Chief (The B&B Frequenter)
Owusu & Hannibal – Le Fox
Mohamed Mazouni – Ecoute Moi Camarade
Psyco On Da Bus- Push your Mind
Fujiya & Miyagi – Cassettesingle
East of Eden – Gum Arabic Confucius
Jeanette – Pourquoi Tu Vis? (Porque Ta Vas)
Lee “Scratch” Perry – Kimble
Roy Ayers – Third Eye
Savoy Brown – Life’s One Act Play
Colette Renard – Les Nuits D’une Demoiselle
Bobby Womack – That’s The Way I Feel About Cha
Curtis Mayfield – Diamond In the Back, Sunroof Top, Diggin the Scene..
Francoise Hardy – Only Friends
Isaac Hayes – Use Me
O.V. Wright – Mirror of my Soul
Zapp and Roger – So Ruff, So Ruff

De meeste poëzie die in Nederland wordt aangeprezen door een zgn. ‘goegemeente’ vind ik doorgaans slecht. De meeste recensenten en critici vind ik ook geen knip voor de neus waard. Ik vind eigenlijk in Nederland alleen Buelens wel een goed criticus. Qua recensenten vind ik een paar mensen wel aardig, maar niemand echt uitblinken.

Dat betekent dus dat mijn referentiekader en mijn consensus een hele andere zijn dan de gangbare. Ik ben het bijna nooit eens met de waardeoordelen die in de Nederlandse poëziewereld prevaleren. Het verbaasde me dan ook niet te horen dat ‘Karavanserai’ slechts eenmaal werd genoemd in die ‘criticilijst’ die elk jaar in Januari op in Letterland verschijnt, zo ook dit jaar.

Mijn andere twee favoriete Nederlandstalige bundels van dit jaar kwamen welgeteld ook eenmaal en helemaal niet in die lijstjes terug.

Nu heb ik natuurlijk met Karavanserai een hoop fantastische reacties mogen krijgen, van mensen die oprecht de bundel heel goed vonden. Ook werd de bundel behoorlijk positief besproken, o.a. door Fagel en Lindner.

Het dilemma wat dit allemaal oproept is een lastig dilemma: eigenlijk wil ik het liefst zo weinig mogelijk met dat ‘wereldje’ van consensuspapagaaien te maken hebben, wat mij sterk in de richting duwt van het idee voortaan in het Engels te gaan schrijven. Tegelijkertijd weet je ook dat je, als je in het Engels gaat schrijven, je nooit op de top van je kunnen zult kunnen schrijven. Een vervelend dilemma! Er zitten heel veel kanten aan die keuze, namenlijk. Om er een paar te noemen:

1) Gros van mijn vrienden beheerst het Nederlands niet wat het minder leuk maakt in het Nederlands te schrijven

2) Mijn dochter zal waarschijnlijk geen Nederlands kunnen lezen later, wat ook jammer is.

3) Ik ben geen structuralist dus minder taalafhankelijk.

Ik denk er dus nog eens over na of ik wel met een tweede Nederlandse bundel WIL komen – ik heb inmiddels al wel een intentieverklaring van NA dus ik kan er zo een uitgeven, maar ik vind dit een ideologische keuze, geen praktische.

Een prachtig kerstverhaal van Marc Reugebrink. Mag er eens gezegd worden dat, in tegenstelling tot wat sommige populistische hangplekken (met de formule ‘Wij knippen en plakken persberichten, voorzien die van zuur commentaar, en schreeuwen vervolgens om subsidie’) voortdurend declameren – dat Reugebrink juist een van de weinige schrijvers is die in staat is zo’n wrang en mooi geformuleerd kerstverhaal te schrijven?

Jullie kunnen het hier lezen

Op de Engelstalige Loewak een communicee van Novo Universalis over de huidige financiele crisis, waardoor deze is veroorzaakt en wat voor oplossingen wij daarvoor hebben verzonnen. Een van die oplossingen is het totaal omkeren van het huidige pensioensysteem: mensen gaan met pensioen tussen hun 20e en 40e levensjaar, om vervolgens tot aan hun dood te werken.

De motivatie van dit plan kunt u hier lezen

1. ‘A longing for the light’ – Vicente Aleixandre
2. ‘New and Collected poems’ – Czeslaw Milosz
3. ‘De geboorte van Sisyphus’ – Miroslav Holub
4. ‘Nieuwe Sterrenbeelden’ – Peter Verhelst

Tot dusver de dichtbundels die ik gelezen heb en die ik alle fantastisch vond. Op de Recensent geef ik een korte toelichting over het eerste boek.

Ik voeg hier nog twee bundels aan toe die ik nog niet gelezen heb maar die in de bestelling zitten en waarvan ik goede reden heb te denken dat zij ook erg goed zullen zijn:

5. ‘Werken’ – Anna Achmatova / Russische bibliotheek / Van Oorschot
6. ‘Binnenstebuitenwereld’ – Sybren Polet

Van beide zal ik hier op Loewak een recensie schrijven zodra dat aan de orde is. Ik wens iedereen een prettige kerst & gelukkig nieuwjaar!

Novo Universalis is een universele literaire denktank, in het leven geroepen door Martijn Benders en Samuel Vriezen, met als doel de wereldproblemen op te lossen en tot een universele literatuur te komen.

Jullie staan als één blok achter de kandidaat Bruinja. Waarom?

Omdat Bruinja de enige kandidaat is die begrijpt dat ‘Dichter des Vaderlands’ geen veredelde literatuurprijs is. De andere kandidaten lieten juist merken dat zij deze functie wel zo betrachten door zich te beroepen op de ‘kwaliteit van hun poëzie’ terwijl die kwaliteit juist helemaal niet aan de orde is. Van Leeuwen, Menkveld, Nasr: zij willen eerst achteroverleunen en bewierookt worden, en pas daarna eventueel een plan presenteren. Daar spreekt de typische houding van de oude, pre-internet generatie uit: niet de handen uit de mouwen steken, maar als een regent vanaf het pluche van de consensus de bewierookte uithangen. Wij geloven niet dat deze kandidaten begrepen hebben dat het hier om een dienstbare functie gaat.

Is dit dan de eerste slag tussen de internetgeneratie versus de oude elite?

De oude elite is een regentenelite die zich vooral op hun zwijgzaamheid beroepen. Zij zijn niet met internet opgegroeid en zijn niet gewend snel te reageren op ontwikkelingen, zij zien bovendien het reageren op publieke uitlatingen als ‘niet sjiek’ – als zij al een weblog hebben is het er eentje zonder mogelijkheid tot reactie; wezenlijk bezien is dit een soort publieksangst; juist de internetgeneratie, de generatie Heytze/Harmens/Bruinja/Benders/Vriezen etc. laten zien dat juist door je zeer aktief te bemoeien met consensusvorming en publiek je deze eerder zal overwinnen. Laten we het beestje even bij de naam noemen: dit zijn moeilijke tijden, uitdagende tijden, tijden waarin de handen uit de mouwen moeten, tijden voor vernieuwing, tijden waarin de jongere stemmen aan macht moeten komen. Weg met die oude elite die zich achteroverleunend laat ‘bewieroken’, alsof er niets beters te doen valt!

Jullie laten bovendien weten zeer ontstemd te zijn over de selectieprocedure. Waarom?

Wij snappen niets van die procedure. Volgens insiders informatie is bijvoorbeeld Pfeijffer afgevallen wegens publicatie van een naaktfoto, en ook de andere meer ‘eigenaardige’ kandidaten zoals Heytze (reisziekte) en van Daalen (voodoopriesteres) vielen af.

Onze vraag aan deze commissie is een heel eenvoudige: Waarom zijn deze mensen dan wel op de longlist gezet? Het is toch bekend dat Heytze reisziekte heeft, je gaat toch niet eerst iemand nomineren (en dus laten weten dat je hem geschikt vind) en vervolgens hem op zulke gronden weer schrappen? Dat vinden wij een volstrekt onbegrijpelijke procedure, die riekt naar een vorm van consensus-sadisme. Wij willen dus graag van de commissie een eenduidig antwoord op de vraag welke criteria zijn toegepast op de longlist om mensen van de lijst te gooien. Kwaliteit van hun poëzie zal het niet geweest zijn, dat is geen geloofwaardig argument.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/7796663.stm

Wat een fijne paus is dit toch. Heerlijke zuiveringsretoriek, wij moeten het menselijk ras zuiver houden anders gaat het net als het regenwoud ten onder. Menselijke ecologie, noemt hij dat.

Wat een engerd.