PoemTalk is een programma waarin vier dichters één gedicht bespreken (standaard opening van de licht sardonische Al Filreis: ‘a close, but not too close reading of a poem’), waarvan er ook altijd een opname wordt gespeeld van de dichter zelf. De gasten zijn elke keer anders (alhoewel sommige wel al meerdere malen langs zijn geweest).

In de meest recente PoemTalk (van afgelopen week) wordt het waarschijnlijk bekendste gedicht van Robert Creeley besproken, ‘I know a man’.

I Know a Man

As I sd to my
friend, because I am
always talking,—John, I

sd, which was not his
name, the darkness sur-
rounds us, what

can we do against
it, or else, shall we &
why not, buy a goddamn big car,

drive, he sd, for
christ’s sake, look
out where yr going.

(Hier in vertaling van Joost Baars).

Er worden twee verschillende opnames afgespeeld, met subtiele verschillen, maar in beide draagt Creeley voor met een bijzondere stem; met duidelijk hoorbare enjambementen, en getergd, alsof hij de angst voor de duisternis dat in het gedicht wordt genoemd ook op die manier uitdraagt.

Ook zeer de moeite waard is overigens de aflevering over het klankgedicht ‘What the president will say and do’ van Jaap Blonk, vooral omdat de uitvoering van het gedicht zo fantastisch is. Het is een herhaling van de titelzin die langzaam wordt afgebroken, tot er tenslotte alleen onverstaanbare klanken overblijven waar je Blonk bijna in hoort stikken (zeer accurate weergave, natuurlijk, van het onvermijdelijke gezwets van veel politieke figuren).