Vandaag was het, indien u dit niet wist, nationale Mojito dag. De Mojito is eigenlijk zo’n beetje het enige cocktail drankje dat ik lekker vind. Rum, limoen, bruine suiker en verse munt – heerlijk verfrissend, een werelddrankje. Lekker kauwen op in rum gedrenkte muntblaadjes.

Een van mijn vereisten voor een vriendschap is dat het echte mensen met een open geest zijn. De andere vereiste is dat ze wel mojito’s moeten kunnen maken. Want een open geest alleen daar haal je het niet mee.
Gelukkig kwamen vandaag Asli en Erim op bezoek, met ene fles cubaanse rum en de munt haalden we uit de tuin. Vildan heeft namelijk ondertussen een behoorlijk grote groente en kruidentuin weten aan te leggen. We hoeven bijna niet meer naar de markt, bijna alles komt uit eigen tuin.

Mijn mojito!

Drie grote glazen Mojito’s aan het zwembad gedronken. Erim vertelde dat vroeger, in de 70′er jaren, je in Turkije een rijbewijs nodig had voor een fiets. Zijn vader had nog zo’n rijbewijs. Er waren ook examens en alles voor. Pas in de 80′er jaren hebben ze dat rijbewijs maar afgeschaft.

Nog even over onderstaand nummer. Het is gebaseerd op ‘Frankly Mr Shankly’ van de Smiths. Het lijkt scherpe kritiek op Komrij te bevatten, maar wie het origineel kent weet dat ik & Bart trouw aan de tekst blijven. Ik heb lang gepiekerd over hoe je ‘Frankly Mr Shankly’ in vredesnaam naar het Nederlands zou kunnen vertalen en mijn conclusie was dat ‘Kom nou mijnheer Komrij’ de enige plausibele invalshoek was. De kritiek die in het nummer zit is grotendeels afkomstig van het origineel, op de bloemlezingen en de Turing wedstrijd na, uiteraard. Ik zag dat het nummer in Portugal beluisterd werd dus de hele dag schuldig kijkend aan mijn Mojito’s zitten sippen. Ik vind Gerrit namelijk primair een hele sympathieke man. Maar dit nummer was op geen enkele andere wijze te vertalen dit nummer MOEST zo worden! Echt!