Scheuren tot zijn recht laten komen

Avondrijk aan het zwembad,
met een wijntje naar de vliegtuigen kijkend
die hoog in de lucht Istanboel in of uitvliegen
met het geluid van zacht scheurend papier.

Ik zie dan alle dingen terug
die me ooit afgewezen hebben: vrouwen, blaadjes,
klootzakken met oneindige bankrekeningen
en die ene plotse helleveeg
die me weet te overwinnen
niet tot grenzeloos beminnen
maar die me altijd leeg
tot een volgend slokje bekeerd.

De strenge afwijzing van de berg
die de klimmer zoekt.

De gladde spiegel
van de vergetelheid, die altijd rimpelt
als een lichaam dat zich herschikt
na een vrijpartij is mij
verraderlijk genoeg.

Meer vraag ik niet, meer
laat zich niet opsommen,
het papier is voor de stommen
schreef vondel al die ik levensgroot

na zou willen bouwen ditmaal
met kofferbak.

M.H.Benders, 22-06-2010