Archive for the ‘muziek’ Category
De Hel, de maan begroetende met champagne
Vandaag besloot ik mijn visum te gaan ophalen bij de turkse vreemdelingenpolitie. Ik heb me er allang bij neergelegd dat het mijn lot is eeuwig bij de vreemdelingenpolitie te moeten rondsnorren. De absurde situatie is dat als ik de Turkse nationaliteit aanneem ik 16 maanden ofzo het leger in moet, met dikke kans dat ik ergens aan de iraakse grens belandt. Zit ik niet op te wachten, uiteraard. Dan maar jaarlijks een visum kopen. Volgens een generaal hier in de buurt is na je 45e die oproepplicht verlopen, dus zal nog 5 jaar jaarlijks daarheen moeten.
Was 40 graden vandaag! En die politie is 3 uur reizen van hier, met respectievelijk minibus, trein, ferry, tram en metro. Istanbul is zo’n onbeschrijfelijke jungle. En als het in de 40 graden is, is het een onbeschrijfelijk hallucinante jungle. Waar andere steden wellicht bij zo’n temparaturen het rustig aan doen en de straten wat leger zijn – geen kans: de trein, tjokvol, de tram, tjokvol, de metro, tjokvol. Toch vind ik zo’n trip dan heel spannend. Het gekke van deze stad is dat je er nauwelijks ooit een bekende tegenkomt. Het heeft dus totaal niks ‘dorps’ wat je in Nederland wel altijd hebt je komt daar toch altijd overal dezelfde mensen tegen waar je ook woont.
En rare taferelen weer. Eerst verdwaalde nederlanders geholpen, geen idee wat ze voorbij Akseray deden daar is niks toeristisch te zien, maar heb ze op de juiste tram weten zetten. Daarna op Hpasa de trein terug gepakt, eerst komt een oude man binnen die bloedde als een rund om onbekende redenen en daarna, toen de trein aanreed, probeert een of andere lolborek de reidende trein binnen te springen, slaat tegen de zijkant van de trein aan, gaat over de kop en belandt in onnatuurlijke positie op het perron. Ruzie ontstaat in de trein. Vrouw verwijt kerel bij de deur dat hij deze dicht had moeten doen. Kerel klaagt dat het te warm is voor dichte deur en dat die sukkel niet had moeten springen. Ontaard bijna in vechtpartij.
Thuis voor de verandering eens fles champagne gekocht. Ik zit nu meestal ‘s avonds bij het zwembad. Het is niet ‘ons’ zwembad, het is van het huizenblok waar ik woon maar dat is des te gezelliger. Een privezwembad lijkt me maar saai, daar heb je nauwelijks aanspraak. Het leuke van dit zwembad is dat het nachtverlichting heeft, ik ga er nu elke avond zwemmen, dan ben ik er alleen en meestal ledig ik een fles wijn maar vanavond dacht ik ik probeer eens een fles champagne.
It sure beats watching tv. Het verschil tussen champagne en wijn in kaart brengen, dat is de monnikentaak van een dichter vind ik. En ik heb een nieuw ritueel verzonnen, de maan begroeten met champagne:
Je wordt een stuk lichthoofdiger van dat spul dan van wijn, merk ik. Enfin, de fles is alweer leeg.
Net daarvoor aan dit nummer gewerkt. Een van mijn favoriete nummers van de Smiths is altijd ‘half a person’ geweest. Ik wil kijken of ik daar een nederlandse variant van kan maken voor mijn soloplaat.
Dit is de tekst die ik ervoor maakte:
Half mens
Noem me een sukkel, noem me een dweep
Ik hing zes lange jaren aan je sleep.
Zes hele jaren van mijn leven aan je sleep.
Geef me vijf secondes
en ik vertel je mijn levensverhaal:
Ik was een zestienjarige kluns.
Ging naar de stad voor de kunst.
Maar ik was veel te minimaal
dus vroeg de soos om een gunst.
Ik zei: kan ik me hier inschrijven
als een rugkrabber?
Zij was verlaten en zuur.
Ze schreef me een brief, evenmin puur.
Ze zei dat toen ik hopeloos verliefd was
een bijzondere bijdrage nog
mogelijk was geweest.
Noem me een sukkel, noem me een dweep
zulke vrouwen zijn als gastenzeep.
Hele fraaie rond benutte gastenzeep.
Geef me vijf secondes
en ik vertel je mijn levensverhaal:
Een zestienjarige kluns.
Ik wou met meisjes en kunst.
Maar ik was veel te minimaal,
veel te minimaal mijnheer.
Zestienjarige kluns, dat is
het verhaal van mijn leven.
Dat is het verhaal van alle leven.
Dat is het verhaal.
M.H.Benders, naar The Smiths (‘Half a person’)
Onderdeel van mijn ‘Oben Ohne’ project
En vanavond er muzikaal dit voor gemaakt. Of het wat gaat worden kan ik nog niet zeggen….
Dit is het origineel voor wie het niet kent:
Hou je van me
Een beetje muzikant moet natuurlijk ook een nummer dat ‘hou je van me’ heet op zijn plaat hebben. Ik probeer me momenteel in de B4 te specialiseren, er is toch geen synth die aan dat geluid kan tippen. Jackie Mittoo altijd een van mijn helden geweest. Morgen komt mijn voorversterker binnen, maar ik moet nog een tijdje wachten op de microfoon, die brengen mijn ouders mee uit Nederland volgende week. Hopelijk gaat het allemaal wel werken.
Hier het skelet van het ‘hou je van me’ liedje de tekst moet ik er nog voor gaan schrijven:
I am sitting in a YouTube room
‘I am sitting in a room‘ begint de tekst die componist Alvin Lucier in 1969 uitsprak om het vervolgens opnieuw af te spelen en op te nemen zodat de oorspronkelijke opname onherkenbaar vervormd werd door de frequenties van de kamer waarin de opname werd afgespeeld:
I am sitting in a room different from the one you are in now. I am recording the sound of my speaking voice and I am going to play it back into the room again and again until the resonant frequencies of the room reinforce themselves so that any semblance of my speech, with perhaps the exception of rhythm, is destroyed. What you will hear, then, are the natural resonant frequencies of the room articulated by speech. I regard this activity not so much as a demonstration of a physical fact, but, more as a way to smooth out any irregularities my speech might have.
Anno 2009 heeft deze meneer het stuk herhaald op YouTube. Hij nam een soortgelijke tekst 1000 maal op. Hier versie 1, 50, en 1000:
-
-
-
En dichter Craig Dworkin compileert een lijst van niet-gehoorde muziek.
The apologist wants a cracker
Begin het steeds leuker te vinden, dat muziek maken. Nog een paar jaartjes doorstomen en ik ben niet meer van de charts weg te branden. Over een week of twee is mijn zanginstallatie klaar. Zo erg als L.F.Celine kan het nooit worden! Mijn God die kerel moeten ze in een dwangbuis afvoeren!
Hier een compositie die ik gister en vandaag gemaakt heb. Een schets nog maar, maar klinkt al heel aardig:
Theapologistwantsacracker by mixmurry
Morgen ga ik wat nieuwe opzetjes voor de loewak sites maken, ik wil vooral de engelse site actiever gaan beheren, zonde van al die bezoekers om het links te laten liggen.
Oh bovenstaande versie is inmiddels verouderd. Dit is de nieuwe. Bijna helemaal op een Hammond gespeeld:
Interview Met Benders (5): Benders geeft het op
Heer Benders het gerucht gaat rond dat u van plan bent uw tetralogie weer aan de wilgen te hangen.
Dat is niet helemaal juist. Praktijkervaring noopt mij er echter toe me even te focussen op de roman en de muziek. Aan vier werken tegelijk werken bleek wat optimistisch. Het zou wel te doen zijn als het het enige
was wat ik te doen had, maar ik moet daarnaast ook nog werken en een kind opvoeden. Ik ga het dus gefaseerd het leven laten zien, of het uiteindelijk ook gelijktijdig gepubliceerd wordt zou ik nu niet durven zeggen. Vooral het filosofie boek schuif ik even op de langere baan – ik zou ongetwijfeld een best aardig boek van ‘Holokapitaal’ kunnen maken op basis van hoe ik nu werk maar best aardig, daar doen we het niet voor.
Wat de muziek betreft: hoe ontwikkelt dat zich momenteel?
Ook gefaseerd. Ik ben enerzijds bezig met het album ‘Trix is Dood’ samen met Bart van der Pligt van de Manuela’s. Dat album heeft het potentieel het beste Nederlandstalige coveralbum ooit te worden, maar om die potentie er ten volle uit te krijgen is natuurlijk wat lastiger.
Anderzijds wil ik me met Genus Pongo vooral richten op het ondergewaardeerde genre van de winkelmuziek. Er wordt laatdunkend neergekeken op dit genre door allerlei muzikanten die niet begrijpen hoe lastig het is propagandistische boodschappen op een gezellige manier te verkleden zodat mensen meer producten kopen.
Als voorproef op deze CD het nummer ‘Buy You Blue’:
Daarnaast ben ik nog bezig met een album unieke persoonlijke liedjes. Welk album precies mijn bundel ‘Bilderberg’ zal vergezellen bij publicatie laat ik van het resultaat afhangen.
Hoe staat het precies met Soulsat, de concurrent van Facebook die u op de markt wilt brengen?
Wordt aan gewerkt. Ik kan wel alvast melden dat Soulsat een veel geavanceerder omgeving wordt waarin veel meer mogelijk is dan Facebook. De precieze details hou ik even voor me. Ik verwacht de site eind Augustus te kunnen lanceren.
Uw aanvraag voor een stimuleringsbeurs van het Fonds der Letteren werd afgewezen. Heeft u een idee waar dat aan lag?
Opzet. Dat hele circuitje zit vol met een elkaar indekkende middelmaat die er allemaal belang bij hebben vooral het middelmatige boven te laten drijven als zijnde het hoogste. Je wordt als autonoom alleen getolereerd als je je mond houdt. Nou, dat ben ik mooi niet van plan.
Toen ik genomineerd werd voor de Buddingh werd ik gebeld door mijn redacteur. ‘Nou het is je toch nog gelukt genomineerd te worden’ waren zijn exacte woorden. Ik was me niet van enige misdaad bewust, dus zijn verbazing begreep ik niet zo. Inmiddels begrijp ik dat zo’n buddingh nominatie nog uit meer elementen bestaat dan het schrijven van goede poezie. Fuck em, dat is alles wat ik daarop te zeggen heb. Gelukkig was ik niet dom genoeg om me het format van die Buddingh nominatie te laten opleggen. Dan had ik de hele avond de poezievariant van Saskia & Serge bejubeld zien worden, nu was het een mooie avond met een rood aangelopen Wim Brands.
Hoe bevalt het leven u zonder facebook?
Ik mis het instrument eigenlijk niet zo, wel een paar mensen met wie ik intensief contact had daar. Bijvoorbeeld de wonderbaarlijke Lisette, die als mij optrad op de Amsterdamse boekennacht

Uiteraard heb ik wel mailcontact, maar dat is wat minder spontaan. Goed, ik zal wachten tot Soulsat in de lucht is. Ik heb het voorlopig zowiso druk genoeg.
Kom nou Mijnheer Komrij, versie 2
Omdat ik net ontdekt heb hoe dingen in 24 bit op het net te zetten hierbij het lied ‘Kom nou Mijnheer Komrij’ opnieuw, met de kanttekening dat dit geenszins de laatste versie is. Tekstueel is het nummer inmiddels alweer aangepast en ik wacht op mijn nieuwe microfoon installatie om het beter in te zingen. Bart was van plan het met een band op te gaan nemen. Tot die tijd moeten jullie het hiermee doen:
Triviant with cheese
Eindelijk dat rare geluidsprobleem opgelost. In Cubase klonk altijd alles geweldig, maar na exporteren soms bedompt en vlak en soms echt voor geen meter. Ik dacht altijd dat het eraan lag dat Cubase een andere sounddriver gebruikt, en dat is ook zo, maar het lag eraan dat in Cubase alles 24 bit sound is en dat ik als mp3 exporteerde met 8 bit diepte. Veel lagen worden dan op elkaar geperst en dat klinkt zowiso niet goed en heeft soms desastreuze gevolgen voor de muziek.
Mensen die tot nu toe beweerden dat ik niet kan zingen moeten dus hun mond houden!
Hier een track die ik vanavond maakte nu wel in 24 bit:




