De bedoeling dit weekend was het boekenfeest in Nijmegen te bezoeken maar dat mocht niet zo zijn. Wat wel mocht zijn was een bezoek aan de Vorlesebühne in Perdu de volgende dag. Het was vier en een half uur reizen voor twee uur vermaak maar absoluut de moeite waard. De Vorlesebühne is een idee afkomstig uit Berlijn. Daar zijn de wekelijkse Vorlesebühnen, vaste kleine groepjes van mannelijke dertigers of veertigers die afwisselend op een literair-grappige manier over hun alledaagse ellende vertellen, een erg populair fenomeen.

De groep in Nederland kent een vaste kern die om de persoon/schrijver/dichter/performer Bernhard Christiansen draait en biedt ruimte voor gastsprekers en mensen die gebruik willen maken van de mogelijkheid op een open podium hun proza ten gehore te brengen. Naast Christiansen zijn de vaste Vorlesebühners, zoals ze zich zelf noemen, Maaike Haneveld, Marein Baas, Michiel Lieuwma, Caroline Kramer en Sylvia Hubers welke laatste twee afgelopen zondag in Perdu niet aanwezig waren.

De Vorlesebühne in Nederland is een variant op die van Berlijn: “Geen mannelijke dominantie en geen voorspelbare humor, wel kort proza en een afkeer van poëzie, wel ook schrijvers die van zichzelf een personage durven te maken en u dat voor willen lezen. En net als in Berlijn ook tussendoor eens een vreemd liedje, een theater-tekstje, een hoorspelletje, een kleine vreemde soap.”

Sinds oktober 2008 is de Vorlesebühne een maandelijks verschijnsel in Nederland, elke derde zaterdag van de maand om 20.00 uur in de Utrechtse houtzaagmolen ‘De Ster’, elke derde zondag om 14 uur in het Amsterdamse literair theater ‘Perdu’.

In de editie die ik gisteren mee mocht maken waren voor de muzikale ondersteuning Krijn Peter Hesselink (zang, tekst en gitaar) en Simon (achternaam kwijt maar hij bediende de bas) aangetrokken. Zij zorgden voor een mooie, rustige en soms hilarische afwisseling met het gesproken woord.
De teksten die voorgeschoteld werden waren allen van zeer verschillend allooi maar altijd werkten ze op de lachspieren. Vooral Kasper Jansen die toevallig te gast was bracht prachtige teksten die qua humor met gemak de grootste cabaretiers van Nederland overstijgen, al was het maar vanwege de subtiliteit en de prachtige zinsopbouw, die het de meeste cabaretiers ontbreekt. Toch is het werk dat gebracht wordt niet als cabaretesk te beschouwen, bij geen van de voorlezers. Laten we het liever op absurd houden, dat dekt de lading beter. U mag de naam Kasper Jansen trouwens gaan onthouden. Die komt absoluut een keer terug.
De serieuze noot werd gisteren ingebracht door Martijn Teerlinck. Zijn verhaal over de legendes over zijn vader liet bij menigeen diepe indruk achter. Ik voorspel het u: ook deze naam zult u in de toekomst vaker tegen gaan komen.

Al met al is de Vorlesebühne een nieuw en interessant fenomeen in Nederland en uw bezoek een volgende keer zeker waard.

Kluger Hans trekt mij nog niet over de streep. Niet na het lezen van de eerste ‘recensies’, en zeker niet na het lezen van het eerste inhoudelijk blog door Renaat Ramon over “De parallellen van Mr. Luce – Luc Fierens, Bellezza Pericolosa en de visuele poëzie”. Een oeverloze historische en opsommerige verhandeling over mail-art en visuele poëzie, over wat de ‘kennelijke’ visie van Fierens is, over iets ‘dat klinkt als’, over de ‘kennelijke’ zoektocht naar een literair alternatief voor poëzie en beeldende kunst, aaneengesmeed met een ontelbaar aantal aanhalingen om naar het lijkt zelf geen statement te hoeven maken of  een standpunt in te nemen. Niet dat dat laatste voorwaarde is om een informatief en/of interessant stuk te schrijven maar kom dan met iets dat nieuwswaarde heeft of schrijf op een wijze die de lezer prikkelt om verder te lezen. Maar niets van dat.

Tel daarbij de smalle bloglay-out op waardoor een dergelijk lang stuk werkelijk niet meer te lezen is en voila; er wordt geen klant gewonnen. In ieder geval niet hier.
Ik blijf uitzien naar een reden om overstag te gaan.
Dus Kluger Hans, deze lezer wil meer power!