Mijn gehele leven ben ik al gebiologeerd door bibliotheken, en al met al heb ik er dan ook al velen van binnen gezien. Ik noem onder andere een Artis Bibliotheek, een Bibliotheca Thysiana te Leiden, die van het Teylers Museum te Haarlem,  the Trinity & Marsh’s Library te Dublin, the British Library te Londen, en  tenslotte de Amalia Bibliotheek te Weimar (na de brand overigens), maar toch kan geen van de bovenstaande instituten tippen aan de bibliotheek waar ik in aanraking kwam met enkele van mijn favoriete schrijvers zoals JD Salinger, James Agee, Henry Miller (zoals ik hem nog nooit eerder gelezen had) en Carlos Castaneda. Waar ik voor een periode van een jaar iedere zaterdagochtend klokslag 10 uur voor de deur stond, popelend om mijn hand te leggen op de essays van Orwell,of  The Innocents Abroad van Twain. Waar ik me ondanks het armoedige interieur, de vaak in slechte staat verkerende boeken, werkelijk geconfronteerd wist met de ziel der boekenliefde, het woord zoals ik dat nooit eerder ervaren had en hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer ervaren zal.

Ter compensatie ben ik thuis meteen maar mijn eigen bibliotheek gaan samenstellen, en zoals eerder gezegd vele andere bibliotheken bezocht maar nog voel ik geregeld de behoefte de lange trap af te dalen naar de krochten van de mij zo geliefde schuilkelder annex boekenhemel op kibbutz Yasur te Israël & me vol verwachting te wenden tot de oude Ismaël, met de vraag of hij toevallig nog iets had liggen over het leven van Theodor Herzl of Ben Yehuda. Ismaël is niet meer, maar het verlangen zal wel altijd blijven bestaan.