politieke impasse

De grote politieke impasse

Zoals ik voorspeld had: geen kabinet PVV-VVD-CDA. Logisch, want voor het CDA is in zo’n kabinet gaan zitten hun doodvonnis tekenen. Ten eerste wordt het wegens het keiharde snoeien een van de meest impopulaire kabinetten ooit, ten tweede zal als er enig succes geboekt wordt dit allemaal op conto van Wilders geschreven worden. Gevolg? Bij de volgende verkiezingen wordt het CDA gegarandeerd nog verder weggevaagd.

Je kunt het CDA van alles verwijten, maar je kunt ze niet kwalijk nemen dat ze hun eigen doodvonnis niet willen tekenen.

Wat blijft er over? Nieuw Paars met VVD-D66-Groen Links en de PVDA
Zeer onwaarschijnlijk. Veel te weinig raakvlakken. Gaat de VVD echt niet doen.

Enige mogelijkheid dus, zoals ik al voorspelde: CDA, PVDA, VVD.
Ook zeer problematisch. Wellicht met de nodige compromissen een wissewasjeskabinet uit te slepen,
maar ik zie Cohen nog niet onder leiding van Rutte een VVD agenda doorvoeren.

Op de lange termijn nog problematischer: aangezien de kans groot is dat dit een zeer impopulair kabinet gaat worden gaat het kiesvolk nog veel sterker radicaliseren als je nu alleen middenpartijen aan het roer zet.

Kortom: het systeem zelf werkt gewoon niet meer. Dat hele systeem met verzuilde partijen, een restant uit de jaren 50. Met politici die niet hun eigen mening verkondigen maar die van ‘de partij’. Rasacteurs en retorici die ‘carriere maken’ met idealen. De laatste 10 jaar bewijzen als geen ander dat het zinloos is dit oude systeem in stand te houden: het land is volstrekt onbestuurbaar geworden.

De gildedemocratie is als principe ook lang niet alles, maar wel een beter systeem dan dit rare jaren 50 modelletje – wat lijkt de positie van de politiek verdomd veel op die van de kranten. Pieter Broertjes van de Volkskrant smeekte gisteren zowat aan de adverteerders om toch alsjeblieft in de Volkskrant te komen adverteren want het is zo’n mooie krant. Sterker nog, Broertjes beweerd dat ‘adverteerders en mediabureaus hun verantwoordelijkheid ontlopen’ door niet in zijn krant te adverteren. Eenzelfde argument hoor je vaak als je zegt niet te gaan stemmen. Alsof het onze taak is iets in stand te houden wat aantoonbaar gewoon niet werkt.

Lees hier het gekke relaas van stoffige oude mediaboer Broertjes