Johan Sanctorum over de senilisatie
Geweldig stuk weer van Johan Sanctorum – een van de weinigen die nog niet aangetast lijkt door de vervelende ziekte die hij beschrijft, hoewel hij wel het enigszins seniele podium Alphavillllle uitkiest om zijn mooie stukken te verspreiden, maar dat zij hem vergeven. Cordaat, scherp en met vooruitziende blik: dit is hoe filosofie bedreven dient te worden.
Stuk in NY times http://www.nytimes.com/2012/01/22/education/edlife/a-sharper-mind-middle-age-and-beyond.html?_r=1&src=recg
Interessant stuk, maar vrij basaal onderzoek – gaat toch een beetje van de doorsnee burger uit zeg maar. Wat als je bijvoorbeeld bijna constant aan het bijleren bent? Ik ben erg zelf-geschoold, verveelde me de pleuris op school en ben snel uit dat systeem gestapt, maar ik heb wel altijd consequent grote interesse gehad mezelf allerlei dingen aan te leren, en dat is ook een vorm van educatie, eentje die naar mijn inziens belangrijker is – vereist meer creativiteit, minder voorgekauwd, etc. Je zou dan kunnen stellen dat zulke mensen hun creativeiteit logischerwijze veel langer kunnen vasthouden. Wie alleen kan bogen op een educatieve periode van een paar jaar heeft misschien ook wat voordeel, maar lijkt me toch minder.
Over seniel gesproken, moet je zien hoe Breukers (laag opgeleid, 40 plus) over die verschrikkelijke poezie van Vekemans staat te zwatelen nadat hij gister liet weten dit een fantastisch gedicht te vinden:
http://www.decontrabas.com/de_contrabas/kindje.html
Die man moet gewoon uit zijn lijden worden verlost, spuitje ofzo. Zo zie je maar, blijf je hersenen bezig houden, blijven uitdagen denken traineren, want voor je het weet sta je als een volgevreten varken op een vuilnisbelt en word je stapelverliefd op een vieze uitgeknepen tube tandpasta.
Kijk naar Leo Vroman 96 en nog steeds jong! Veel jonger dan die Breukers en tip ga weg uit Nederland !Nederland is Leven als bacterie in een dweil zompend in het eigen vieze kwijl.,om dan te eindigen in een lijstje van Bartje Droog betaald uit een beurs van R. Schouten geadviseerd door E. Lindner.
Leo is een kei. Ik vind alleen dat ie het wel altijd verdacht vaak zo heel obsessief over zijn vrouw heeft. Ligt er net wat te dik op vind ik, dan ga je denken: wat verbergt die man? Ik zou dat nooit doen voor de camera. Maar goed misschien is het ook wel echt authentiek schattig – en het blijft een rammetje, natuurlijk.
Leo en Tineke ik vermoed toch dat dat te maken heeft met het feit dat zijn familie vermoord/vergast is,en hij dus blij is dat hij nog iemand heeft. wanneer je het in die context ziet is het wel te begrijpen anders zou het een beetje erg puberaal irritant zijn,maar nu dus niet.
Gedicht dat Breukers zo mooi vond is zo slecht dat je zelf niet weet hoe je het ook maar niet slecht zou kunnen vinden,maar breukers lukt het,knap.
Akkoord, dan is het begrijpelijker, alleen zou ik dat nooit zo voor de camera doen, maar goed is verder niet zo belangrijk allemaal.
Breukers tja, man had 10 jaar terug al een wansmaak, nu hij aan het dementeren is wordt dat natuurlijk nog veel erger. Ik heb dan ook mooi geweigerd in zijn bloemlezing te staan kom je naast dit soort rommel sta je totaal voor lul.
De dikke Breukers wel eens ingekeken maar leek me niet doorheen te komen,een eindeloze stroom prut met zo nu en dan een parel. Maar de prutlucht overheerst en die zou dan ook in jouw gedichten gaan zitten-heb je een besmet gedicht. Ik heb hetzelfde met het ontwerpen van een gebouw,wanneer het naast een heel lelijk gebouw moet staan,laat maar.
Het idee alleen al dat er 666 goede gedichten te vinden zouden zijn. Nee, die Breukers is een limbochinese Komrij kloon ontdaan van alle esthetiek en intelligentie. Hij zou zijn eigen moeder nog verkopen voor een stukkie erkenning. Geen idiotie gaat hem te ver, een miljoen schitterende gedichten bundelen, alle recensies ter wereld verbranden, als het maar in het licht staat van de Grote Breukers, de man die de bijdrages van zijn helden mag wissen.