De Nationale Polemische Encyclopedie – Ilja Pfeijffer
Ilja Pfeijffer aka Il Duce. Soort aan lager wal geraakte Zorro impersonator die altijd zijn zwaard kwijt is. Gelooft ‘polemist’ te zijn maar polimiseerde alleen tegen Driek van Wissen en Rutger Kopland, oude tandeloze mannen die niet terugbijten. In zijn ‘zelfhulpboek’ staan vervolgens allerlei tips over hoe je zulke ouden van dagen precies op de juiste momenten kunt kaltstellen. Woont in Zaltbommel maar doet net alsof hij in Geneve woont. Moest een onbekend Italiaans toneelgezelschap uit eigen zak betalen om een stuk van hem op te voeren om geloofwaardig te blijven en werd vervolgens bedelend om geld op facebook aangetroffen. Kopieert en plakt ieders mening zo het NRC in maar uw mening is niet genoeg om in zijn drankbehoefte te voorzien.
Zijn poetische verdiensten zijn vooral dat hij ‘Good Old Lucebert’ zo leuk modern combineert met Lord Byron.
Il Duce poseert graag naakt voor zijn boekenkast. In de tuin van zijn sociale huurwoning in Zaltbommel staat een standbeeld van Silvio Berlusconi. Il Duce heeft een vriendin waarmee hij regelmatig, u raadt het al, naar Italie fietst. Daarover schrijft hij dan filosofieboeken met diepe wijsheden als ‘de berg mag nog zo hoog zijn, het gaat straks altijd weer naar beneden’ erin.
Il Duce ligt niet goed bij de huidige Fondselite. Hij krijgt nog maar 30.000 euro per jaar toegestopt, en daar hangt hij regelmatig over aan de telefoon met zijn beste vriend, Piet Gerbrandy. Vermoedelijk is ongeveer de helft van alle nieuwe debuten op de markt een voortbrengsel van Il Duce, in een poging onder een schuilnaam toch meer geld los te peuteren van deze criminele instantie die zijn drankbehoefte niet op waarde weet te schatten. Hij kan zijn schitterende postmoderne Lord Byron stijl echter maar moeilijk verbergen, dus wie heden ten dage een literair tijdschrift openslaat waant zich heel leuk direct weer in de 18e eeuw.
Il Duce gaat tragisch eindigen. Hij werd copulerend aangetroffen met een paspop in de ballenbak van Ikea. Zijn grote vriend Piet Gerbrandy, die tot ontsteltenis van Erik Lindner 185 jaar oud gaat worden, zal op zijn begrafenis helaas niet aanwezig kunnen zijn, omdat hij vastzit in een sneeuwstorm in Tirol. Bartje Droog gaat echter een schitterend in memoriam schrijven, en zo eindigt het verhaaltje toch nog lang en gelukkig.
Bekendste dichtregels:
het fluisteren in oren was hopeloos uit de mode geraakt
zoals geloof in geuren en hoop op lente van ogen
en zelden zag je een merel blozen van de klank
van liefde op stille lippen
Anderen over Ilja Pfeijffer: Ik heb het literaire milieu nooit opgezocht. Ik heb het altijd een beetje op afstand gehouden. Dat bevalt me het best.’ – Piet Gerbrandy
‘Mag het asbakje al op tafel?’ vraagt Pfeijffer nog maar eens aan de ober. ‘Om zes uur, meneer,’ herhaalt die. ‘Voor de foto misschien?’ probeert Pfeijffer nog. Gerbrandy geniet.
Zie ook: dit artikel in Vrij Nederland
6 Responses to De Nationale Polemische Encyclopedie – Ilja Pfeijffer
Leave a Reply
De nieuwe Benders
'Wôld, Wôld, Wôld!' heet de derde dichtbundel van Martijn Benders. Een lijvige dichtbundel met 222 pagina's. De bundel heeft een aantal verassingen voor u in petto en kwam uit in drie versies.
Koop de bundel nu!
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de tweede dichtbundel van Martijn Benders.
De i(lja)Helm is een een leuke fonds. Maar ik had op de bijgaande foto graag toch meer lang vet haar willen zien en een bierbuikje. Had het beeld ook beter geschikt gemaakt voor de moderne tijd.
Mooi objectief geschetst portret van Il duce, zo zien we hem weer helemaal voor ons – dat prachtige contrast tussen de hysterie van de poging – het dronken trappen naar een bal – en het finaal er overheen trappen – en languit in het gras vallen – en brabbelen in de kots en dat dan op papier zetten – en dan roepen dat je groots en meeslepend leeft – zo zien we hem weer voor ons Il duce uit Zaltbommel! wel tragisch wanneer je verdwaald bent in de verkeerde eeuw, riddertje speelt op een fiets. De vijftigers 70 later nog eens over wil doen, je tot keizer der dichters wil laten kronen ‘net als lucebert net als lucebert’ – want dat is je refrein ‘net als lucebert’ – en dan door Nasrtje afgetroefd worden – want die is nog meer in beeld en netwerkt nog beter – het veld ligt nu open met de dood van Komrij en Kopland die ooit als 1 en 2 eindigde in de verkiezing van ddv – ben benieuwd wie het Nasrtje op gaat volgen – zal Il duce zijn dictatuur nog, met veel geschreeuw en getrap, weten te vestigen in poezieland?
Ilja Puffer, de man die mij op Facebook blokkeerde omdat zijn grapjes over mij maar niet leuk wilden worden. Wie hij is, waar hij van gemaakt is en wat zijn methoden zijn deed ik lang geleden al eens uit de doeken (ik zou het nu allemaal wat anders opschrijven maar de strekking blijft): Het geklots van een puffer.
Typisch toch dat hij stelling nam TEGEN de literaire kritiek in casu Zeeman. Nog typischer: Zeeman maakte gehakt van Pfeijffer in die uitzending en dat is er in de internetversie uitgeknipt. Dat is het soort censuur dat nu aan de orde van de dag is.
Godallemachtig Benders, jij weet toch nog steeds de aandacht te trekken met die makkelijke flauwekul hè? Zeiken over anderen dat het een lieve lust is, zelf wat rommel produceren en maar gokken dat niemand het bekritiseert omdat niemand zin heeft in die stank van jou….hoe makkelijk krijg ik aandacht en lijk ik zelf ook wat?
Vreselijke zooi is het, samen met je gezeik doortrekken, verder niks.
Dank voor de opbouwende kritiek, Anke Koks. Fijn dat je je stinkzwammetje weer even kwijt kon. Overigens, mijn twee bundels werden voor Nederlandse begrippen heel ruim en ook heel positief besproken. Groetepoet en succes met je volgende digitale scheet!