Norse, nuchtere Groningse boer die bekend raakte nadat hij in Macromedia Flash 3 wat woordjes tiepte en daar een fade effect overheen gooide, waarna hij een sliert melkertbaanintellectuelen achter zich aan kreeg die, waar hij zijn gezicht ook laat zien, overal ‘Tonnus! Tonnus!’ roeptoeteren, dit tot zijn enorme chagrijn. Schrijft hele aardige en vrij nuchtere, heldere poezie, maar dat feit dreigt ondergesneeuwd te raken onder allerlei tiepes die in hem de superintellectueel wanen waar ze al hun hele leven naar smachten. Tonnus is de verlosser, de vernieuwer, de grote heiland van het Groningse platteland, en elk versje van zijn hand wordt terstond helemaal kapot geanalyseerd door heldhaftige bureauvernieuwers.

Is de ideale ‘Wie van de Drie’ kandidaat. Wil de echte Tonnus Oosterhoff opstaan? Ik ben Tonnus Oosterhoff. Nee, ik ben Tonnus Oosterhoff. Meet Tonnus, the name is Tonnus.

Wij vermoeden dat de fascinatie met de figuur Tonnus vooral debet is aan de combinatie van zijn naam en het feit dat hij nauwelijks ooit zijn mond opendoet. Het Rudi Carell effect, zeg maar, maar dan zonder een televisie. Met zijn gedichten lijkt het weinig van doen te hebben: alleraardigste, glasheldere poezie, goed gemaakt, een beetje droog hier en daar, iets te nuchter naar onze smaak. Maar wie de piepende bejaarde cavia van wat zich de ‘nederlandse poeziekritiek’ noemt aanhoort is dit allemaal de meest raadselachtige superintellectuele geheimschrift, het walhalla van de supergeest Tonnus, een perpetuum mobile van pure vernieuwing die vanuit het Groningse boerenland over de randstad kwam rollen met zijn Flash Stoomwals.

Hoe valt deze nogal hysterische cultus rondom de persoon Tonnus filosofisch te verklaren? Vrij eenvoudig: mensen die nors hun mond houden zijn net als God een mooi en nuttig verlengstuk van jezelf. Wie graag zichzelf naar de top lobbiet zoekt dus altijd een mooie, norse, zwijgende boer uit die als buikspreekpop voor het eigen belang kan dienen. De zwijgende superintellectueel Tonnus, die zich nauwelijks op internet begeeft, mijn grote mentor, mijn leermeester, mijn vernieuwende heiland, O grote Tonnus, gooi nog eens een fade effectje op een woordje in Macromedia Flash 3.0, O schitterende Aartstechnocraat, Grote aanvoerder van onze high-tech avantgarde, Wij Tonnus, Wij Zijn Allemaal Tonnus… u begrijpt het al. Er is geen redden meer aan, wat een zonde van de leuke gedichten die deze alleraardigste boerenjongen schreef.

Tonnus deed afgelopen jaar voor het eerst in vijftig jaar zijn mond open en liet weten niet zo heel veel te hebben met de sliert melkertbaanintellectuelen die achter hem aanhuppelen. Hij drukte zich wat diplomatiek uit, want hij wil natuurlijk nog wel boeken verkopen. De Nationale Polemische Encyclopedie hoopt dat Tonnus zich niet uit het veld laat slaan en gewoon de Nobelprijs voor Literatuur wint, zoals het hoort, maar helaas heeft de Kookboeken en Reisgidsenmaffia, ook wel bekend als de ‘Officieel Erkende Uitgevers’ een mol in de Lerarenkamer laten plaatsen die, u raadt het al, Nationale Nephemmingway Cees Nooteboom perse wil laten verliezen, om ons nog onduidelijke redenen. Mensen die graag speculeren over het hoe & waarom en het reilen en zeilen binnen de reisgidsenbranche worden door de Nationale Polemische Encyclopedie uitgenodigt dat onder dit artikel te doen. Waarom Nooteboom? Zegt u het maar.

Kwade tongen beweren dat 80% van het oeuvre van Tonnus als sneeuw voor de zon zal verdwijnen omdat de flash plugin niet langer ondersteund wordt door mobiele browsers. In de Lerarenkamer gaan daarom al geluiden op om alle melkertbaanintellectuelen een flinke zak geld toe te stoppen om het werk van Tonnus van de ondergang te gaan redden. Het zal echter naar verluidt nog 20 jaar duren eer deze techno-avantgarde doorheeft hoe je zo’n fade effect ook in HTML5 voor elkaar kunt krijgen. De eerste zelfgeinstalleerde wordpress site dook immers ook pas rond 2011 in literaire kringen op, uiteraard tegen een flink prijskaartje, want zo’n ultrageavanceerd CMS moet regelmatig door een adviesbureau worden geupdate. Het komt dus wel goed met het oeuvre van Tonnus Oosterhoff. In feite houdt Tonnus een hele middenklasse aan het werk. Zou het toch dan een soort heiland zijn? De Nationale Polemische Encyclopedie durft tegenwoordig niets meer uit te sluiten.