Jeroen Dera, opkomende nieuwe literaire ster.
Jeroen Dera
Reed 300 kilometer
om een gedichtje voor te dragen op het feestje van Sylvie Marie
wat een toewijding, zeker als je bedenkt
dat op zijn website geen gedicht te vinden is.
Niet goed genoeg voor de website.
Wel goed genoeg om 300 kilometer voor te rijden.
Jeroen doet jurydinges. Nooit een boek geschreven, nou en.
Kan toch lezen, ook die prozashit. Jeroen.
Opkomende ster. Nu al tabak van. Ga eens weg Jeroen.
Schrijf eens een boek, Jeroen. Voor je met je felixreet
in het Letterenfonds gaat zitten. Teveel gevraagd?
300 kilometer niet. 300 kilometer.
Je krijgt het gevoel wanneer je over Nederland leest of je Alice in Wonderland leest; Een wereld waar alles omgekeerd gaat, de non kunstenaars de kunstfondsen beheren, de non schrijvers de jury’s doen- het non charisma in de politiek gaat- de non autoriteit bloemlezingen en scheurkalenders samenstelt – de top 100 van de poezie competitie uit fagelistische doorzonwoning poëzie bestaat – een brave avenue schrijver kandidaat voor de nobelprijs is, enz. enz. en men de rest van de wereld raar vindt en de eigen omgekeerde wereld als de echte beschouwd-.
Of wat dacht je van het Eurovisie songfestival. Heel typisch. Laten de TROS baasjes organiseren, en de BUMA zoekt de artiesten uit. En aangezien er bij de BUMA allerlei lui zitten die helemaal geen belang hebben hun marktaandeel te verliezen proberen ze jaar in jaar uit een zo belabberd mogelijk artiest te pushen. Stuur Gordon maar, kansloos. Of zouden die mensen nou daadwerkelijk geloven dat heel Europa zo’n wanstaltige muzieksmaak heeft als Nederland? Nee, zo dom kan niemand zijn. Het is weer zo’n uitgekiende bemiddelaartjesstrategie: stuur iets slechts, steek het geld in je zak voor organiseren, en behou met je eigen muziek het marktaandeel. Slimme jongens. Dat we verder in Europa voor lul staan zal ze worst wezen. En een kind kan zien wat voor soort act je moet hebben om wel te scoren: leuk, folklorisch, gek, een beetje wild en aardig nummertje. Of gewoon iets totaal van de pot gerukts. Of een echt talent als bijv Hello Venray of Melle de Boer. Maar nee, de TROS moet eraan te pas komen, en VADER ABRAHAM wordt ingehuurd.
Een van de beste redenen om architect te worden leek me altijd (en het is uitgekomen) daar kan je héél ver weg mee uit Nederland- uit het land van niks van vader Abraham en de tros – hadden we vroeger nog de vpro die als enige echt internationaal vernieuwende programma’s bracht nu is er niks meer – ben blij dat ik daar niet meer woon- wat een verstikkend cultuurtje, waar plat mooi wordt gevonden, gordon de held is enz. en mannetje’s als dera en fagel de blaadjes volkkakken met hun bruine brij – ik weet nog een de nederlandse leraar op het gymnasium zei- jij moet iets in de literatuur gaan doen- ik keek wat om me heen – en dacht dat nooit- hoop voor je dat het je gaat lukken om met je gedichten in het Engels verder te komen..