Istanbul eettip
Als je ooit in Istanbul bent, het beste restaurant dat ik heb weten ontdekken (als je tenminste niet in de peperdure prijsklasse gaat zitten) is Ciya in Kadikoy. Ciya is een restaurant waar ze nog op authentiek ottomaanse manier de Turkse gerechten klaarmaken, en dat is een wereld van verschil. Het gros van de turkse restaurants is vrij verwesterd en zal je meestal op zijn hoogst een Turkse variant van fastfood serveren: klassiek Turks eten is enorm arbeidsintensief, veel te arbeidsintensief voor de meeste commerciele restaurants.
Toeristen zul je er niet vinden, het is alleen bij turken bekend. Kadikoy is het Aziatische stadscentrum, je pakt er vanuit Eminonu makkelijk een ferryboot heen. Of vanaf de Bosperus brug de Ferry naar Hpasa nemen, dat kan ook.
Vandaag Oruk Kebab gegeten (gigantisch lekker) en allerlei traditionele saladehapjes met enorm frisse kruiden.
Heerlijk. En de toetjes, die warne echt niet te filmen zo lekker. Vergeten de naam op te schrijven. Eentje kon ik al, dat is een soort hete baklava met gesmolten kaas erin. Enorm lekker. Die ik gepakt had had ik nog nooit eerder gegeten, een soort plat vierkant brood met kruiden en hete pistachenootjes erin. ENORM lekker zeg.
Zo ziet het restaurant er van buiten uit:
En dit is de chef:
En dit het uitzicht van boven:
Vette aanrader! Daarna nog wat whiskeys gaan drinken in Kadikoy en daarna de bus naar huis, thuis nog even in het zwembad gaan liggen was nog steeds 26 graden geloof ik. Overmorgen komt een vriendin langs en dan gaan we de hele dag Mojito’s drinken aan het zwembad! Ole!
Loewak wordt concurrent van facebook
Ik heb besloten dat ik facebook ga beconcurreren. Ik ben bezig Loewak zo te maken dat het bijna precies zo functioneert als Facebook zelf. Met extra voordelen voor de gebruikers: een gratis weblog, bijvoorbeeld, en garanties dat je de ten alle tijde de baas over je eigen inhoud blijft. Plus een uniek advertentiemodel: je kunt geld verdienen met je weblog en status updates doordat Loewak de helft van zijn advertentieruimte aan jou persoonlijk ten goede laat komen. Dus: je blijft doen wat je nu al vrijwillig doet, maar verdient ook aan je eigen inhoud geld.
Uiteraard kost dit technisch bezien de nodige aanpassingen, dus het duurt even voor ik dit voor elkaar heb. Ik moet het van de bodem af goed aanpakken. Jullie horen er binnenkort meer over.
Kans groter dat kind mobieltje heeft dan boek
Een artikel uit de Engelse Telegraph: de kans is nu groter dat kinderen onder de 7 jaar oud een mobieltje hebben dan ‘een boek’
Een boek? Ja, een boek. Dat heeft u goed gelezen. De kans is groter dat zulke kinderen een mobieltje hebben dan een enkel boek op hun kamer.
Het soort randdebiel dat kinderen onder de 7 jaar een mobieltje geeft is waarschijnlijk hetzelfde type randdebiel voor wie het ‘overaktief zijn’ van kinderen afdoende aanleiding vormt ze vol pillen te pompen.
‘ADHD’ heet het toverwoordje. Als een kind ook maar enigszins barst van de energie kan hij zo een levenlang pillen slikken tegenmoet zien. Lekker makkelijk voor de ouders, zo’n gedrogeerd kindje. En een mooie melkkoe voor de farmaceutische industrie, wat willen we nog meer?
Een mobieltje, uiteraard. Zodat we altijd weten waar Jantje of Truusje uithangt. Suf op de bank met zijn videospelletjes, meestal, maar dat doet niet ter zake. We moeten elk moment van de dag de controle in handen houden.
De moderne ouder is dus feitelijk een afspiegeling van de moderne staat. In hoeverre zouden ouders hun gedrag afmeten aan dat van de maatschappij om hen heen?
De zoveelste smakeloze uitbarsting
In de Volkskrant het zoveelste gesjeesde stukje van Bart Droog, de Groningse kraakpolitie: dit keer met Bas Kwakman als slachtoffer, die mocht schijnbaar niet op de begrafenis van Driek van Wissen komen. Zoals Rutger Cornet de Groot op de Contrabas al opmerkt: was hij niet gekomen dan had er eenzelfde protestgeluid opgeklonken.
Volstrekt smakeloos, zoals gewoonlijk. Ik ken Bas Kwakman niet persoonlijk maar moet zeggen dat ik de organisatie van Poetry International vorig jaar erg professioneel vond. Inhoudelijk niet altijd mijn smaak, dat niet, maar aan mijn smaak zou ik zowiso weinig gelegen laten liggen ik zit toch voornamelijk buiten te zuipen meestal dat past beter bij mijn cultuurdefinitie.
Met Driek van Wissen had ik weinig – niet mijn smaak, stijl of figuur – en ik ben er niet het type voor krokodillentranen te plengen – maar iemand verwijten een begrafenis bij te wonen, dat gaat wel erg ver.
You want the Lion’s share. But Jah Jah Know that no Care.



Commentaar