Of ik ga stemmen bij de verkiezingen. Nee, ik heb in mijn leven 1 keer gestemd, en daar had ik bijna ogenblikkelijk ook weer spijt van. Er is geen enkele partij in wiens standpunten ik me ook maar enigszins kan vinden. Dat klinkt wellicht eigenaardig, als je gewend bent vanuit een links-rechts stramien te denken. Ik beoordeel ideeen vooral op hun visionaire waarde. Wat ik zie als ik naar de politiek kijk zijn wat verkopers op mijn televisie die allemaal beweren oplossingen te hebben voor problemen die ze nauwelijks geanalyseerd hebben, oplossingen die stuk voor stuk allemaal op elkaar lijken en allemaal zitten ze elkaar af te branden als onbetrouwbaar. In het bedrijfsleven zou je binnen een jaar failliet zijn als je je zo zou gedragen.

Vanavond naar Pechthold gekeken. Ik heb d66 altijd een partij voor formalistische linkse zwetsmajoren gevonden, voor weifelkonten, voor lui die daadwerkelijk hun energie willen verspillen aan een flutplan als dat van de ‘gekozen burgemeester’ of andere holle ambtelijke natte droompjes. Dat het grootste deel van de D66 stemmers uit hoger opgeleiden bestaat doet inderdaad het ergste vermoeden over de kwaliteit van ons hoger onderwijs.

Pechthold. Soort verzekeringsagent die net niet brutaal genoeg is om je je portemonnee te laten trekken. Wat een kwats zat die kerel te ventileren vanavond. Studiefinanciering afschaffen om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. Ontslagrecht afschaffen om oudere werknemers aan een baan te helpen. Je zag de vogeltjes gewoon bijna letterlijk om zijn hoofd vliegen. Deze man is gewoon niet goed wijs. Hij wil dat mensen van 60 jaar die 30 jaar bij een bedrijf werken en maximaal 1 jaar ontslagvergoeding krijgen dat verplicht moeten inzetten om te gaan BIJSCHOLEN. Nou, daar zitten bedrijven om te springen, 63 jarige peperdure werknemers die BIJGESCHOOLD zijn.

Totaal geen visie op de werkelijke problematiek van de vergrijzing. De enige werkelijke oplossing voor dat probleem is, zoals ik ooit al eerder schreef, het totaal OMDRAAIEN van de pensioenvoorziening. Mensen gaan voortaan niet meer met pensioen als ze te oud zijn om van het leven te genieten maar in de topjaren van hun leven, allemaal voor dezelfde periode: 10 jaar. Tussen de 25 en 35 bijvoorbeeld. 10 jaren om je onbekommerd uit te leven in deze wereld. Na die periode heb je 2 keuzes:

1. Ofwel je hebt die 10 jaar gebruikt om iets op te bouwen waardoor je zelfstandig bent
2. Ofwel je hebt die 10 jaar gebruikt om flink te genieten van je bestaan dat op dit moment juist het meest genietbaar is en gaat daarna werken.

Het gevolg van deze kentering is dat:

1. Mensen niet meer gezien worden als machines die hun hele leven moeten ‘functioneren’ tot ze te versleten zijn en van hun ‘pensioen mogen genieten’ – het laat mensen juist volop van het leven genieten als ze op het biologische hoogtepunt van hun leven zijn.

2. In plaats van een steeds stijgend aantal gepensioneerden krijg je juist een steeds dalend aantal gepensioneerden.

3. Je krijgt een klasse mensen die op hun 35e daadwerkelijk iets MEEGEMAAKT hebben ipv lui die alleen in de klas, op het werk en voor de buis hebben gezeten.

4. Je schept een klasse mensen die daadwerkelijk de maatschappij dankbaar zijn omdat deze het daadwerkelijk mogelijk maakte een vreugdevol bestaan te leiden. In de huidige opzet is de ontevredenheid vooral te danken aan precies die overgereguleerde, machinale ideologie van de industriele revolutie die de mens eigenlijk als niets dan een werkmachientje ziet.

Dit is een ‘hervorming’ die daadwerkelijk zoden aan de dijk zet, niet alleen financieel maar ook IDEOLOGISCH.
De ‘hervormingen’ die ik politici uit hoor kramen zijn geen daadwerkelijke hervormingen maar nepvoorstellen, geschuifel met cijfertjes, bureaucratische flutideeetjes, van-de-regen-in-de-drup gedoe.

Een klasse jonge mensen creeeren die daadwerkelijk lol in hun leven hebben. Is er een mooier doel denkbaar voor de maatschappij? Juist dan wordt het pas echt interessant langer door te werken. Want de mooie tijd ligt achter je, niet voor je als een wazige belofte – feitelijk verschilt de industriele revolutie en haar salonsocialistische uitspattingen niks van welke religie ook: beloftes over mooie tijden in de toekomst.