Posts Tagged ‘Kenneth Goldsmith’

Vanessa Place vindt Conceptualism beter dan Flarf

Drew Gardner vindt Flarf beter dan Conceptualisme

Christian Bok vat de twee samen, door een tekst van (Conceptueel schrijver) Kenneth Goldsmith met Flarf-technieken te herschrijven.

Een imitatie van een imitatie van een fictief verhaal. Oftewel, (in dit geval) zou men met Oscar Wilde kunnen zeggen, ‘Life imitates Art far more than Art imitates Life.’

In een bekend verhaal van Jorge Borges, schrijft een fictieve Pierre Menard de gehele Don Quichote woord voor woord foutloos over. Menard’s versie is natuurlijk veel rijker aan verwijzingen, omdat het uit bijna vierhonderd jaar meer geschiedenis kan putten dan het origineel.

Kenneth Goldsmith deed er voor Day een jaar over om een dag uit een krant over te typen (en hij scande ook grote delen).

Nu heeft Kent Johnson, meester van de literaire zwendel (een sortement literaire Sokal) Day, de al nageschreven krant, in zijn volledigheid nageschreven. Het boek is te koop voor $30 (redelijke prijs; Goldsmith’s Day kost $20), compleet met gefabriceerde blurbs (niet)geschreven door Juliana Spahr:

If the 836-pp. Day established Kenny Goldsmith as without a doubt the leading conceptual poet of his time, the 836-pp. Day by Kent Johnson may well be remembered for nudging the politics of Conceptual Poetry out of blithely affirmative, institutional framings, and into truly negational, critical spaces.

Christian Bök:

With Day, Kent Johnson claims his place as one of the major figures of this new writing, showing, in single move, how Conceptual Poetry has been nearly forty years behind the politics of Institutional Critique.

en Kenneth Goldsmith zelf:

Indeed, Kent Johnson’s Day stands as the first Conceptual gesture of its kind in the history of American poetry: An open, literal theft of an entire “book,” exhibited without shame, as a new and strange Work of Art in our Museum of Modern Poetry. I can only tip my hat.

Vier conceptuele dichters uit Amerika verzamelen zich 1 mei in Berlijn voor een symposium over de conceptuele stand van zaken. Kenneth Goldsmith is van de partij (onder meer bekend van het overschrijven van een hele krant: Day). En Rob Fitterman die onder andere schreef, This window makes me feel (pdf; een 75-pagina lange onafgebroken opsomming van de gevoelens die ramen bij iemand doen opkomen, alsof die persoon er langs naar beneden valt. Het boek is dan ook opgedragen aan de slachtoffers van de WTC aanvallen).

Vanessa Place, die Dies: A Sentence schreef, een 50,000-woord, proza gedicht bestaande uit één zin. Place en Fitterman schreven ook samen Notes on Conceptualisms, dat uitkomt op de dag van het symposium. Van wat er te lezen valt op de site van de uitgever Ugly Duckling Press, lijkt het een interessante combinatie te zijn van creativiteit met kritiek.

Tenslotte Kim Rosenfield, dichteres en psychotherapeute waarvan meest recentelijk re:evolution uitkwam (een verzameling toegeigende teksten uit uiteenlopende disciplines als psychoanalyse en evolutie leer, die kritiek leveren op autoriteit en subjectiviteit). Ook in dit boek – dat in tegenstelling tot Notes on Conceptualisms wordt gepresenteerd als gedicht – zijn kritische perspectieven en creativiteit strategisch met elkaar verbonden.

Discover US, heet het festival (over de naam hebben ze lang nagedacht; nu ja, er zit nog net meer logica achter dan ‘I Amsterdam’). Lezingen en tentoonstellingen zijn verspreid van Januari tot Mei. Ook interessant belooft de lezing van dichter Jed Rasula over jazz (die momenteel blijkbaar in Berlijn aan Jazzbandism schrijft, een boek over modernisme), en Erik Friedlander (solo cellist) die John Zorn speelt.