De Nationale Polemische Encyclopedie: Benno Barnard
Boertsig, conservatief mannetje dat uitweek naar Vlaanderen omdat in Nederland de intellectueel uithangen met roomse praatjes te lastig bleek. Werd in ook in Vlaanderen lauw ontvangen maar dramde genoeg door om toch door te dringen tot wat populaire krantjes als Humo en Knack waar ze graag zo’n Hollandse karikatuur aan het woord laten om eens goed te kunnen lachen. Blijft tot in den treure maar één argument opvoeren: dat we de Verlichting aan het Christendom te danken hebben, wat alleen Benno, Geert Wilders en Bassie de Clown in staat zouden zijn te geloven. Heeft een monnikenkrans en waant zich een grote conservatief, tot groot vermaak van het Vlaamse lezerspubliek. Verschuilt zich als een angsthaas achter de lijfwachten van het Vlaams Blok als hij een student op zijn lezing heeft die voor zijn beurt spreekt. Geniet zo zichtbaar van al deze aandacht die hij in Nederland nooit kreeg dat het Letterenfonds er graag de portemonnee voor trekt. Gaat nog acht grote filosofische meesterwerken schrijven met titels als ‘De Verlichte Slaaf’, ‘Kolonialisme is Zo Gek Nog Niet’ en ‘Belgisch Congo en het Christelijk Existentialisme’. Zal in 2021 naakt een mislukte aanslag plegen op zijn grootste Conservatieve inspiratiebron: Urbanus, waarna hij raaskallend in een dwangbuis op de Vlaams live televisie zal worden afgevoerd met wat niet ter zake doend commentaar van Goedele Liekens erbij over pijpbeurten en monnikenkransen.
Beste Vriend: Geert van Istendael. Het was liefde op het eerste gezicht tussen deze twee heerschappen. Yupachtige kakkert van Istendael schroeft zijn coltrui graag een paar graadjes hoger zodra het vrome gewemel van Benno in beeld komt.
Meest bekende dichtregel: Een schutting, langs een wei, die ik bedacht, sluit alles nog meer af, vergroot intimiteit.
(Uit: een donker bos)
Anderen over Benno Barnard:
‘Met zo’n tuinkabouter op je gazon blijven de katten van de buren wel weg.’ Rob Zeeman
27 Responses to De Nationale Polemische Encyclopedie: Benno Barnard
Leave a Reply
De nieuwe Benders
'Wôld, Wôld, Wôld!' heet de derde dichtbundel van Martijn Benders. Een lijvige dichtbundel met 222 pagina's. De bundel heeft een aantal verassingen voor u in petto en kwam uit in drie versies.
Koop de bundel nu!
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de tweede dichtbundel van Martijn Benders.
Heb je de subsidieaanvraag al de deur uit?
Ja, zo moet je een dichter bakken, rood, met veel peper en zout: niet DROOG!
Het is een wetenschappelijke encyclopedia, dus dat idee staat geen overheidsbemoeienis toe. Het boek gaat een glashelder beeld schetsen van wie is wie in Letterenland.
Het publiek mag stemmen, wie gaat er morgen de encyclopedie in, Ilja Pfeijffer, Erik Lindner or Coen Peppelenbos?
Een objectieve, streng wetenschappelijke beschouwing over leven en werken van uomo universalis IL Pfeijffer (de Il Duce van de nederlandse poëzie) zodat we hem kunnen plaatsen in de Eeuwigheid – daar is het wachten al langer op!
Il Pfeijffer = Il Duce: Want hetzelfde apengedrag van de borst opzetten – imponeren zichzelf overschreeuwen, etc. Wat dan weer eindigt aan een lantaarnpaal – met maîtresse – dat dan weer wel : http://timerime.com/en/event/524718/dood+Mussolini/ Overigens wel een vermakelijk dichter, Il Duce Pfeijffer – leuk om te lezen onder een boom met een groot glas bier – klokt lekker weg.
Het is het wel een vermakelijk wereldje- de wereld van de Nederlandse poëzie – mooie afleiding naast het werk (ik schrijf dit in een vergadering!)- om het in een Driek van Wissen-achtig lullig doggerel te gieten:
De Nederlandse Poezie
Hoe Herman zich verhoudt
tot Henk, en Henk weer
tot Marie
en wie geeft subsidie
aan wie : De Hollandse Poezie.
Het is inderdaad heel vermakelijk. Je zou het bijna de miljoenen waard gaan vinden, ware het niet dat je ook met verschrikkelijke boeken wordt opgescheept, als ze dat nu eens nalieten en zich focusten op dat apenheuvel gedoe dat zo leuk is om te zien. Ik heb nooit een reality show gezien die levensechter was. Een soort samenleving in het klein, mooi samengevat in je gedichtje. Zodra ik me maar een beetje verveel ga ik even kijken wat al deze aapjes nu weer hebben verzonnen.
Dit is ook wel een leuk stukje over Droogs rookgordijn van b-dichters:
http://inhuisgewaad.blogspot.com/2012/03/poezie-encyclopedie-as-willen-as-bs.html
ja, jammer dat de gemiddelde dichter nog boeken schrijft, dat willen we helemaal niet, laat maar zitten die boeken – ik begin langzaam te geloven dat het fonds het briljant heeft gezien met haar eis van zichtbaarheid – we willen ze zien, de dichters, niet lezen – optreden moeten ze – hup dansen voor je kankergeld!
Inderdaad een geniale move, die zichtbaarheid. Wat kan ons die eindeloze stroom pruttelpoezie schelen, Brood & Spelen moeten we hebben, maar goed, zelfs zo’n oorspronkelijk geniaal idee wordt dan weer verprutst door wat slaperige congierges op de uitvoering te zetten die een rookgrodijn van b-dichters gaan optrekken om te verhullen dat er niks meer wordt geschreven. En dan mag je alleen nog met de handjes over elkaar naar Oma luisteren net als hier: http://ooteoote.nl/2012/07/barnard-over-kopland-mengeling-van-sentiment-en-griekse-natuurfilosofie/#comment-1475
Net nog even in een verloren kwartiertje op die ootje site gekeken naar de discussie over de column van de christelijke gnoom Brüno – en inderdaad daar staat omaatje van Adrichem alweer bang te roepen geen herrie jongens geen herrie straks wordt m’n subsidies ingetrokken – zo maakt het fonds echt alles kapot – naast dat ze b c en d dichters stimuleren om k u t bundels te schrijven – smoren ze ook nog het begin van een aardige discussie – wat houdt die zichtbaarheid dan eigenlijk in? dat F Starik de horlepiep danst op het podium een soort gesubsidieerd touerette syndroom — het blijft een verbazingwekkend spektakel – leuk vermaak om een verloren kwartiertje mee te vullen – kost een paar miljoen maar dan heb je ook een kunstvorm verkracht – is ook een soort van kunst – zoals chernobyl of de graven bij ieper uit wo 1 een soort macabere destructieve kunst.
Er zal een dag komen dat deze enge CDA mijnheer, met zijn technocratische snufjesavantagarde, van een lantaarnpaal zal bungelen aan zijn dasje. wie collega schrijvers censureert verdient niet beter. Ik zal hoogstpersoonlijk een aansteker de lucht in houden als ik deze Goelagcommandant met zijn goedkope geuzendasje aan een lantaarnpaalk zie zwaaien.
Het zou een glorieus moment zijn wanneer de rood-bedasde-kakkerlak bungelend aan de lantaarnpaal hangt – vuurwerk zal knallen en champagne!
We weten wel wat voor types dat zijn die van experimenten houden, altijd in uniform lopen- formeel zijn en uiterst correct- ze heten Eichmann en Mengele – ze voeren braaf uit wat de directie zegt – en maken zo mooi carrière -.
Ha, Benno Benard, nog zo’n fijn medemens. Ook over zijn praktijken schreef ik: Cave Canem, over het geval Benno B.
Goed stuk. De argumentatie van Barnard is werkelijk totaal van de pot gerukt- wie de geschiedenis een beetje kent weet dat de verlichting is ontstaan ONDANKS het christendom en zeer zeker niet ‘dankzij’. Hoe potsierlijk is het dan om Benno 400 jaar later te zien staan beweren dat we alles aan het christendom te danken hebben. Tja. Niet dat ik zo’n enorme ‘verlichting’ fan ben – ik vind het een nogal overschatte periode, en ik ben van mening dat we hedentendage minstens een hele nieuwe verlichting nodig zouden hebben, die oude voldoet allang niet meer.
Ik schreef gister op de engelstalige loewak een artikel over wat mijns inziens een van de moderne problemen is: http://www.loewak.nl
Nu het hele stuk gelezen. Ben het met de strekking ervan totaal eens. Die Barnard heeft nooit enige indruk op me weten maken, ik vind de positie die hij inneemt vergelijkbaar met iemand als Bernard Henri Levy. Mensen die zich ‘filosoof’ noemen maar alleen eindeloos voorgekauwde propaganda apologeren. Dat kan alleen als ‘filosofie’ verkocht worden aan een publiek dat werkelijk geen flauw benul van de discipline heeft (ja, ik zie filosofie vooral als een discipline). Ook de poezie van Barnard vind ik meestal tenenkrommend. Neo-romantisme, maar niet eens vlekkeloos uitgevoerd, maar met horten en stoten. Het is iemand die op elk denkbaar vlak gewoon niet in de bovenlaag thuishoort: niet als intellectueel, en niet als dichter. Dat hij er wel zit zegt iets over het gigantische waarderingsprobleem dat onze samenleving de laatste 50 jaar heeft ontwikkeld.
Hij is inderdaad heel erg ‘middelmatig’, maar de reden dat hij veel aandacht krijgt is mi toch hoofdzakelijk een andere dan de eerder besprokene.
Mi komt het vooral omdat hij ‘de Wilders’ van de poezie is. Recept wat schoten uit de heup en dan schiet iedere zichzelf respecterende ‘do-gooder’ volop en bij voorkeur zelf met net zo weinig nuance in de verdediging.
En in een maatschappij waar je waarschijnlijk 100x zoveel boeken verkoopt uitsluitend door in een TV programma op tafel te springen, je broek te laten zakken, en met je lul te gaan slingeren, werkt dat.
Het tragische is dan ook nog dat wel behoorlijke onderbouwde kritiek feitelijk vanzelf op de do-good hoop gegooid wordt. Als er al kennis van genomen wordt.
In feite een goed werkende marketing/reclame strategie en een stuk orgineler wel dan proberen op TV de intellectueel uit te hangen. Wat voor boek er dan aan vast zit is dan waarschijnlijk zelfs van ondergeschikt belang. Werkt natuurlijk ook nog beter bij de te zachte, zo wie zo minder uitgesproken Belgen.
Maar het concept is hetzelfde als bij jullie Geert. De ene helft vindt dat hij dat altijd zelf ook gezegd heeft en dat iedereen het nu van iemand, die er voor doorgeleerd heeft, kan horen. De ander helft gaat zich lekker lopen irriteren aan zoveel domheid en wentelen in zijn superioriteits gevoel, want hij weet het natuurlijk beter. Hij heeft zichzelf per slot van rekening niet voor niets zelf tot elite uitgeroepen.
Hoi Rik,
Totaal foute analyse naar mijn mening. De reden dat Barnard veel aandacht krijgt is simpelweg omdat hij de juiste vriendjes heeft.
Lees deze analyse en de reacties erop van JH maar eens door en je zult zien hoe het achter de schermen werkt:
http://visionairbelgie.wordpress.com/2010/01/09/niets-nieuws-onder-de-zon/
In de Nederlandse media gaat het er precies hetzelfde aan toe. Mensen met vriendjes verzekeren zich van hun positie, kritiek is niet welkom en wordt weggerangeerd.
Wie zich vervolgens beklaagt dat Wilders nauwelijks tegengas krijgt beseft schijnbaar niet dat zulk ‘tegengas’ in de huidige mediaopzet niet echt mogelijk is. Daar doen collega’s namelijk aardig en beschaafd tegen elkaar. Samuel Vriezen kan het je desgewenst haarfijn uitleggen.
Het lijkt een beetje op de klacht ‘de literatuur is stervende’ van lieden die eerst met alle macht de kritiek probeerden dood te krijgen. Het valt mij zwaar zulke figuren een beetje serieus te nemen.
Hi Martijn,
Verschillen we echt van mening. Kijk hoe vaak Bruno Barnard opduikt in de Vlaamse media en vrijwel altijd met het standaard anti-Moslim geneuzel. En dat lezen vele malen meer mensen dan literaire bladen of blogs.
Bij de literaire bladen is dat anders maar mi ook maar gedeeltelijk want veel heeft ook weer indirect betrekking op het eerder genoemde Wilderiaanse geblaat. Bijna niemand kent dichters van hun gedichten het is bijna hoofdzakelijk door andere zaken. En bij Bruno is dat het Gristelijke cultuurgoed en de film van Sacha Cohen natuurlijk.
Ik ben het ook niet met je eens dat er geen tegengas te geven is. Ook hier mi is er weer een tweedeling mogelijk: gewone bladen en literaire.
Literaire is mi zowiezo minder noodzakelijk, maatschappelijk in ieder geval. Al kan mi een verkeerd iemand best een hele grote kunstenaar zitten. In dit geval niet natuurlijk/helaas(?).
In gewone bladen is de oppositie tegen Wilders op het klungelige af.
Overal wordt een draai aan gegeven dat het negatief is. Dat is natuurlijk niet zo. begin maar eens de echt zwakke punten aan te pakken. Niet overal een zwak punt van willen maken en daar dan niet in slagen, maar wel fijn mee doorgaan. Met onderzoek komen dat deugt en niet met die prietpraat die op dit gebied als wetenschap moet doorgaan. Het Nederlandse onderzoek op een enkele uitzondering na op dit gebied doet zelfs de literatuur kritiek hoogwaardig lijken. Problemen benoemen en met een oplossing komen die ook realiseerbaar is. Het is allemaal niet zo moeilijk. Maar lopen schreeuwen (en in feite net zo hard als Wilders) dat er geen problemen zijn behalve dat Wilders-stemmers racisten zijn stopt ook elke discussie.
Vraag me overigens af of dit allemaal nog recht te buigen valt of dat het doorgaat totdat het een keer ontploft. Dat onhandige gehannes met de Euro en de banken nog erbij en je hebt nu een behoorlijk explosief mengsel gemaakt. Het lijkt net zolang door te willen gaan met in zelf verzonnen surrealiteit te leven, totdat je het Europa van LePen of Wilders hebt.
“Kijk hoe vaak Bruno Barnard opduikt in de Vlaamse media en vrijwel altijd met het standaard anti-Moslim geneuzel. En dat lezen vele malen meer mensen dan literaire bladen of blogs.”
Over die media had ik het. Bruno mag daarin schrijven omdat hij daar vriendjes heeft zitten. Wat hij verder schrijft doet niet zoveel ter zake. Het is tegenwoordig niet zo dat kranten een bepaalde norm hanteren of de beste schrijvers zoeken. Zoals overal gata het alleen nog om lobbyen en vriendjes. Het idee dat Bruno dus zijn verhaal kwijt kan omdat het toevaliig panische moslimpraat is die goed past bij de paranoide tijdsgeest is onzin. Als hij constant over puddingbroodjes schreef kon hij het ook in de krant kwijt. De reden dat Bruno een anti-moslim sharia voert is dat hij weet dat hij er bij redelijk veel mensen populair mee kan worden, en met puddingbroodjes niet. Dat kun je dus niet omdraaien naar: hij kan het verhaal kwijt OMDAT het over moslims gaat. Nee, hij kan het kwijt omdat hij alles kwijt kan. En omdat alles kan doet hij het enige dat hem daadwerkelijk interesseert: proberen met realpolitiek zoveel mogelijk macht te krijgen door underdogs te koeieneren met roomse kulpraatjes.
Je zult er meer kijk op hebben dan ik. Maar ik kan mij moeilijk voorstellen dat een krant (een sector die aan het infuus ligt) geld uit gaat geven en blijft geven of ruimte vrij gaat maken voor puddingbroodjes of bijv. veel poezie.
Ik krijg het idee dat zijn geneuzel gewoon publiek trekt (gezien het aantal reacties bijv. op de paar artikelen die ik gezien heb en ook meer officiele reacties). Hij weet gewoon goed de controverse op te zoeken. Zo zou denk ik een column door Wilders waarschijnlijk ook veel publiek trekken.
Hij zal best via een vriendje het werk hebben gekregen, maar ik denk op zich dat hij als columnist goed werkt (even uit de optiek van een krant, waar de inkomsten ongetwijveld van onder druk staan en die dus zelf (als krant) onder de aandacht wil komen en lezers/kopers wil trekken). Totaal niet mijn kopje thee, maar als column werk het goed, als je de normen die de krant waarschijnlijk gebruikt hanteert. In feite een goede column want het trekt veel lezers.
Of hij dan zelf ook achter wat hij daar schrijft staat is eigenlijk irrelevant. Het maakt op mij overigens wel die indruk.
Het lijkt mij ook weer als krant gezien een goed onderwerp. 1/2 van de bevolking denkt er in meer of mindere mate ook zo over (en je wil er daarom wel aandacht aan besteden maar liever geen artikelen met alle Marokanen, polen ed het land uit. Van de andere helft willen velen zich graag irriteren of zich in de eigen superioriteit zien bevestigd.
Wat me wel opvalt is dat blijkbaar toch nog bij veel lezers de band met religie speelt (de eigen religie bedoel ik). Nou ja ook weer niet heel erg opvallend, want je ziet bij de kiezers van Wilders hetzelfde (veel oud mn zuidelijke CDAers). Op mij komt de Gristelijkheid echter erg jaren 50 over.
Wat dan gebeurt is dat deze groepen grotendeels de rest van zijn werk met totaal niet objectieve ogen gaan bekijken. ‘Hij is bekend en heeft een mening waar ik het helemaal mee eens ben dus zijn gedichten zijn goed’. Of ‘hij is een racistische klootzak dus zijn gedichten zijn bij voorbaat niet te pruimen’. Wat mi appels en peren is. Hitler (altijd fijn zo’n halve vergelijking met een totaal dubieus figuur) had best een grote schilder kunnen zijn. Kunnen zijn want hij was dat totaal niet. Maar dat maakt hem op het andere vlak niet sympatieker. Alleen als persoon waarschijnlijk wel interessanter. Alleen concluderen veel mensen wel het een uit het ander.
“Je zult er meer kijk op hebben dan ik. Maar ik kan mij moeilijk voorstellen dat een krant (een sector die aan het infuus ligt) geld uit gaat geven en blijft geven of ruimte vrij gaat maken voor puddingbroodjes of bijv. veel poezie.”
Rik, volgens mij heb je het laatst in de zeventiger jaren een nederlandse krant ingekeken. Die staan tegenwoordig juist boordevol met allerlei irrelevant geleuter over puddingbroodjes, lifestyle, meninkjes van doorsnee figuren, leuke weetjes, kooptips, ga zo maar even door. Barnard valt juist totaal uit de toon met zijn geraaskal over moslims en eeuwige kruisttocht tegen alles wat niet vroom en paaps is. Zo’n figuur zou in een moderne krant niet eens een kans krijgen, dat hij dat wel constant kan doen bewijst alleen maar dat het netwerkje prevalent is en dat ‘hoe de krant draait’ niet echt de zorg is van de redactie. Je moet niet vergeten dat die kranten in handen zijn van Russen, of Hedge Funds, of biljonairen, en zo’n redactie heeft feitelijk weinig op met succes van de krant, omdat toch elke 2 jaar de eigenaar weer wisselt. Dus die kwakkelen maar wat door en het gaat erom dat alle vriendjes binnenboord blijven. De dagen dat een krant commercieel veel voor kan stellen zijn voorbij, sterker nog, ik kan je vertellen, want ik heb het persoonlijk gemeten, dat na een recensie in een krant er niet 1 dichtbundel verkocht werd, terwijl een online recensie vaak wel een verkoop of 20 met zich meebracht. Kranten zijn totaal ineffectief, dat weten adverteerders ook al veel langer. Geen hond wil nog in die dingen staan.
O overigens, de correspondentie met BB staat hier, bovenstaande was de aanleiding: http://visionairbelgie.wordpress.com/2010/01/11/de-wereld-volgens-benno-barnard/
Schuldig, ik snel bijna alleen koppen van Nlse en Belse kranten. Ze zijn mij muv de koppen mijn tijd niet waard, niveau is over de hele linie heel droevig.
Er is geen echte kwaliteits krant (meer). Vroeger waren er een paar randgevallen, maar ook dat is over. Al valt me wel op dat de Belgen in feite met een veel kleinere bezetting zeker geen slechtere kranten maken.
Maar ik concludeer wel dat Bruno als columnist werkt. Het komt op mij ook als heel erg jaren 50 meet Geert Wilders (en Jezus Christus natuurlijk), over, maar grote hoeveelheden reacties/comments en veel discussies.
Laat ik het zo zeggen als ik krantenbaas zou zijn, zou ik nooit met Bruno zijn begonnen, omdat mijn eerste idee zou zijn dat het niet zou werken. Maar de praktijk wijst anders uit. Misschien wel omdat het anders is. Al die columnisten beginnen ook heel erg op elkaar te lijken en zijn zo voorspelbaar als wat. Verfrissend is het niet maar anders wel.
De kranten wereld is een tranendal. Lezers lopen weg en adverteerders ook.
Ik zou ook niet weten hoe dat aan te slingeren. Iedereen gaat over naar de financiele pers want die hebben nog wel de middelen om wat kwaliteits journalisten in te huren. Duitse kranten vind ik nog wel aardig. De vroegere top, de Engelsen zijn heel erg afgegleden, tenzij je het sexleven van John Terry belangrijker vindt dan de Euro crisis of Afghanistan. Blijkbaar is dat inderdaad zo want de Engelse kranten (ook instituten als De Times ed) geven vaak eerder de trend aan dan op het continent gebeurt.
Het is bijna overal vooral een poging tot overleven volgens mij.
Een aantal mensen koopt zoiets als een speeltje (waarschijnlijk ivm de herinnering aan vroeger). Een voetbalclub is echter veel leuker. Investeerders is mi afgelopen er is gewoon geen businessplan te bedenken waardoor het geld oplevert. te veel nieuws en gratis op het net/web.
Maar commercieel en dat zal toch het belangrijkste criterium (in survival-mode) zijn lijken mij heel veel anderen eerder voor een exit in aanmerking te komen dan Bruno. Dat het niet te verteren valt is iets heel anders. 90% van de kranten zijn mi niet te verteren, maar blijkbaar is dat toch wat het grote publiek wil, pulp en John Terry’s sexleven natuurlijk.
Waar je volgens mij de verkeerde weg in slaat is dat je er min of meer van uit gaat dat de rest van de wereld (in ieder geval de kranten wereld) op een zelfde wijze is georganiseerd als de literatuur.
Dat is gewoon niet zo.
Iedere organisatie laat zijn oren hangen naar de betaalmeester. Maar dat is bij de literatuur het Fonds en bij een bedrijf als een krant de klant (lezers en adverteerders). Dat geeft al een hele andere dynamiek. In feite kan er in de literatuur (subsidie deel) maar worden aangeklooid zolang de subsidie maar blijft lopen (en dat lijkt ook gebeurt te zijn). Je hoeft maar een ‘klant’ tevreden te houden.
Bij een bedrijf kom je jezelf heel snel tegen. Geen klanten en adverteerders of veel minder en de tent kan dicht. En doordat het een grote groep is veel moeilijker te beinvloeden.
Er zijn weliswaar bij kranten wat hobby figuren binnen gekomen. Maar dat is niet de meerderheid en die gaan meestal ook lopen als het een depressief tranendal wordt. Hedgefunds zitten er alleen voor het geld.
Wat deze meestal gedaan hebben is met een hele lage investering een groot merk kopen en kijken of er wat van te maken valt. Dat gaat echter niet lukken zeer waarschijnlijk. Echt veel hobby is er niet. Dus verwacht veel mensen/investeerders bij de uitgang.
Een doorsnee krant is grotendeels een normaal bedrijf. Wat loopt op de regels die voor normale bedrijven gelden. Zeker als ze financieel onder druk staan is er dan meestal weinig ruimte om een vriendje aan een inkomen te helpen als er niets tegenover staat.
Niets is absoluut natuurlijk komt er misplaatste vriendjes politiek voor, maar niet veel. In NL tenminste. Ga je naar Dubai ed dan is dat volop aanwezig. Neefje van degene die de vergunning af moet geven. Soms met een goede reden. Het neefje heeft een ingang die het bedrijf verder niet heeft. Vaak ook in feite puur als theegeld. Nogmaals in NL zijn de marges te klein, lonen te hoog omdat te doen en vaak pikt de rest het niet dat iemand anders een beschermde positie krijgt gebaseerd op niets.
Waarom in de zakenwereld veel met een eigen kringetje wordt gedaan heeft mi als voornaamste reden dat je weet wat je koopt en met wie je zaken doet.
Je hebt veel minder dikke contracten nodig en leveranciers proberen iets op te lossen, zondere rechtzaken. Bedrijven weten hoe eea loopt bij het andere bedrijf ook en groot voordeel om eea glad te laten lopen.
Je ziet wel dat mensen via via bijv worden aangenomen, maar dat is grotendeels ook om die redenen. Je weet zekerder dat iemand past.
En mijn ervaring is dat dat bepaald niet onbegrenst gebeurt. Je moet wel wat laten zien uiteindelijk. Maar meestal wel wat meer speelruimte.
Je hebt in een bedrijf ook meestal niet alleen hoogvliegers nodig. Iemand die goed zijn werk doet, betrouwbaar is, binnen de groep past ed is meestal veel belangrijker dan de kans op een uitschieter maar ook met het gevaar op een misser.
Een van de redenen waarom bijv niet Westerse buitenlanders het slecht doen mi. Er wordt ze verteld dat als ze het papietje maar hebben het wel goed komt. Er komt nog een heleboel andere dingen bij kijken waar buitenlanders slecht op scoren. Combineer dat met slechte ervaringen met bepaalde groepen (mn Marokkanen en Antillianen in NL) en de kans dat ze door de deur komen neemt flink af.
Daarin verschilt een bedrijf heel erg met de literatuur. Waarschijnlijk wil je het liefste verschillende soorten mensen met totaal verschillende inzichten. Maar deze hoeven niet samen te werken normaal gesproken, behalve de maandelijkse ruzie op de Contrabas natuurlijk.
Ook vwb de kwaliteit van mensen. Bij de kunst zou je idealiter liever de kans op een uitschieter en 99 rampen willen hebben dan die op 100 middelmatigen. In NL denkt meer dan een miljoen mensen aan schrijven als daarvan 100 een min of meer blijvende indruk op dat gebied achterlaten is het veel. terwijl bij die miljoen waarschijnlijk 900 000 zitten die hun gewone werk behoorlijk doen. En ik zou al een redelijke selectie kunnen maken, iemand als jij natuurlijk nog veel beter. Bij bedrijven is middelmaal vaak best acceptabel, behalve op kritische posten natuurlijk.
Bruno lijkt mij (beste gok) door een vriendje aan dit baantje te zijn gekomen. Maar dat baantje maakt hij op eigen kracht tot een redelijk succes.
Criterium globaal kranten verkopen.
Daardoor wordt hij een bekende persoon en wordt hij a) ook voor andere feesten en parijen gevraagd en zal hij ook veel meer boeken/bundels verkopen. Van Rompuy is de best verkopende Belgse dichter. Dat is puur op bekendheid uit andere hoek. Hij kan nog niet eens een behoorlijke haiku maken. Een verschil met bijv Toon Hermans dat zat over het algemeen technisch knap in elkaar.
Ik werkte veel voor grotere nederlandse bedrijven (oa ING, NN, en enkele andere) en ik kan je vertellen dat ze primair meer als de literaire wereld in elkaar steken dan op het klassieke bedrijfsmodel dat jij voor ogen hebt. Typisch ‘jaren 90-00′ Nederlandse bedrijfscultuur is 10 managers hebben en 1 persoon die de daadwerkelijke uitvoering doet (of die wordt uitbesteedt, aan mij dus).
Je kunt bij zo’n bedrijfsstructuur dat klassieke bedrijfsmodel niet te berde voeren als wetmatig. Deze grote bedrijven zijn heel anders gaan functioneren, bijna alles gaat er mis, er moest bijv een URL gewhitelist worden en het duurde 3 maanden voor dat voor elkaar was, twerijl elke techneut dat in een minuutje doet. Het beeld dat in jouw hoofd zit van een efficiente bedrijfscultuur versus een inefficiente cultuursector is echt heel oud en op de huidige markt totaal niet meer van toepassing. Natuurlijk, vroeger of later gaan deze bedrijven op deze manier over de kop, maar in de huidige Switch Baan cultuur heeft niemand afdoende binding met een bedrijf om zich daar druk over te maken. Wil je ervoor zorgen dat mensen meer binding met het bedrijf hebben dan met hun vrienden, dan zul je toch echt een ander economisch model moeten verzinnen dan het huidige. Dat is gebaseerd op in korte tijd zoveel mogelijk verdienen, CV opbouwen door steeds van baan te switchen, en een netwerk van vrienden opbouwen (old boys network) ipv klassieke bedrijfsbinding, dat is echt nog een jaren 60 fenomeen, Rik.
Hi Martijn,
Ik heb tot een jaar of 10 terug vrij veel zaken met Nederlandse bedrijven gedaan en daar liep het eigenlijk altijd zo als ik aangaf. Ik heb dat ZZP fenomeen niet echt meer meegekregen. Heeft dat in jouw idee veel veranderd?
Dat waren wel allemaal bedrijven die internationaal moeten concurreren.
Eerlijk gezegd denk ik nog steeds dat daar weinig veranderd is. Met NLse salarissen (relatief hoge arbeidskosten) kan ik me niet voorstellen dat een bedrijf in een internationaal concurrerende omgeving het lang volhoudt als ze op de door jou aangegeven methode werken.
Tenzij ze een uniek product hebben (pricing power zoals dat heet). Dat soort bedrijven is vaak minder efficient. Of overheid of semi-overheid zoals banken (afgeschermde markt).
Of geen budget en omzetverantwoordelijkheid. Maar dat zie je heel weinig.
Wat me wel opviel is dat de kwaliteit van het personeel flink aan het afnemen was dat wel. Het lijkt erop dat een gewoon werknemer zelfs na controle door een ‘manager’, meestal nog niet de kwaliteit haalt van vroeger een gewone klerk.
Grappig dat jij andere ervaringen hebt.
Dit (kwaliteitsafname) lijkt mij overigens erger in NL dan in veel andere vergelijkbare landen.
In feite is half Europa (de zuid kant) al ingehaald door Azie waar een goede juf (of vent) voor op een kantoor 1/4 ongeveer kost.
Ik ben wel bezig de trend in de gaten te houden. Nu zijn in feite in 5a10 ingehaald door het bovenste stuk van de Chinezen mn. Maar het zou mij niets verbazen dat landen als NL mn ook snel aan de beurt zijn. Vooral voor een aantal sectoren. En met dozen schuiven kun je ook geen 50 000 Euro oid per man per jaar waarmaken. Veel switchen zou een van de verklaringen kunnen zijn. Als je het bedrijf net kent en dan weer weg leer je weinig.
Wat je wel veel ziet is dat buitemlandse bedrijven Europa wat verwaarlozen maar dat is ivm met de crisis mn. Niemand ziet daar echt groei.
Banken ben ik met je eens net de overheid, meer (grotendeels incompetente) chiefs en weinig indianen. Maar in feite is deze hele sector natuurlijk een paar jaar terug al failliet gegaan. Alleen weer met belastinggeld gered (nadat eerst de controle compleet verwaarloosd was), en dat ondanks het feit dat ze feitelijk een oligopolie zijn in NL (of iets wat er heel erg op lijkt).
Maar goed dat zag ik en een hele hoop anderen ook al 15 jaar of langer aankomen. Arrogante, inefficiente bedrijven (inefficient in alles wat buiten de standaard gebeurde), hoge lonen voor wat er gepresteerd werd, proberen internationaal mee te komen en de Goldman S uit te hangen terwijl ze nog niet op een km in de buurt kwamen en totaal feitelijk niet wisten waarmee ze bezig waren, gecontroleerd door wat no-nos van DNB. Recept voor een ramp. Maar het moet eerst verkeerd gaan (net als met de Euro nu).
Maar dan nog. Kranten zijn bijna allemaal continue aan het reorganiseren. En tegenwoordig is dat mn, logisch natuurlijk, adviseurs en management (lagen) eruit. Plus diensten afschaffen die vroeger er gewoon bij werden gedaan.
Het blijft natuurlijk altijd gokken, maar Bruno doet goed waar hij voor ingehuurd is dus daar ga je bij voorkeur niet rommelen.