1. Rob Schouten/Wim Brands/Erik Menkveld
2. David Troch/Sylvie Marie
3. Piet Paulusma
4. Iemand van Oh Oh Cherso
5. De meest goedkoop verkrijgbare popzanger.

Ambassadeur: Ramsey Nasr.

Ik heb inderdaad bij keuze 1 en keuze 2 meerdere namen opgegeven, maar dat komt omdat ik deze namen onderling uitwisselbaar vind, het zijn feitelijk één en dezelfde persoonlijkheid in meerdere verschijningsvormen.

Wie de correcte combinatie raadt krijgt 100 euro en een erevermelding in de ‘Turing 2012 jurykenner’ galerie.
Schiet u maar!

Hij heeft nu ook een ‘Martijn Benders model’ gemaakt gebaseerd op mijn gedicht ‘De Maan’:

Mij spreekt de bank, waar we twee ‘moonboots’ met touwen vastgeknoopt in een soort maanvorm zien liggen, erg aan. Hele mooie bank! En het toeval wil dat in mijn nieuwe bundel ook een gedicht staat dat ‘Witte Laarzen’ heet! Dank, Hans! De bank is in Arnhem te zien, maar ik weet niet precies op welke plek.

Lees meer over de Martijn Benders bank

De rest van deze beroepslezers en critici van Awater hebben dus geen flauw benul hoe goed mijn tweede bundel was.

Dat vind ik uiteraard prima, ik zou alleen net als bij Kathleen Ferrier en de VSB prijs die schijn van Universaliteit weghalen, niet langer ‘De beste bundel van 2011′ maar gewoon ‘Wat vonden onze lezers de beste bundel die zij gelezen hebben’. Dat ‘beroepslezers’ zou ik ook niet gebruiken. Het lijkt mij sterk dat deze mensen meer dan drie bundels per jaar lezen, door de bank genomen. Het gros hoor ik nooit over een bundel.
En aangezien mijn bundel een van de best besproken bundels van 2011 was vind ik niet dat je tegelijk ‘beroepslezer’ kunt zijn en dan gewoon de best besproken bundels negeren. Het is het één of het ander.

Beroepslezer? Okee, maar dan dien je ook alles te lezen wat ook maar de schijn van het beste over zich heeft.

Gewone lezer? Prima. Maar doe niet net of je een specialist bent, dan.

Ik begrijp uw frustratie, maar misschien kan ik geruststellen door u te laten weten dat mijn keuze echt helemaal niets zegt over de kwalitiet van uw poezie.

Prima, natuurlijk, maar kan die titel dan aangepast worden naar ‘De Poeziekeuze van Kathleen Ferrier’?
Het is typisch voor het huidige tijdsgeest: men heeft slechts nog een smaakje, men wil of durft geen autoriteit te zijn, maar de oude ‘universaliteit’ blijft dwingend op de achtergrond aanwezig. Resultaat: de beste gedichten van 2011 samengesteld door iemand die beweert geen autoriteit te hebben.

Dat slaat natuurlijk als een tang op een varken. Ook van mij is een gedicht in dat boek opgenomen. Een van de zwakkere gedichten uit de bundel, overigens, zo’n beetje het enige gedicht waarin Kathleen een religieus motief dacht te kunnen ontwaren.

Aan de andere maar eigenlijk dezelfde kant van het spectrum, we draaien even 360 graden, staat Ton van ‘t Hof weer te reutelen over ‘kwaliteit die niet bestaat’ terwijl hij wel op luide toon moet laten weten Baudelaire, Wigman en Seidel niet te pruimen. Precies dezelfde boodschap: kwaliteit bestaat niet, alles is maar een smaakje, autoriteit is het probleem en consumeer-egalisme is de oplossing. Van die uiterst hypocriete instelling van van ‘t Hof heb ik in het verleden al eens gehakt gemaakt, met een stuk dat hij vierkant negeerde. Als kwaliteit daadwerkelijk niet bestaat is duiding van poezie onmogelijk en is het volstrekt zinloos een smaak te hebben. Het is nihilisme in zijn meest abjecte en banale vorm.

Lees hier maar

De nieuwe elite. Nu met een nog vernieuwender verpakking. Leurend met de onderbuik, de Contrabas. Nou ja, zelfs van zo’n kerel kun je wel wat leren. Dankzij Ton begreep ik dat het uitgeven van gratis eboeken totaal zinloos is. Nu we het er toch over hebben: al die internetbots die als bezoekeraantallen worden opgevoerd: kunnen we eens naar een kijkcijfermodel toe voor internet? Dat een pagina 1000 bezoekers per dag heeft betekent niets, als al die bezoekers hem met een dikke onvoldoende waarderen.

Niet dat zo’n kijkcijfer iets zegt over ‘kwaliteit’ – die illusie koester ik niet. Maar het lijkt me wel gezond om de pagina’s met afgehakte koppen niet als de meest populaire en subsidiabele van het internet in de boeken te laten verdwijnen.

Lees het stuk van Menno Wigman

….want om elke keer de mantra Ashbery, Ohara, Koch en Spicer te horen, allemaal hele goede dichters, zeker, maar een mens wil ook wel eens een nieuwe naam ontdekken. Dat lijkt me toch een beetje de functie van zo’n literair blad, nietwaar?

Dankzij Menno’s stuk weet ik wiens oeuvre ik voor deze zomer in ga slaan. Wel meer boeken, natuurlijk, ik koop elk jaar zo’n 15 boeken waarvan ik verwacht dat ze me enorm zullen bevallen. Meer dan 15 boeken per jaar trek ik niet – ik ben een traag lezer, en absorbeer liefst het hele werk, in vluchtig lezen geloof ik niet zo.

Mijn oordeel over wat aan te kopen is niet altijd onfeilbaar – er zitten elk jaar wel 1 of 2 boeken bij die me echt niks doen, maar in het gros van de gevallen zijn het boeken die me heel erg goed bevallen.

De boeken die me dit jaar echt niks deden was het verzamelde werk van de Bulgaarse dichteres Blaga Dimitrova – hele oppervlakkige, meditatieve poezie met een clou steeds, heel moralistisch, precies het soort poezie dat ik zelf probeer te vermijden, geen goede aankoop – en De verzamelde gedichten van Deszo Tandori, een Hongaarse postmoderne dichter die ik verschrikkelijk saai vond. Hij schijnt in Hongarije zelf ook omstreden te zijn, en dat begrijp ik wel na het lezen van dit werk.

Maar goed ik kijk uit naar het werk van Seidel. Nu Wigman er blogt ga ik eens vaker weer Tirade lezen. Ik heb dat altijd zo’n eigenaardige naam voor een blad zonder enige polemische inhoud gevonden. Je zou denken, met zo’n naam – laat het eens lekker vlammen daar!

“Dat lijkt me nou typisch weer zo’n ondoordacht ‘Adriaan van Adrichem’ stellinkje. Waar hij leest dat ‘papieren en digitale wereld elkaar heel hard nodig hebben’ lees ik vooral de zin ‘omdat ik liefst subsidie krijg voor twee media vind ik dat wat mij betreft deze media elkaar hard nodig hebben, maar vooral ook mij nodig hebben als intermediair’.

Dat proces heet ‘begrijpend lezen’, je leest dan de daadwerkelijke intenties uit een tekst op in plaats van het poseuristische van de tekst voor waar aan te nemen. Want laten we even wel wezen: ‘het papier en het digitale hebben elkaar nodig’ is bepaald geen filosofische stelling of zelfs maar essaymateriaal.

Het is kruidenierspraat over de voorraad.”

Uiteraard hebben ‘digitaal en papier’ elkaar niet nodig, en noch ‘versterken’ zij elkaar: wie een ebook koopt heeft geen behoefte meer aan de papieren versie en vice versa. Zij vullen elkaar aan, ach, nou en, welk schrijver gaat aan zo’n flinterdun wissewasje nou een artikel van 1000 woorden wijden? Nou, iemand die per woord betaald wordt, en verder niets te melden heeft.

Loewak wenst u een voorspoedig 2012 toe, ondanks de nogal opdringerige en deels ook fictieve crisis die ons maar ten wille van een nieuw machtsblok wordt aangesmeerd.

Mijn goede voornemen is mijn online activiteit tot Loewak beperken – bent u een Bendershater, wees gerust: al uw poezieroddelsites maken nu onderdeel uit van mijn hosts file, dus ik kan uw sites niet eens meer lezen. Van mij zult u geen last meer hebben, gaat gerust uw gang met uw vernieuwing, met uw boekloze verschoppelingen, met uw apenheuveltjes en uw subsidiepraatjes. Slurp het allemaal maar lekker op, en hang maar de revolutionair uit met andermans woorden: mijn aandacht heeft u niet langer.

Nee, wij gaan ons eens concentreren op een echt boekwerk, de plannen voor Wôld, Wôld, Wôld! beginnen serieus vorm te krijgen. Wôld, Wôld, Wôld! wordt nadrukkelijk niet slechts een dichtbundel maar een soort gesamtkunstwerk. Het boek zal naar schatting tussen de 350 en 400 pagina’s groot worden en ik zit momenteel op ongeveer 40% voltooing in fase twee van het scheppingsproces. Na die twee proefbundeltjes wordt het tijd eens een lijviger werk te schrijven en ik hoop dat in 2012 te mogen voltooien.

Alle aangekondigde plannen zullen worden verwezenlijkt. Het blad ‘Lezen = Lezen’ dat inmiddels rond de 700 abonnees heeft zal waarschijnlijk in Februari het eerst verschijnen.

Ook de aangekondigde muziekplaat zal er komen. Ik werk nog steeds dagelijks aan stukken en aan mijn muzikale capaciteiten. Het idee is 16 tracks te maken die ik muzikaal goed vind en daarna tekst en zang erbij te maken. Hier alvast een basistrack die ik gister maakte:

Raptrack27 by Genus Pongo

Meer nog dan van de polemist houd ik van de dichter Benders. In zijn magistrale gedichten schuilt zijn ware kracht. Ik zie een belhamel aan het werk, een enthousiaste jongen die in elke boom klimt met geen ander doel dan hem op de kortst mogelijke termijn neer te halen (maar dan wel met rukken waar je ademloos naar kijkt). Deze inzet doet me denken aan Lucebert, die ooit, net als Benders, met een ogenschijnlijk vrolijk-destructieve missie de poëticale arena betrad.

Het hele stuk is hier te lezen

Ik ben me er overigens natuurlijk van bewust dat veel mensen me irritant vinden. Of ik dat ook daadwerkelijk ben vind ik een andere vraag. Mensen ervaren dat zo, waarschijnlijk omdat ik nogal dominant aanwezig ben. Een van mijn goede voornemens dit jaar is dan ook me volledig tot Loewak te beperken qua publieke uitingen en de rest over te laten aan de wissewasjes die aldaar vanaf heden ongeremd kunnen doen alsof ze iets in de lauwe melk te brokkelen hebben.

Geen Benders meer dus op CB, en al helemaal niet op Ooteoote of elders.
Wel op facebook, maar daar ben ik slechts nog met een handvol schrijvers bevriend. Ook het ontvrienden was overigens mijn initiatief. De irritatie is dus wederzijds, zeg maar!