De antiliberale afspraken van het systeem zelf
Een tijdje terug heb ik aangifte gedaan bij de NMA tegen de hele nederlandse literaire wereld, die naar mijn idee functioneert als een industrieel kartel. Uiteraard wordt zo’n aangifte niet eens in behandeling genomen, want zulke instanties opereren altijd vanuit een verborgen parameter: de afspraken die aan zo’n organisatie ten grondslag liggen. Een van die afspraken is dat de literatuurwereld als kartel MAG functioneren, dat heeft de politiek nu eenmaal zo afgesproken. Een dichtbundel tussen 10 kookboeken en met een nummertje op zijn rug = kwaliteit, een dichtbundel die solo uitgegeven wordt door jezelf = geen kwaliteit. Dat is puur industriele kartellogica. Een massa-geproduceerd boterblokje dat in elke supermarkt te krijgen is = kwaliteit, een stuk met de hand gemaakte boter = rommel. Zulke ‘logische constructies’ zitten diep in ons systeem verweven, en iedereen doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ontelbaar zijn de zwatelhanzen, hielenlikkers en pseudotalenten die zich een hele piet wanen omdat ze ergens in de supermarkt mogen liggen.
Maar met dat schimmige wereldje wil ik mijn lezers vandaag niet vervelen. Ik wil het liever eens hebben over een ander, maar gerelateerd fenomeen, dat te maken heeft met hoe onze samenleving structureel is opgezet. En wel: de zogenaamde vrije markt, het zogenaamde liberalisme, en de relatie tussen prijsafspraken en lobbygroepen.
Er ligt een andere verborgen afspraak diep in onze cultuur, die zich een ‘vrije liberale markt’ waant maar dat feitelijk helemaal niet is. Die afspraak is dat ‘prijsafspraken’ gedemoniseerd werden en lobbygroepen normaal bevonden. Dat is feitelijk een verschrikkelijk eigenaardige constructie. Denkt u maar eens even mee.
Ik snap natuurlijk de inherente logica achter het demoniseren van prijsafspraken wel. Het is ook een mooi propagandaverhaaltje naar de burger: wij beschermen jullie voor dure prijzen. Maar feitelijk vergeet men wel te vermelden dat er ook een cruciaal-sociale factor aan prijsafspraken zit: een grote groep muzikanten die bijvoorbeeld afspreken dat ze hun muziek niet lager dan 3 euro per nummer willen verkopen doen dat omdat er een zekere noodzaak achter die afspraak zit. Het zou bijvoorbeeld best eens kunnen zijn dat ze, als ze maar 1 euro vragen, totaal niet meer rond kunnen komen. Het demoniseren van prijsafspraken is om die reden helemaal niet zo ‘liberaal’ als het lijkt: sterker nog, ik zie het eigenlijk als een typische exponent van autoritair anti-liberaal kapitalisme.
Tegelijkertijd zie je dat de zogenaamde ‘lobbygroep’ door de samenleving niet hard wordt aangepakt met enorme boetes. Nu is het feitelijk moeilijk je iets voor te stellen dat wezenlijk anti-liberaler is dan het fenomeen van de ‘lobbygroep’. Het idee is dat een clubje mensen dwang uitoefent op politici om elke vorm van concurrentie onmogelijk te maken. Anti-liberaler kan het niet. Veel anti-liberaler dan bovengenoemde ‘prijsafspraak’ – maar wat zien we? De NMA maakt zich alleen druk om die ‘prijsafspraken’ omdat ‘dat nu eenmaal zo afgesproken is’.
Dit zijn uiteraard totaal verknipte verhoudingen. Het is die essentiele verkniptheid die verantwoordelijk is voor het essentieel ontbreken van enigerlei vorm van rechtvaardigheid in de moderne wereld. De een krijgt een miljoenenboete omdat hij probeert zijn bedrijf boven water te houden, de ander giet wat politici vol en krijgt juist een miljoenenorder. De een vermoord een miljoen mensen in irak en staat te golfen, de ander dood er 1000 en zit in het strafhof in Den Haag. De verborgen logica hier is: speel het spel niet eerlijk, want dan ben je altijd de lul.
Wij leven in een systeem dat totaal doorspekt is met zulke weefffouten, op elk niveau. Deze week keek ik een belangwekkende film over ons educatiesysteem:
Ken Robinson slaat natuurlijk de spijker op zijn kop, en brengt precies mijn ideeen onder woorden, alleen beter dan ik het ooit deed. Maar het was ook al Niezsche die ooit al schreef dat al ons onderwijs alleen maar een machine is bedoeld om een bepaald menstype voort te brengen. Hoe dan ook, bovenstaande is een goede samenvatting van de verkniptheid die verborgen zit in ons educatieve systeem.
Sparta – een nieuwe, universele salarisschaal
Sparta is noch kapitalistisch noch communistisch- wij geloven dat dit simpele dualisme getuigt van weinig verbeeldingskracht. Wij geloven ook niet dat ons systeem in de huidige opzet ‘kapitalistisch’ genoemd kan worden: zowel het hebben van een centrale bank in privebezit als het redden van banken met publiek geld zijn geen kapitalistische principes. Volgens Sparta zitten er constructiefouten in het huidige systeem, die wellicht klein zijn begonnen maar waardoor het systeem totaal aan het ontsporen is. Het enige alternatief is het opnieuw en degelijker opzetten van het systeem zelf, want bij doormodderen gaat de problematiek ons letterlijk boven het hoofd groeien. Wij zijn met name NIET tegen het kapitalisme, maar we willen een gezonde, intelligente en spartaanse vorm van kapitalisme heruitvinden. Dat kan door alle bestaande waarden te herwaarderen.
Wat onze maatschappij momenteel communiceert is dat bankiers, politici en voetballers de belangrijkste mensen zijn. We hebben schijnbaar ooit met zijn allen besloten dat dat een goed idee zou zijn, terwijl feitelijk iedereen weet dat het onzin is. Sparta wil aan die onzin een einde maken en een herwaardering van alle salariering invoeren die is gebaseerd op het idee van maatschappelijk nut.
Volgens Sparta zijn de twee hoogst te waarderen beroepen, die het meeste maatschappelijke nut genereren, de beroepen van onderwijzer en uitvinder. De onderwijzer is onmisbaar omdat zonder goed onderwijs wij nooit vooruit zullen komen. De uitvinder is onmisbaar omdat zonder slimme technologische en wetenschappelijke vooruitgang wij nooit onze natie kunnen verbeteren. Deze twee beroepen worden in de nieuwe opzet dan ook het hoogst gewaardeerd, wat betekent dat de overheid leraren en wetenschappers het hoogste salaris gaat bieden.
Recentelijk is er veel sprake van salarishoogtes waarbij personen 50.000 euro of meer per maand verdienen voor een baantje dat niet met enig serieus gezicht maatschappelijk nuttig te noemen valt. Dit vindt Sparta pervers en wij geloven niet dat de huidige crisis ooit te boven gekomen zal worden als dit enorme waarderingsprobleem niet hard word aangepakt.
Wij geloven uberhaupt niet in zulke monstersalarissen – een bescheiden salarisschaal, waarin verschil naar maatschappelijk nut mag bestaan. Een leraar verdient bijvoorbeeld 300% meer dan een secretaresse.
Een ambtenaar op zijn hoogst 150%. Door salariering weer naar normale proporties terug te brengen gaat Sparta ervoor zorgen dat de economie ook weer op gang komt, omdat al deze enorme kosten als een loden blok om onze economie hangen.
Uiteraard gaat de overheid niet bepalen wat voor salarissen het bedrijfsleven aan zichzelf mag betalen, maar op die regel maakt Sparta enkele uitzonderingen: wij geloven dat bankieren geen commerciele inborst zou moeten hebben het gaat hier om de meest wezenlijke spil van onze economie, en die moet zo veilig mogelijk zijn, dus wij willen alle banken nationaliseren en herschalen naar een laag ambtenarensalaris.
Ook energie, internet en telefonie vinden wij te publiek om aan de commercie over te laten. De rest laten we over aan het bedrijfsleven, met een goed toezicht op eerlijkheid en concurrentie.
Internet en telefonie behoren gratis te zijn, omdat deze essentieel ook geen geld kosten behalve de initiele investering in infrastructuur.
Er komt een pensioeneskader bestaand uit hoogintelligente financiele experts die alles op alles gaan zetten om onze pensioenen niet alleen veilig te stellen maar weer een redelijke groei in de zaak te verwezenlijken.
Het graaien in de pensioenkas wordt voor de overheid ten strengste verboden en bestraft met een flinke gevangenisstraf.
De enorme zorgkosten worden ook door een waarderingsprobleem veroorzaakt. Sparta wil af van het van de pot gerukte idee dat je eerst de bevolking levenslang vol giftig eten stopt vol suikers zouten vetten en conserveermiddelen en vervolgens een elite dik betaald om de gevolgen daarvan te repareren. Dat vinden wij geen intelligente opzet. Wij zouden liever zien dat de overheid verantwoordelijkheid neemt voor de gezondheid van aangeboden voeding. Sparta gaat alle suiker en zout en smaakstoffen in voeding verbieden. Zodra de mensen daadwerkelijk proeven wat ze eten en niet langer bedwelmd worden door smaakstoffen, een ander woord voor bedrog, gaat het lichaam automatisch weer dingen eten die gezond smaken.
De nieuwe salarisschaal is simpel en spartaans.
Leraar, wetenschapper, uitvinder: maximaal 300%
Dokter, chirurg: maximaal 250%
Ambtenaar: maximaal 150%
Zodra de overheidssalarissen weer een gezonde, spartaanse structuur hebben zal ook het bedrijfsleven sneller volgen. Sparta, voor een nieuw en sportief Nederland.
Gaan wij de huidige waarderingsstructuur handhaven dan gaat Nederland binnen onaanzienlijke tijd totaal failliet.
Kutfoto
Kutfoto
Mooihoofd met zijn voelievoelie op de eerste rij bij de zwijmelprijs,
maar de kieteljury doet godverdomme een astridje.
Toch wint hij. En de sopboekjes met het prijshoofd,
allemaal kraftwerk na een tijdje,
biologische machinaties tussen bloemetjes en bijtjes
eindeloze machinekoppen, recht in de lens kijkend,
ooteoote, waar de mooie jongens zonder kloten
bekend doen met een hoofd, kutfoto, mooihoofd denkt
Leni Riefenstahl had met deze eierkoeken wel raad geweten,
laat Leni maar los. Zou nooit een astridje doen.
En de nazi’s hadden tenminste nog poen.
Mooihoofd moet het doen
met een roestvrijstalen koffiezetapparaat en kutambtenaren
die zijn mooiste doodswensen uitreutelen
voor een godverlaten grensverleggend grijs instantpubliek.
Martinus 22-06-2012
Diablo 3 review
Op Myrmex Labs een ideologische analyse van het nieuwe spel Diablo 3:
Sparta: de nieuwe school
We zien dat de meeste huidige partijen het onderwijs afbreken, onderwijs dat toch al enorm te wensen overlaat. Slecht onderwijs wordt uit winstbejag afgebroken, een maatschappij achter latende met steeds minder nuttige mensen, met steeds minder relevante kennis, en met steeds meer onkunde.
Wat Sparta deed was nadenken over de essentiele rol die de school in onze maatschappij speelt en daaraan een andere invulling geven. Wij vinden dat de school in plaats van een aanlevertraject voor de industrie juist de spil van de samenleving zou moeten zijn, en precies om die reden hebben wij de school herontworpen om ook daadwerkelijk als spil van de samenleving te functioneren.
De nieuwe school
Sparta verzon eerst een nieuw type zonnecel, die functioneert door het zonlicht te vangen in hele dunne nanobuisjes. Doordat zonlicht normalerwijze maar één keer op een zonnecel kaatst wordt niet de maximale capaciteit van het licht benut, door onze methode toe te passen is een veelvoud van de energie uit zonlicht te halen:
Vervolgens gaan wij de school zo bouwen dat deze bedekt is met zonnepanelen, die middels sensoren een zonnebloemprincipe hanteren: zij richten zich automatisch naar de hoek waaruit het meeste licht komt, daarmee steeds zichzelf optimaliserende:
De nieuwe school genereert daarmee afdoende energie om een hele wijk van energie te voorzien.
Tweede maatregel: de school wordt omringd door groente en fruitbomen, waarin de kinderen als lesonderdeel 2 uur per dag werken om ecologisch groente enfruit te leren kweken en verbouwen.
Doordat kinderne meer de handen uit de mouwen steken en meer direct in de natuur bezig zijn zullen zij
opgroeien tot minder wereldvreemde wezens die ook nog eens alles weten over het verbouwen van voeding.
Elke school heeft een aantal specialiteiten, en het voedsel wat een school genereert wordt deels door de leerlingen mee naar huis genomen en deels aangeleverd aan een netwerk van kruideniers door de stad, die dit gezonde, ecologische voedsel tegen kostprijs aan de burgers verkopen. Hiermee veroorzaakt Sparta dat er een einde komt ana het ongezonde voedselmonopolie van supermarkten, krijgt de burger weer gezond eten tegen normale prijzen, leren kinderen nuttige dingen en staan zij dichter bij de natuur.
Dit nieuwe voedseldistributiesysteem zorgt er ook voor dat er enorm minder vervuild wordt doordat alles lokaal geproduceerd wordt.
Wie argumenteert dat ‘kinderen op het land laten werken’ kinderarbeid is ziet niet in dat 8 uur lang achter schoolbankjes dingen uit het hoofd stampen een veel verderfelijker en ideologischer vorm van kinderarbeid is. Uiteraard zullen zware taken niet door kinderen worden vervuld maar vrijwilligers of monikken.
Door op deze wijze de school centraal te stellen als energie en voedsel leverancier wordt het geoorloofd de school ook een veel groter maatschappelijk gewicht toe te kennen: zij zorgt immers voor de voeding en de energie, en dus is het verantwoord dat de leraar de hoogst mogelijke maatschappelijke waardering krijgt: uitgedrukt in salaris. Dat leest u goed: volgens Sparta moet de onderwijzer het best verdienende baantje in Nederland worden. Niets is zo belangrijk als goed onderwijs – papierschuivers, pennelikkers en bureaucraten die nu de ‘Balkenende norm’ verdienen kunnen als Sparta alles regelt een normaal secretaressesalaris verwachten.
Door de school centraal te stellen in de samenleving en haar maatschappelijke belang te vergroten creeert Sparta ruimte: ideologische ruimte om daadwerkelijk de beste mensen naar het onderwijs te trekken, en de best mogelijke programma’s ter opvioeding en educatie van onze kinderen op stelten te zetten. Doordat ouders nu al voedsel en energie hebben dankzij hun kinderen, en dus minder hoeven werken, gaan zij ook het krijgen van kinderen weer waarderen als iets waardevols, waar men nu alleen maar zo snel mogelijk van het kind lijkt te willen afkomen, door oa mentaliteit en de verhysteriseerde woningmarkt.
Door op deze wijze de vicieuze supermarktcultuur te doorbreken creeeren wij ook weer een nieuwe middenstand: de kruideniers die het nieuwe voedsel verkopen kunnen ook andere waren verkopen, met als gevolg dat er veel kleine, gezonde middenstand onstaat en alle eenheidsworst supermarktcultuur het nakijken heeft.
Het creeren van vele duizenden van dit soort scholen wordt ook het Marschall plan wat Nederland economisch uit het slop zal trekken. Om dat goed te structuraliseren spreekt het voor zich dat niet de gebruikelijke vastgoedmaffia gebruikt gaat worden maar dat elke burger kan participeren in dit project en er direct geld mee kan verdienen. De overheid stelt per wijk 1 staatsarchitect en 1 supervisor aan, en gezamenlijk wordt gekeken hoe met het investeringsbudget het gebouw gerealiseerd kan worden, zonder dat de winst in anonieme zakken verdwijnt: elke euro komt ten goede aan arbeid en materiaal.
Dit is in het kort de ideologische kant van het nieuwe schoolplan van Sparta. Later zullen wij in officielere documenten nog wat meer op de details inzoomen.
De bemiddelaar als antiheld – autointerview met M.H. Benders
Jeroen Mettes is genomineerd voor de C.Buddinghprijs. Hoe analyseert u dat fenomeen, Heer Benders?
Wij leven in een antihelden cultuur. Al onze leiders, al onze iconen, al onze bemiddelaars zijn antihelden. Jeroen Mettes was een typische antiheld, een warhoofdig tiep dat in de plaatselijke bibliotheek wat boekjes doornam, daar online wat opmerkingen bij plaatste en omdat hij snel genoeg zelfmoord pleegde in aanmerking kwam voor canonisatie. Zulke mensen ziet men het liefst. Onze ‘literaire elite’ bestaat meer en meer uit bemiddelaartjes die nog nooit een boek schreven. Denk aan een Jan Pollet, of een Frank Keizer, of een Joost Baars, die al overal fanboy waren toen ze nog nooit een letter op papier had gezet. Allemaal typische antihelden cultuur. Het hele idee van ‘rang’ is dit soort mensen een gruwel. De essentiele pathetiek van de bemiddelaar is altijd dat hij door representatie het hele idee van autoriteit wil uithollen. Een politicus is iemand die een toneelstukje opvoert, met als wezenlijke functie het verslappen van de autoriteit van de massa. Door zijn toneelstukje steeds aan de massa aan te passen hoopt de politicus en de belanghebbenden achter hem dat de massa in toom te houden valt. Het maakt dus weinig uit wat de massa roept, de bemiddelaars roepen steeds precies hetzelfde. Het is een papegaaienkaste die maar één feitelijk doel dienen: zichzelf in stand houden.
Is het mogelijk om van deze papegaaienkaste af te komen?
Je zou dan een nieuw systeem moeten scheppen waarin niet langer representatie de kernfunctionaliteit vervult. Het probleem met representatie is dat echte kernwaarden, als liefde en intelligentie, zich onmogelijk laten representeren. Ik ben bezig met het creeeren van een dergelijk systeem, omdat ik iets heb tegen de algemene klaagcultuur die overal heerst: al 20 jaar roept men dat deze planeet naar de donder gaat, maar men heeft nog geen enkele wezenlijk idee verzonnen hoe dat dan een halt toe te roepen. Het is alsof die ‘paniekcultuur’ ook zichzelf dient: wat heeft het in vredesnaam voor zin steeds dezelfde boodschap aan een anonieme massa te herhalen, dat het allemaal naar de donder gaat, als je niet vervolgens na die boodschap flink de mouwen opstroopt en aan de slag gaat? Zelfs onze filosofen als Zizek doen feitelijk niets dan het voor de hand liggende kordaat analyseren. Maar dat die analyse kordaat is maakt hem nog niet nuttig. Vandaar dat ik wil komen met ‘Sparta’, een nieuwe beweging, niet links, niet rechts en al helemaal niet het midden.
Waar gaan de ideeen van Sparta dan wezenlijk over?
Hele basale dingen. Wat wij willen is onze maatschappij op spartaanse wijze leiden en inrichten. Wij hebben daarvoor Sparta gekozen omdat het een van de weinige referentiepunten uit de geschiedenis is van de mensheid waar een cultuur gedurende korte tijd iets bijzonders wist te realiseren, en bovendien is een nieuwe ideologie nodig om te voorkomen dat men op foute, oude ideologien gaat inhaken, als het fascisme of het communisme. Om die reden willen wij een utopia gaan bouwen en ik ben momenteel bezig met een soort economisch Marschall plan, dat Nederland compleet uit de klei zal gaan trekken. Mits ernaar wordt geluisterd. Die kans is natuurlijk gering, maar ik heb gewoon maling aan al die passiviteit die de wereld al zo lang in een wurgreep houdt.
Is Sparta een revolutionaire beweging?
Nee, wij geloven absoluut niet in revoluties als instrument voor vernieuwing. Een typisch revolutie is een absoluut voorspelbaar fenomeen. De massa komt in opstand en verheft wat typische nujij posters tot nieuwe politieke poppen, en die verzinnen dan wat pseudo-intelligente ideeen en ga zo maar voort. Een kort poosje lijkt er iets veranderd, en uiteindelijk blijkt alles weer hetzelfde gangetje te gaan. Zoals ik al eerder stelde: intelligentie laat zich niet representeren. Dat is hét kernpolitieke probleem van onze maatschappij.
Waarom dan toch Sparta? Jullie representeren toch ook iets?
Wij zijn geen politieke partij maar een beweging. Ons doel is niet ‘het representeren van bestaande ideeen die bij het volk leven’ maar ons doel is nieuwe ideeen verzinnen om ervoor te zorgen dat er structurele maatschappelijke verbeteringen komen. Geen technocratische vernieuwing, hoewel wij niet tegen techniek zijn, maar ideologische: Sparta gaat kijken hoe wij ons het best kunnen organiseren zodat de samenleving tot iets zal worden dat wenselijk is. Onze nadruk ligt op ‘wenselijkheid’, niet op ‘realiteit’. Ons eerste nieuwe project zal het lanceren zijn van een volstrekt nieuw type school. Daarover binnenkort meer. Ook ga ik een website opzetten voor de beweging, zodat mensen zich erbij aan kunnen sluiten. Tegen de tijd dat onze ideeen helder worden, en zij zichzelf kunnen gaan bewijzen, kan de beweging dan een stil briesje blijven of uitgroeien tot een storm, het resultaat is mij eerlijk gezegd om het even. Sparta is primair een kunstproject, en de kunst is te kijken of we wezenlijk iets aan de vicieuze circel kunnen doen waarin onze samenlevingen zijn belandt.
Martinus Benders, Istanboel, Juni 2012
De nieuwe Benders
'Wôld, Wôld, Wôld!' heet de derde dichtbundel van Martijn Benders. Een lijvige dichtbundel met 222 pagina's. De bundel heeft een aantal verassingen voor u in petto en kwam uit in drie versies.
Koop de bundel nu!
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de tweede dichtbundel van Martijn Benders.
Commentaar