Theetijd met Tante Lindner, aka ‘De Stille’, bekend van de theebundeltjes. Veel camerageschuif, of je een eerstejaarstudent aan de kunstacademie een camera in handen gaf. Een uur kunstzinnig staren naar je tenen. Lindners stereotiepe slaperige minimalistische stilleventjes leverden hem landelijk internationale roem op. Die verantwoordelijkheid voelt hij als een zware last.  Souffleert de halve nederlandse letterenwereld over email over hoe ze zich moeten gedragen. Wou eigenlijk Piet Gerbrandy gaan vervangen maar Piet gaat maar niet dood. Drinkt honderden liters gratis koffie in masochistische opwellingen en gaat van al zijn gratis vrijwilligerswerk ooit nog een huisje in de ardennen kopen naast dat van Rob Schouten. Kan goed gevoelig kijken, heeft ooit een punkplaat gekocht toen hij 14 was en probeert daar nog steeds zijn excuses voor aan te bieden. Houdt niet van andere recensenten, kritiek die niet mooi met de camera door een boek schuift kan wat hem betreft gewoon geredigeerd worden. Heeft een problematische relatie met Arnoud van Adrichem, die niet goed genoeg naar de aanwijzingen luisterde. Inmiddels is het geschilletje bijgelegd en zitten beide heren samen achter de computer bij OOTEOOTE te modereren, wat levendige discussies tot gevolg heeft.

Heeft altijd wel  iets punks over zich gehad, net als Hans van Willigenburg, met dat rebels programma ‘koffietijd’ waarmee hij het leven van menig huisvrouw totaal wist te ontregelen. Lindner wil vooral een verbindende figuur zijn, minder radicaal dan zijn voorbeeld, vandaar de fixatie op  thee. Was als Job Cohens staatsgreep was gelukt nu DDV geweest, maar Ramsey stak er een stokje voor.

Zijn fascinatie met ‘schuiven van objecten’ in gedichten valt volgens kwade tongen te herleiden naar activiteiten binnen het letterenfonds, waar men ook graag de hele dag met objecten zit te schuiven. In de poezie van Lindner kan het schuiven met een paperclip al hele spannende poezie opleveren. Vindt hij zelf. We hebben tot op heden nog geen recensent weten ontdekken die dezelfde mening is toegedaan, de enige recensie van zijn vorige bundel die niet door een spekmaatje was geschreven (nl Rutger Cornet de Groot) werd door redactielid Lindner genadeloos afgewezen wegens kwaliteitsloos. Post regelmatig slechte Kahlil Gibran vertalingen van zijn vriendin in allerlei literaire blaadjes. Is de belangrijkste literaire mandarijn sinds Arnoud van Adrichem, die hem tevens zal gaan opvolgen, in een spannend literair bronstdansje.

Beste vriend: Henk Propper. Het was liefde op het eerste gezicht tussen Henk en Erik, toen hij als 9 jarige punkjongen uit de Haagse ghettos wegliep naar Parijs en daar van Henk Janos Pilinzsky leerde lezen.

Meest bekende dichtregel:

en de tafel is niet bij het raam
maar hier naast me gaan staan
aan de voet van de tafel
valt het kleed van de tafel

Uit: ‘Het raam maakt een kier’

Erik Lindner zal in 2074 tijdens een potje dammen met bekende dichter Joost Baars komen overlijden. Hij laat ons een oeuvre na dat je moeiteloos van de ene kant naar de andere kant van je boekenkast kunt schuiven. Het gemis van deze fijne lichtzinnigheid die toch heel zwaar met de camera is zal de hele Nederlandse poeziewereld als een kaartenhuis in elkaar laten storten. Helaas was Lindner te intellectueel voor de televisie, en zal Ramsey dus geen tranen plengen op de begrafenis.