Archive for December, 2008

The Pogues – Fairytale Of New York

Gelukkig bestaan er ook nog echte kerels op deze planeet:

I Say a little Prayer

“It’s easy to play any musical instrument: all you have to do is touch the right key at the right time and the instrument will play itself.” (Johann Sebastian Bach)

“It’s easy to play Bach: all you have to do is open the right program on the right computer and Bach will play itself.” (Laibach)

KunstderFuge – de beste plaat van 2008 voor mij…

Wat vinden jullie als initiatief van de downloadbare krant van Bruinja?

Wij kozen Bruinja wegens symbologische uitgangspunten, niet vanwege zijn poezie. Mocht hij Dichter des Vaderlands worden dan zouden wij graag zien dat hij het publiceren van zulke krantjes achterwege laat. Wij dienen de poezie juist aan de wurggreep van het loesje-denken te onttrekken. Loesje is dood. Weg met Loesje.

Klopt het dat jullie een klachtpetitie voorbereiden over deze DDV verkiezing?

Correct. Wij vragen ons af wat precies de criteria waren waarmee de ‘longlist’ tot een ‘shortlist’ gemaakt werd. Naar ons inzien had het in elk geval niets met poetische criteria te maken, maar waarmee dan wel? Afgezien nog van het feit dat het eigenlijk twee shortlisten waren – wat helemaal een rare gang van zaken is, noem het dan geen ‘longlist’, zien wij in de keuzecriteria
die onbelicht bleven een schijnbare beweging richting de orde van het nieuwe fatsoen, en een schijnbare beweging van de makkelijkere tegenover de moeilijkere poezie.

Als het klopt dat Ilja Pfeijffer wegens een naaktfoto geen nominatie kreeg staat dat op één lijn met maatschappelijke ontwikkelingen waarin blote schilderijen worden weggemoffeld op gemeentehuizen en naakte afbeeldingen uit musea’s worden verwijderd. Een hele bedenkelijke ontwikkeling die rechtstreeks indruist tegen de artistieke vrijheid en wij willen graag van deze commissie horen wat de motivatie is die hier achter steekt. Datzelfde gaat op voor de andere afvallers.

Een dichter des vaderlands moet een dichter voor iedereen zijn. Dat kan een voodoo priesteres wellicht minder goed zijn. Er zijn mensen die daaraan aanstoot nemen.

Dit is een lachwekkende redenatie. Er spreekt het soort angst-denken uit welk automatisch zal leiden tot een kleurloze compromis kandidaat. Wij leven in een tijd waarin juist behoefte is aan uitblinkers, en niet aan een gemakkelijke middelmaat. Weg met de sociologenpsychose die al 30 jaar over de poezie heenhangt met zijn stinkende adem: poezie is niet voor ‘het volk’ of ‘jan met de pet’ – als je poezie wilt schrijven die voor ‘iedereen begrijpelijk is’ betekent dat dat je automatisch het intelligente niveau van je gedichten op de laagst mogelijk intelligentie moet afstemmen: m.a.w. je moet dan domme gedichten schrijven. En zelfs die domme poezie wordt niks beter door ‘jan met de pet’ gewaardeerd, of verkocht – daarom is het ook een sociologenpsychose: er is in die 30 jaar geen millimeter poezie meer verkocht dan voorheen, ondanks alle ‘goede bedoelingen’. Het gaat niet om ‘begrijpelijkheid’ maar ‘begrijpelijkheid voor wie?’ – wie schrijft met de minst kritische, onintelligente lezers in gedachten schrijft lauwe poezie.

Wij dienen een ideologische keuze te maken: blijven wij in dit soort sociologenpsychoses geloven of gaan wij een andere richting uit? Want dat de dichter de massa dient te dienen is juist het tegengestelde idee van bijvoorbeeld Nietzsche, die zei juist dat de massa bestond om het grote individu mogelijk te maken. Wij horen graag van de tegenstanders van dat idee wat er eigenlijk mis is met die gedachte.

..en ook willen wij jullie aansporen fan te worden van de pagina van Mundtadhar al Zaidi, de journalist die dapper genoeg was zijn schoenen naar Bush te gooien en die nu, na op de BBC vermelde mishandeling (gebroken hand, inwendige bloedingen) ook nog eens jarenlang de bak in kan draaien voor het gooien van een schoen. Maar ja, onder Hussein was het beter, he:

http://www.facebook.com/pages/Free-The-Shoe-man-Mundtadhar-al-Zaidi-now/105015425246

Ook zijn wij op zoek naar zoveel mogelijk gedichten over schoenen. Weet jij nog een gedicht dan horen wij dat graag. Mag ook een eigen gedicht zijn. Hier alvast een gedicht van John Perreault:

Shoe

A road can’t be as sad as a shoe is sad
when a shoe can’t read.
I can’t read either.

And I have given away all my clothes
and gone away so far
that no one will even remember that I’ve gone
nor how far I went when I was here.

For a road can’t be as crazy as a ranch is mad
when a ranch can’t sing.

I cough. I spit. I jump up and down
and I run around like a headless rooster.

Me too. I am not lonesome. I am gregarious.
I make friends with the curbstone even.

But a shoe can’t be as pretty as a wheel when it’s turning
or a tunnel uncovered by chance.
And a shoe can’t be a lobster.

I am as free as a belt or a bell or
a dog on a leash
gone crazy with the aroma of flagpoles.

John Perreault

Is jullie idee dat de literatuur weer relevant moet worden door zich actief te bemoeien met maatschappelijke vraagstukken niet juist bedenkelijk?

Uiteraard bedoelen wij daar niet mee dat iedereen gedichtjes over Afghanistan moet gaan schrijven. Dat levert alleen een volstrekt inferieur soort literatuur op. Wat wij wel bedoelen is dat deze tijden behoefte hebben aan een sterke intelligentia: aan duiding, aan een nieuwe ideologie. De literatuur moet daarin het voortouw nemen door als denktank te gaan fungeren in plaats van kibbelend vlooiencircus. Om die reden dienen wij het concept van Total Football toe te passen: niet die bal steeds lamlendig redeligeren naar je medespelers maar maximale inzet over de totale lengte van het veld. Zolang de oplossingen uitblijven grijpen mensen meer en meer terug op oud, uitgerangeerd ideeengoed. Overigens zijn er al wel literaire tijdschriften die hierin al deels meegaan, wij wijzen hier op het laatste nummer van Parmentier wat volledig in het teken van het ecologische probleem staat.

Hoe denken jullie over het moslimfundamentalisme?

Het probleem is niet moslimfundamentalisme maar fundamentalisme als zodanig. Wij zijn nu echter in de situatie beland dat wij roepen ‘ons fundamentalisme is okee maar dat van de buren kan niet door de beugel’. Het behoeft weinig betoog waarom dit een volstrekt infantiel standpunt is. Er is wezenlijk weinig verschil tussen de Christenunie en de Taliban: zij opereren vanuit een volstrekt gelijkwaardig ideeengoed: het idee dat alle pleziertjes zoveel mogelijk moeten worden uitgebannen, zodat wij na dit leven een grote beloning kunnen ontvangen omdat God de zuurpruimerij zeer wel genegen is. Het is natuurlijk absurd om de ene Taliban op de andere te zien jagen, vanuit het idee dat Onze Taliban beter is dan die van Hullie.

Wij dienen elke vorm van fundamentalisme op een beschaafde en menswaardige manier uit te bannen, zonder dat wij onze strijdbaarheid verliezen.

Dienen wij de terreur dan niet preventief te bestrijden?

Terreur is het oproepen van angst bij bevolkingsgroepen door toepassing van politieke middelen. Goed voorbeeld van ‘terreur’ op propagandistisch vlak is een verschijnsel als ‘Guantanamo Bay’. Mensen die denken dat dit kamp iets met rechtsspraak van doen had zien dat verkeerd: de werkelijk boodschap van dat kamp was fungeren als een angstaanjagend propagandamiddel: doe je mond niet open, want als je pech hebt zit je straks hier. Dat is de daadwerkelijke functie die zulke plekken hebben, dezelfde reden dat men in Rusland de Gulag had. Het is een misverstand te geloven dat autoriteiten zulke dingen uit idealisme in het leven roepen: hun functionaliteit is die van een afschrikwekkend symbool. De reden dat Hitler de duitse bevolking zo goed stil wist te houden is precies gelegen in het feit dat zulke kampen zeer effectief de mondigheid bestrijden: als om de hoek mensen om hun mening mishandeld worden bedenk je je wel 3 keer voor je je mond opendoet.

Het kamp wordt nu echter gesloten

Zonder enige verontschuldiging of compensatie aan mensen die 7 jaar van hun vrijheid zijn beroofd, en zelfs maar zonder enige indicatie of deze mensen nu verplaatst worden naar een ander kampement. Het gevaar is natuurlijk dat hier het ene symbool voor het andere wordt verwisseld. Het gaat niet om ‘Guantanamo Bay’ het gaat hier om de effectiviteit van de gebruikte symboliek.

De reden dat het symbool niet langer nodig is is dat het ponzi schema van de neocons, welk zijn hoogtepunt had in het uitdelen van 800 miljard dollar in de laatste maandtermijn van Bush, ten einde loopt en dit soort afleidingsmanoeuvres dus geen functie meer hebben.

Jullie stellen dus vraagtekens bij de rechtsspraak daar?

Er is geen rechtsspraak. Zonder habeas corpus bestaat de justitie niet. Het is allemaal pure propaganda: ze hebben niet voor niets de meest vadsige, harige dikke arabier opgevoerd als primaire verdachte. Men dient te begrijpen dat een schone, nette, keurige arabier nooit op die plek zou hebben gezeten.

Hoe staan jullie tegenover het anti-amerikanisme?

Het anti-amerikanisme is een uiting van hetzelfde propagandistische mechanisme dat de neocons beweegt. Er is geen enkele reden op Amerika neer te kijken: het is een vermomde vorm van zelfhaat, aangezien onze eigen cultuur voor een groot deel uit Amerikaans amusement bestaat. Er wordt in Amerika doorgaans net zoveel goede kunst, muziek en cultuur gemaakt dan bij ons dus is er geen enkele reden hen als cultuur op een lager niveau in te schatten. Dat betekent echter nog niet dat wij problemen niet kunnen benoemen. En die liggen ook niet uitsluitend op Amerikaans niveau: Europa mag best eens wat meer naar zichzelf kijken.