Vijfde Seizoen

In de spiegel van het raam breit oma
aan een auto, opa rookt pijp
uit een lantaarnpaal

Een vuilnisman kiept emmers leeg
Boven zijn schrijfbureau, een spreeuw
schijt op de staande klok. Het is
windstil op straat

De amaryllis bloeit en vrijt met
een reclamebord.
Over de schoorsteen -
mantel glijden twee slakken die
het doen. De blote hemel bloost
Lunchpauze, twaalf uur

Een wolk trekt aandacht door de zon
heel langzaam aan te kleden

Kamer en straat hernemen zich,
het raam wordt weer venster

Zolang er daglicht is,
bestaat het altijd durende seizoen

In de ontspiegeling van dit moment
Vloeien de dingen terug binnen de
maat van eigen werkelijkheid

Kees Hermis.
uit “Oud asfalt”
Hoenderbossche Verzen,
Uden 1998