Nationale Polemische Encyclopedie: Facts checking
Facts checking – een door instantfilosoof Rob Wijnberg uitgevonden manier om journalistieke verantwoordelijkheid nu definitief de nek om te draaien. Bleek al snel waanzinnig populair bij het hele journaille: vergeet antecendenten, vergeet ideologie, vergeet diepgravende onderzoeken naar de werkelijkheid achter het verhaal: de journalist wordt gewoon een fact checker, een soort mediamieke notaris die bij moet houden wie er het best scoort op ‘de feitjes’. Is het Centraal Planbureau wel echt gevestigd in Rijswijk? Is het echt waar dat bananen krom zijn omdat de zon erop schijnt? De verkindste ouden van dagen en gerontocraten zitten met de bingokaart in de aanslag in grote spanning voor de buis bij al deze bloedstollende facts checking. Wie is er de jokkebrok? Wie krijgt er de Roe? Onderwijl stort de hele samenleving in elkaar, maar dat zal deze grijze oliekwabben een zorg zijn. Heeft een groene tentharing nou meer of minder spanningskracht in het koord nodig? Kamt Rob Wijnberg zijn haar achterover met Brylcreeme of met zijn zakmes? Sinds de uitvinding van het facts checking staat de televisie in het bejaardenhuis weer permanent aan.
De rage van het fact checking kwam uiteraard overgewaaid uit Amerika. Fastfoodfilosoof Wijnberg zag intuitief in dat de door de media murw geslagen bejaarden behoefte hadden aan een stukje gezellige zekerheid in de krant: wie kan ik geloven? Meet your creator.
Nu de krant steeds meer op het persoonlijke dagboek van wat verveelde pop-up beroemdheden gaat lijken moest er, naast al die receptjes en meninkjes, ook iets komen wat de van jicht doorspekte krantenlezer anno 2012 ervan moest overtuigen dat de krant meer is dan alleen een verzamelbak met infantiele weetjes. De krant check die infantiele weetjes nu ook! Allemaal verschrikkelijk geruststellend.
Het uit Soundgardens ‘Black Hole Sun’ gestapte stripfiguur Rob Wijnberg heeft, met dank aan zijn filosofische inborst, de hele nationale media tot een berespannende quiz weten omtoveren.
De Nationale Polemische Encyclopedie wil Wijnberg wel alvast een stukje op weg helpen: wanneer de trend van het fact checking is ingezakt is dat een teken dat uw alzheimerpatienten zelfs dit infantiele schouwspel niet langer kunnen volgen. Op dat moment kunt u gerust op de les bij die andere nationale filosoof: Adelheid Roosen. Ook die kamt het haar altijd steil achterover, en kruipt graag rond in de luiers van haar moeder.
Persoonlijk houd ik ook erg van die leuke opiniepeilingen in de kranten, met vragen als:
-Ziet Arnoud van Adrichem er beter uit met stropdas of incontinentie luier?
-Een paar kilo erbij doet dat hem goed?
-Kan dat wel een gemeenteambtenaar met een luier, of is dat teveel een teken van het Pistendom of de Pislam en schrikt het mensen met een andere religie of zonder religie af?
Gelukkig zijn vrijwel alle kranten yesterday’s news. Geen geld meer om mensen in the huren die de zorgvuldig gecheckte feiten tot een enigzins consistente, logische (in ieder geval iets waarbij je meer dan 2 hersencellen nodig hebt) conclusie kunnen verwerken. Rotzooi vind je gratis op internet en dan kun je in een andere Window gelijk porno kijken en/of met de collega inmates fijn sociaal bezig zijn.
Dus als al de abonnementen van die door Alzheimer tot begonia getransformeerde oudjes, na overlijden door de erfgenamen zijn opgezegd kan daar het licht ook uit.
En in het kader van de aktie: ‘dan nog liever een gemeente ambtenaat met stropdas’, ben ik sterk voorstander om mensen met vet haar af te beelden in wel medium dan ook. Ik had willen zeggen te beginnen met Rob W, maar bij nader inzien te beginnen bij Ilja P (en daarna Rob W), kwestie van prioriteit stelling.