We gaan door met het lezen van die hoogst eigenaardige site van Poetry International. Ik dacht, ik pik er dit keer eentje uit die ik nog niet ken. Besproken ditmaal door warhoofd Xavier Roelens, de man die ondanks dat zijn tweede bundel nergens positief werd besproken het wel schopt tot holmaatje van lobbylulletjes als Dera. De man die zich vrijpostig zat te bemoeien met de inhoud van mijn gedichten toen ik er tien aanleverde voor Kluger Hans, maar niet dezelfde ijver aan de dag legde te doen wat hij moet doen en er doodleuk acht fouten in liet staan, die Willem Thies er later uit viste. Debuterende krullenbol Roelens zat al in de Buddingh jury, en doet nu ook shit voor Poetry, maar waarom? Niemand weet het. Uiteraard kun je als je dit soort broddelaars inzet er je horloge op gelijk zetten dat er stringente flauwekul te lezen gaat zijn als:

With this highly physical, ‘natural’ poetry, Langelaar belongs to a contemporary Dutch trend that breathes new life into the ‘Fifties’ poetry of Lucebert.

Dankzij Xavier Roelens weten we dus dat er een hedendaagse trend is van dichters die Lucebert, u weet wel, die vrolijke modernist, nieuw leven in proberen blazen, want zoals iedereen weet is zo goed als iedereen Lucebert allang weer vergeten en is de arme man zwaar onderbelicht. Laten we deze Lucebert-opwekker Marije Langelaar eens onder de loep nemen. We beginnen met het gedicht ‘IJmuiden’

Lees het gedicht hier

Ik kan er weinig mee. Wat is er precies bijzonder aan dit werkje? Ja okee, een nogal infantiele beschrijving van geboren worden. Maar verder? Is het het stuk waarin Langelaar laat weten dat ze na het slaken van kreetjes schriller dan het licht naar buiten gaat en plots doof blind stom en ook nog eens lam is? Toe maar. Alsof dat is wat met een baby gebeurt. Wat ‘heftig’ allemaal. Zeker als je daarna zegt ‘HORRIFIC THOUGHTS ENTER’. Nee maar, dank je de koekkoek. Als je plots blind lam doof en stom bent ga je inderdaad niet aan oranjekoeken denken. Alsof een baby nog nooit gedachtes heeft gehad. Vervolgens worden we in dit werkje nog in luiers gehesen, gaan we kirren, en daarna sluit Langelaar het flemende gezwatel af met een pittoresk stukje zee met fonkelende rotsen. Wat een avontuur. Het zegt alleen totaal niks interessants over de geboorte. Een 3.4 van de jury.

Is het een toevallige misser? We nemen nog een gedicht van Langelaar, deze heet: Laat je niet lichten

Lees het hier

Nee, weer zo’n kinds gevalletje. Je kunt hier toch onmogelijk als volwassen mens wonderbaarlijk taalgebruik in zien, het heeft gewoon niks, het is niet lyrisch, het is niet conceptueel, het is niet experimenteel, het is alleen maar iemand die een beetje blij huppelt op papier met een strik om. Was dit geschreven door een meisje van zeven dan zou je nog even opleven, maar van een meid van over de dertig verwacht ik toch wel meer dan dit soort kindse huppelkutterij. Zo niet Mijnheer Roelens, vooruit, laten we nog een gedichtje nemen, het is allemaal zulke lichte kost, deze heet: ‘Dit deel’

Lees het hier

Mijn god, wat een deprimerend slechte opening, met verlangend licht dat schaduw op ‘loze perken’ werpt en blijft hangen in een gezicht. Brrr. Wat doet die meid in vredesnaam op een site die de representatie zou moeten zijn van de beste poëzie die we in huis hebben! Drie gedichten, en in geen enkele van de drie trof ik ook maar één goede of welbedachte metafoor aan, geen één stukje lyriek, geen één conceptuele invalshoek. Xavier Roelens is niet goed bij zijn hoofd. Xavier Roelens heeft helemaal geen verstand van poëzie.

Wordt er dan alleen nog maar neoromantische candlelight poezie geschreven tegenwoordig? Want dat geboorte gedicht, daar hoor je toch zo de flemende candlelight stem bij, de ‘heftigheid’ is er toch vooral eentje van ‘heftig trouw aan de naturgeist’ – jongens, dat was toch een enorm FANTASIELOZE beschrijving van het hele geboorteproces? En zo inaccuraat, als je naar de details kijkt. En zo dom, want zo kinderlijk animistisch.

En nu even serieus. Wat heeft deze onzin met Lucebert van doen? Alleen Xavier Roelens begrijpt het. Ik nodig hem van harte uit het hier even te komen uitleggen.