Het duurde lang voordat ik de Mattheus passie leerde waarderen (had iets te maken met een allergie voor religie). Maar nu vind ik het heel mooi. Alhoewel niets de cello suites van Bach overtreft, vooral gespeeld door Pieter Wispelwey (dat doet hij elk jaar in de Noorderkerk te Amsterdam).

Maar als u geen zin heeft in de Mattheus dit jaar met Pasen, is STRP een waardig alternatief. Van 2-13 April, een festival in Eindhoven dat zich richt op de relatie tussen kunst en technologie.

Dit jaar wordt er speciaal aandacht besteed aan ‘Le Poème Électronique’ een multimedia werk, uitgevoerd in het Philipspaviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1958 (vanwaar ook de relatie met Eindhoven), waarin licht, geluid, film en architectuur samenkomen. Dit ‘electronische gedicht over de technologische vooruitgang van de mensheid’ ontstond destijds in samenwerkingsverband tussen niemand minder dan Le Corbusier, Iannis Xenakis, Edgar Varèse, en Philippe Agostini. Zie hier:

Maar ook is er ruimte voor Laurie Anderson’s liefde voor de taal. En voor oneindige ruimte:

Hollywood films van de toekomst:

En muziek. Heel veel muziek: Laurent Garnier, Aphex Twin, Squarepusher, Venetian Snares.

En ze zoeken nog vrijwilligers. Handje meehelpen..

Still uit Poème électronique

(Beetje suffe naam alleen, STRP: het refereert aan Strijp, het industrie-terrein waar het festival plaats vindt. Waarom dan niet een echte acroniem nemen, in plaats van een intrigerend klinkende letter-combinatie die nergens voor staat?)