Cristóbal León
Lucia (2007) van de jonge, zeer getalenteerde Cristóbal León (1980) is een magisch mooie animatie. Een stop-motion film (gemaakt met digitale foto camera) over Lucia die door een kamer woedt en raast, fluisterend herinneringen ophalend aan Luis haar liefde van vorige zomer. Haar stem is zacht en breekbaar, maar heeft ook iets onheilspellends, wat bevestigd wordt door het feit dat de kamer aan het eind van de korte film in puin ligt. Lucia verschijnt als houtskool figuur op de muur en in een scene stort er aarde uit haar mond over de vloer.
Het is deel van de drieluik ‘Lucia, Luis, y el Lobo’. In een ander deel wordt de kamer door Luis weer terug in de oorspronkelijke staat gebracht.
Blu
Er zijn veel lege gebouwen te vinden in Berlijn. In Treptower park is er zelfs een groot spook pretpark. (Het was een pretpark tijdens de DDR, heeft daarna een tijd leeg gestaan, is vervolgens weer opgeknapt, maar toen wederom verlaten omdat de eigenaar schulden had en Duitsland uitvluchtte. Hij is uiteindelijk opgepakt toen hij drugs probeerde te smokkelen in een vliegend tapijt attractie).
Behalve lege gebouwen worden er ook veel gebouwen gesloopt, waardoor er op veel plekken grote gaten overblijven met aan weerzijdes ervan vaak gigantische kale muren; vrijplaats voor de graffiti kunstenaar.
Blu maakt er dankbaar gebruik van. Sommige van deze muren heeft hij beschilderd met schilderingen zo groot als de muur zelf. (Hij heeft dit proces op een filmpje vastgelegd; hij gebruikt een minihijskraan, waardoor hij samen met dat ding verwordt tot één grote kwast):
Blu maakt onder andere graffiti films die in grote hoeveelheden online te bekijken zijn. Een soort graffiti terrorist (vergelijkbaar met de ambush-straatkunstenaar Banksy). De figuren in onderstaande geschilderde muur animatie bijvoorbeeld, lijken van de muur af te komen, rollen over straat, en zijn in een continu veranderlijke interactie met zichzelf, en alles wat ze tegenkomen. Heb begrepen dat ‘Blu’ in het geval van dit filmpje een groep mensen was, die hier een week aan hebben gewerkt.
VADER
VADER
Ik slecht de betonnen palen het prikkeldraad
en plant de opgestookte ligusterhaag
weer terug in zijn hogere staat
ook het pad op voorspraak stijf bestraat
ontpel ik tot op zijn eerste laag
zichtbaar de knikkerpotjes, sporen
van fietsbanden en voetstappen die
nog niet zijn gezet maar nu al worden opgeraapt
want alleen verloren gaat wat wordt bewaard.
ik kijk de tuin in waar mijn vader
in het halfschemer aardappels rooit
hoewel het maart is en ’t nog niet dooit
ik loop het steegje af het stoepje op
vader roep ik vader vader vader
en weet dat ik ook nu niet nader
hij staat daar afgetekend uitvergroot
en haalt de schouders op dan is hij dood
Eddie Besselsen
VADER uit ‘Donkerstraat’
Hoenderbossche Verzen,Uden 1994
Vijfde Seizoen
Vijfde Seizoen
In de spiegel van het raam breit oma
aan een auto, opa rookt pijp
uit een lantaarnpaal
Een vuilnisman kiept emmers leeg
Boven zijn schrijfbureau, een spreeuw
schijt op de staande klok. Het is
windstil op straat
De amaryllis bloeit en vrijt met
een reclamebord.
Over de schoorsteen -
mantel glijden twee slakken die
het doen. De blote hemel bloost
Lunchpauze, twaalf uur
Een wolk trekt aandacht door de zon
heel langzaam aan te kleden
Kamer en straat hernemen zich,
het raam wordt weer venster
Zolang er daglicht is,
bestaat het altijd durende seizoen
In de ontspiegeling van dit moment
Vloeien de dingen terug binnen de
maat van eigen werkelijkheid
Kees Hermis.
uit “Oud asfalt”
Hoenderbossche Verzen,
Uden 1998
War Rug
Tijdelijk (weet niet hoe lang dat is) hier online te bekijken: War Rug, een poezie-film (20 min.) gebaseerd op een gelijknamig lang gedicht (van Francesco Levato).
“War Rug” is a work of documentary poetics in the form of a book length
poem. Multiple interwoven narratives explore life within zones of conflict
as viewed through the lens of current warfare. The narratives range from
passages inspired by journal entries, firsthand accounts, and news reports
to poetic constructs collaged from military doctrine, Freedom of Information
Act released government documents (like CIA interrogation manuals, and
detainee autopsy reports), and numerous other sources.
The film collages and juxtaposes archival source material with U.S. Military
footage in an exploration of alternative narrative interpretations of the
source text.
Het ongemak van Bram Vreeswijk
Bram Vreeswijk is performance- en video-kunstenaar. Zijn stukken vergen nogal wat van de toeschouwer; ze hebben altijd iets ongemakkelijks, wat niet verwonderlijk is gezien de invloed op zijn werk van psychoanalyse en fenomenologie. (Ik ben altijd gefascineerd geweest door dit fragment uit zijn stuk ‘De verdwijning‘ een interpretatie van de angstwekkende ‘vagina dentata’).
Vreeswijk onderzoekt de werking van perceptie, het afbreken van ideeën van identiteit, de mogelijkheden tot anders-worden, verdwijnen. Het publiek wordt bijvoorbeeld op verschillende manieren in zijn performances betrokken, waardoor (de bedoeling is dat) ze over hun rol in de situatie gaan denken en hun (machts) positie ten opzichte van de performer (dit gebeurt bijvoorbeeld door plaatsing van stoelen van de muur, gebruik van licht, kwetsbare opstellingen van performer).
Unheimlich dus, vaak ook beklemmend en soms redelijk psychedelisch zoals dit filmpje “Het verlangen Indiaan te worden”:
‘The experience’ doet me denken aan het begin van Maurica Blanchot’s roman Thomas de duistere (1941), waarin de hoofdpersoon die in zee zwemt, door het abstracte taalgebruik, nauwelijks nog te onderscheiden is van het water waarin hij rondzwemt:
De nieuwe Benders
'Wôld, Wôld, Wôld!' heet de derde dichtbundel van Martijn Benders. Een lijvige dichtbundel met 222 pagina's. De bundel heeft een aantal verassingen voor u in petto en kwam uit in drie versies.
Koop de bundel nu!
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de tweede dichtbundel van Martijn Benders.
Commentaar