NPE – Edwin Fagel
Edwin Fagel aka Don Fagello. De grote seksuele rivaal van Il Duce. Pikt steeds zijn meisjes in. Met zijn enorme potentie, zijn sexy ongewassen Mingele baard en zijn imposante postuur is Don Fagello een geducht concurrent voor het machtige zwaard van Il Duce. Don Fagello schopte het in no time tot hoofdredacteur van allerlei tijdschriften, puur door ouwe snollen in te palmen met kurkdroge versjes. Is een leerling van Tante Lindner. Vandaag kwam Don Fagello uit de kast op OOTEOOTE ons aller geliefde site. Leest u even mee:
xxxxxxxxergens achterin begint een kind te huilen.
xxxxxxxxer wordt gelachen, er worden handen geschud,
xxxxxxxxladies and gentlemen, versta ik, this is
xxxxxxxxyour captain wheeping, we are approaching
xxxxxxxxour redemption, we‘re all alone and what is
xxxxxxxxour position? thank you.
Godverdomme, Don, je schud ze gewoon uit je mouw met de kusjes erbij. Wheeping, wheeping, while everyone else is shleeping.
Hup, klaar voor het boekje van Baars. En maar prijsjes winnen, die Don Fagello, tot grote ontsteltenis van Il Duce die het met kramp in zijn pincetpikje aanziet. Don Fagello, geef mijn zakdoekje terug. Nee, ridder op de fiets, dat is MIJN zakdoekje, Kan ik het helpen dat Italianen geen baardgroei hebben? De eerste bundel van Don Fagello heette, u raadt het al, ‘UW AFWEZIGHEID’.
Een mokerslag in het gezicht van Il Duce. UW AFWEZIGHEID. Wat denkt die Fagello wel? En voor de vervolgbundel na het winnen van allerlei prijsjes koos Don Fagello de sprekende titel ‘Het Geroofde Lichaam van Charlie Chaplin’ uit. Dat boek had, heel origineel, een tekening van een bolhoedje op de kaft. Een verwijzing naar Clockwork Orange, natuurlijk, zo kennen we Don Fagello weer. Zal ik eens naar Zaltbommel komen, vetklep? Nee Don, sorry Don, ik woon trouwens in Geneve.
Deze twee topintellectuelen uit de nederlandse poeziewereld die elkaar om vrouwelijk schoon naar het leven staan worden beschouwd als ‘hermetische figuren’. We laten even Bert Brussen aan het woord.
Dank je, Bert Brussen. Ook met Piet Gerbrandy heeft Don Fagello een hele problematische relatie:
Wat zeg je, Piet?
Are you talking to me?
Are you talking to me, motherfucker?
Beroemdste dichtregel: xxxxxxxxladies and gentlemen, versta ik, this is
xxxxxxxxyour captain wheeping, we are approaching
xxxxxxxxour redemption, we‘re all alone and what is
xxxxxxxxour position? thank you.
Don Fagello gaat dood tijdens het consumeren van een glas ranja op een poeziemarathon van de NCRV. Hij heeft inmiddels dan al de PC HOOFPRIJS in de wacht gesleept, omdat heel Nederland onder water staat en niemand tegen kon stemmen. Op zijn begrafenis draagt iedereen een bolhoedje, behalve IL DUCE, die weigert zijn grootste rivaal zo’n eerbetoon te bewijzen. Kom maar binnen Piet, kom maar binnen:
10 Responses to NPE – Edwin Fagel
Leave a Reply
De nieuwe Benders
'Wôld, Wôld, Wôld!' heet de derde dichtbundel van Martijn Benders. Een lijvige dichtbundel met 222 pagina's. De bundel heeft een aantal verassingen voor u in petto en kwam uit in drie versies.
Koop de bundel nu!
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de tweede dichtbundel van Martijn Benders.
Lees net een stukkie in de contrabas over don fagello – en gelukkig nog iemand die het ziet – dit soort koekdozenschilders horen niet thuis in de kunst – zijn een belediging voor een duizenden jaren oude traditie – ze moeten oprotten! – ga je lekker aanmelden bij de plaatselijke leesclub met je halfzachte recencietjes en lullige gedichies – maar geef je niet uit als kunstenaar want je bent geeneens een slechte imitatie – je bent vervelend lulletje die z’n vervelende lulletjes bekkie dicht moet houden ga een andere hobby zoeken!
Onbegrijpelijk dat jij meent hier even Don Fagello in de tang te kunnen nemen, de Martinus Nijhoff van de jaren Nul! Positief besproken door Rob Schouten, Erik Lindner en Erik Menkveld, die toevallig ook alle 3 bij awater bijklussen. Onderschat de potentie van Don Fagello niet, pats boem en hij was hoofdredacteur, net als vroeger bij de recensent. Daar schreef ik lekker wat recensies voor en toen kreeg ik ook plots te horen dat Don Fagello de zaak overnam, en meteen een mailtje van de kersverse potentaat dat de recensies niet door de beugel konden, ik had Kouwenaars laatste boekje niet heilig verklaard, de politie werd gebeld, REM en MARRILLION liefhebbers Baars en Lindner kwamen punk doen, Don Fagello keek schaterlachend toe, koekjesblikkenkunst heeft gezegevierd, een imbeciel die compleet onleesbare recensies schreef werd uit de kast getrokken, een spannende thriller, wordt vervolgd zit hier aan de kofte toedoeloe
Tjeempie, het is allemaal nog veel dubieuzer dan ik voor mogelijk had gehouden – de lui weten elke weer een soort negatief wereldrecord lulligheid te vestigen – gruwelijkste soort mens dat er bestaat Il conformista die zich uitgeeft als non conformist – de brave koektrommel kunstenaar die zich uitgeeft als punk kunstenaar – maar wat moet je ook wanneer je nul talent hebt en heel veel ambitie – dan moet je het op een andere manier doen -zoals alle politici door te vergaderen en te netwerken etc. want met je koekblikjes kunst red je het niet -
en toch (nog even voortkauwend op het thema van de vieze flutdichters) hebben deze kneuzen ook wel weer een functie – je kunt ze ook beschouwen als waarschuwing – zoals een lekkende dijk – dat er ergens in het systeem een fout is geslopen – er zit ergens een fout in het systeem die moet voorkomen dat dit soort flut figuren op de stoel van de autoriteit gaat zitten. Ik heb zo’n idee dat dit soort lui in hun middelmatigheid ook wel weer slim zijn- ze hebben door dat wanneer het systeem op kwalitieit en niets dan kwalitieit zou selecteren – ze ogenblikelijk af zouden vallen – wat ze dus doen is het systeen zo manipuleren dat ze voorkomen dat kwalitieit en niets dan kwalitieit het criterium wordt voor selectie – ze zorgen dat collega middelmatigen de selectie doen – op hun eigen middelmatige niveau en zorgen er zo voor dat die middelmaat de norm wordt, waar zij vervolgens meer dan aan voldoen – alsof je de selectie criteria voor gehandicapten sport loslaat op echte sport – grote verwarring de 1 benige vrouw doet mee an de 100 meter! want heeft de verkeerde selectie norm gehaald.
Beschouw don Fagelo en tante Lindner en het gefrustreerde domineeszoontje Schouten maar als 1 benige atleten die door een fout systeem op de verkeerde olympics zijn terecht gekomen- sneu gezicht – maar zelf denken dat ze héél hard lopen en dat doen ze ook alleen volgens de normen van de 1 benigen – voor alle 2 benigen zijn het zielige lachertjes die uit de competitie genomen moeten worden ter bescherming van de sport, het publiek en zichzelf – maar ja het systeem is zo verrot dat dat nooit gaat gebeuren – dus deze paraolympics die zich uitgeeft als echte olympics, zal nog wel even doorzeuren vrees ik- ook wel weer lachen! 1 benigen die struikelend aangemoedigd door anderen 1 benigen denken dat ze echt heel mooi en ook nog hard lopen – wat een even gruwelijk als komisch spektakel- run! Lindner Fagel Schouten Gerbrandy etc etc etc& co. run!
Die literaire laag is de perfecte afspiegeling van de politieke laag erboven. Zodra zon laag te ver gecorrompeerd is en vol C-types zit die allemaal elkaar benoemen is het enige zinvolle wat je nog kunt doen de hele boel opheffen en van de grond af opnieuw opbouwen. ‘kwaliteit’ is uiteraard totale onzin in een omgeving waar men doelbewust alle kritiek en polemiek kalltstellt, zonder deze is enige kwaliteitsduiding absoluut onmogelijk. Het enige zinnige wat je zou kunnen doen is van nu af aan alle beurzen etc anoniem laten insturen en beoordelen, met een notaris erbij. Maar deze ‘jij vindt mij goed dan vind ik jou goed’ netwerkkliek krijg je als je hetzelfde systeem handhaaft nooit meer weg, want ze benoemen tot in het oneindige alleen elkaar, net als in de politiek.
Ik volg al jarenlang de Engelse poetry competition en ben elke keer verrast over het hele hoge niveau – had me verheugd op de Nederlandse variant – maar bittere teleurstelling- ook daar overheerst de middelmaat – met zo nu en dan een aardig, maar niet geweldig gedicht – vroeg me af hoe dat toch komt – totdat iemand me vertelde door wie de selectie wordt gedaan – the usual suspects – Mohlmann – Fagel – Schouten – daar heb je ze weer! De 1 benigen – die kijken wel uit om echte poezie een kans te geven – nee andere 1 benigen op het schild hijsen – zodat dat de norm wordt- dat is hun tactiek- Nu snap ik ook waarom een Wigman geeneens de top 100 haalde oei die kan het wel – dat mag niet! nee lullige tafereeltjes over strandwandelingen en relatie gezeur dat moet door -. Toch wel een grote fout van Komrij als iniatiefnemer – waarom niet een Koenegracht of een Duinker in de jury – dat zijn echte dichters – geen 1 benige koetrommel kunstenaars- maar zo erg is het dus – overal zit dat ongedierte!
Gerrit was ‘oude roem’ – dat werd getolereerd door deze hinkbrigade zolang hij ze maar een beetje met rust liet. Een nieuwe gerrit zou onder het huidige bewind nooit meer aan de bak komen. Ik heb Komrij regelmatig laten weten dat ik zijn opstelling op bepaalde fronten nogal slap vond, maar die man zat in de tang: als hij hetzelfde deed wat ik doe had hij het kunnen schudden met enige vorm van literair inkomen. Wigman, Heytze, Lecompte, Boog, en een rits anderen slaagden er niet in de alzheimer brigade te bekoren. Ik heb ook zwaar protest aantekend bij Komrij toen ik hoorde dat die mannetjes zich in de selectie hadden gewurmd maar zonder succes.
Ja Komrij had een dure huishouding en centjes van het fonds kreeg hij niet – dus kon hij waarschijnlijk niet anders dan maar iedereen wat te vriend houden – nooit zo over nagedacht: dichters moeten ook leven! – en daar gaat dan je onafhankelijkheid – daar begint het wheelen en dealen –
en ik snap ook best dat het beoordelen van poezie altijd subjectief blijft – maar dat je er een jury neerzet die geeneens in staat is om te beoordelen of een gedicht goed gemaakt is los van of je het mooi vindt – dat is toch wel heel treurig – op de site van de organisatie zag ik wat gedichten staan die echt van een totaal amateurisme zijn – maar die verkoos men boven die van Wigman & co. dan heb je jezelf als jury totaal gediskwalificeerd – zogenaamde kenners die het verschil tussen een zondagsdichter en een echte geeneens kunnen zien. Een gedicht als dit is gewoon een heel middelmatig gedicht -maar zou beter moeten zijn dat een gedicht van Lecompte of Heytze ?
Vogels
De vogels slapen niet vannacht
Ze waren onderweg
en ik heb ze gezegd blijf niet
wachten tot de dag
Voor je het weet is het te laat
Is de winter ingedaald
en kom je nooit meer weg
Tegen vogels durf ik wel
Tegen jou heb ik gezwegen
en ben je ondanks sneeuw
en ijs
bij mij in bed gebleven
Hele top 100 staat grotendeels vol met dat soort meuk. Die studenten van de eerste editie deden het een stuk beter en dat had ik ook voorspeld. Niks erger dan een middelmatig dichtertje met een IQ van 1.2 chimpansee als ‘conaaisseur’, zon flapdrol met een ‘poetica’ maw zon tiep dat bij een schoonheidswedstrijd alleen blond met dikke tieten doorlaat omdat dat ‘zijn definitie van schoonheid’ is. Hopeloze figuren.
Je komt in een soort spookland terecht – waar lelijk mooi wordt gevonden – een omgekeerde wereld waar dik dom en lelijk de norm is- 1 blik op de randdebiele koppen van schouten en fagel en je weet genoeg daar kan alleen maar een eindeloze stroom bruine brij uitkomen – mooi klaar mee dat stroomt nog dertig jaar zo door totdat alles onder de bruine brij zit -yeg