Posts Tagged ‘roze brillen’

Heer Benders, Loewak verandert steeds voor onze ogen, wat is er aan de hand?

Ik heb enkele nieuwe concepten uitgedacht die dit platform interessanter zullen maken. Mijn plan is het een serieuze concurrent van reguliere media te gaan maken. Dat klinkt wellicht hoogdravend, maar we zitten nu al op een 25000 lezers per maand. Erg veel meer lezers heeft de Groene bijvoorbeeld niet. Wat niet al teveel zegt over de aard en de strekking van deze lezers, maar goed je weet ook niet hoeveel abonnees van zo’n regulair blad het ongelezen in de bladenmap laten zitten. De kernvraag voor mij is: hoe maak ik Loewak een interessante plek die de strijd aankan met de door halve garen, slaapmutsen en fopintellectuelen gedomineerde reguliere media. Ik heb daartoe enkele plannen ontwikkeld en ga nu druk aan de slag om deze ook te verwezenlijken.

Waarom wilt u zo graag concurreren met reguliere media?

Omdat je de vijand alleen met zijn eigen middelen kan verslaan. Zolang de autonomen en echte intellectuelen versplinterd zijn of als een duf schaap gratis zitten schrijven voor een kapitalistisch monster als facebook zal er substantieel weinig veranderen. Ik heb daar vroeger ook al mee gespeeld maar toen vond ik de juiste formule niet. Dit vinden van de juiste formule is een heikele zaak.

Hoe gaat het met uw roman, Bankenchrist, en uw filosofieboek, Holokapitaal?

De roman vlot aardig. Ik merk dat schrijven in mijn bloed zit. Ik beleef veel genot aan het schrijven van dit boek. Bedoeling is dat het een van de meest ingenieuze romans wordt die ooit in de Nederlandse taal is geschreven. Hoogdravend, opnieuw, maar je moet je pijlen altijd op de zon richten. Ik geloof niet in het soort literatuur dat heer en meester in het lokale plantsoen wil spelen. Ik vind dat je ofwel wereldliteratuur moet schrijven, ofwel je mond moet houden. Er zijn al genoeg lokale schoonheidskoninginnen. Kan natuurlijk zijn dat het allemaal gaat mislukken, dat risico loop je als je je pijlen hoog richt. Mij om het even, liever een mislukte roman die probeerde groots te zijn dan een gelukte roman die in het grote plaatje niet meetelt.

Voor het filosofieboek heb ik nu een concept verzonnen, dus dat komt er ook. Holokapitaal zal gaan over de toekomst van de mensheid. Het wordt geen doemdenkersboekje van een schimmige Hegeliaan, die op de apocalyptische trends wil meeliften met zijn hyperslabbertje, als Zizek. Die man vindt een boek over Hegel schrijven zijn ‘levenswerk’ waarmee hij eigenlijk impliciet toegeeft geen echte filosoof te zijn. Nee, Holokapitaal slaat nieuwe wegen in en biedt wel oplossingen waar Zizek alleen over de oude ideologien weet te mummelen en zijn tijd verdoet met Kung Fu Panda.

Als derde komt ‘Bilderberg’ er ook aan, mijn nieuwe verzameling gedichten. Bedoeling is dat dat boek beter wordt dan ‘Karavanserai’. Dat vond ik maar een matig boek, hoewel ik toe moet geven dat ik er niet meer ingekeken heb sinds het gepubliceerd is. Ik heb het wel even geprobeerd, na de publicatie, maar vond het stomvervelend mijn eigen boek te lezen.

Als Vierde komt mijn soloplaat uit, ‘Oben Ohne’, met zelf geschreven, gespeelde en gezongen liedjes. Dit wordt voor mij het moeilijkste onderdeel. Het is vrij lastig een totaal nieuw medium onder de knie te krijgen. Ik vind het schrijven van de roman het eenvoudigst. Dat voelt erg natuurlijk aan en ik voel dat ik al een autoritaire stem bezit op dat vlak. Filosofieboek is ook niet zo heel lastig. Lastigst blijft poezie, omdat ik verre van het meeste wat ik schrijf maar matig vind, en het schrijven van hele goede poezie is bijna oneindig veel moeilijker dan het schrijven van een goede roman of filosofieboek. Mijn mening. Maar hele goede muziek maken, dat valt ook niet mee. Ik wacht nog steeds op mijn voorversterker. Dit hele project valt of staat met de kunde mijn zangstem goed te krijgen. Die microfoon van een tientje zonder voorversterking is bagger. Ik heb al een dure microfoon gekocht, maar de voorversterker wordt maar niet bezorgd, dat heb je hier nogal eens in Turkije. Shops bieden dingen te koop aan die ze nog in Engeland moeten ophalen, heel irritant.

U zei laatst nooit meer subsidie aan te zullen vragen bij het Fonds der Letteren. Ook niet voor Loewak?

Nee, die lui kunnen totaal mijn reet op. Ik eet nog liever gras dan dat ik nog een keer bij die fopfiguren en pedante schoolmeesters om geld moet vragen. Van Martine Bibo, de ‘jurist’ van het Fonds, kreeg ik een brief dat ik niet met de adviseurs van het Fonds der Letteren direct mocht mailen, dit naar aanleiding van een mailtje dat ik gestuurd had om even na te gaan of de door het bestuur voorgestelde gang van zaken ook daadwerkelijk klopte. Nou, dank u wel, schooljuf. Een jurist bij het Fonds, dat is als een topkok bij van der Valk restaurants. Ze probeerde in de brief zelfs te suggereren dat het wettelijk strafbaar voor mij zou zijn om een adviseur direct te mailen en had het over het ‘breken van de spelregels’. Op mijn verzoek die spelregels even op hun website aan te wijzen kreeg ik vervolgens geen antwoord. Het Letterenfonds is een duf clubje zelfbedruipers, het zit vol journalisten die middels bijbaantje na bijbaantje met de ellenbogen dit soort functies weten te scoren en dan voorts nog het lef hebben daar de schoolmeester te gaan zitten uithangen over wat kwaliteitspoezie is. Lui die ooit 1 dun bundeltje publiceerden om er ook even bij te horen. De ergste soort consensuele kakkerlakken, ik mag voor ze hopen dat ik ze nooit in het echt tegen het lijf loop. Ik wil best verklappen dat ik wat dat betreft een Vlekkiaans dichter ben.

Bent u tegen subsidie in het algemeen voor kunst en literatuur?

Nee, maar ik vind dat dat op een heel andere manier verdeeld moet worden. Geen valse ‘peer review’ (vals want het is helemaal geen ‘peer review’ – iets is namelijk pas peer review als het het doel heeft iets te beoordelen op publicatiewaarde) geen gesjoemel tussen collega’s, geen festivalletjes in Poepinjebroek met Erik Linder, Erik Linder, Erik Linder en Erik Linder maar iets met daadwerkelijk potentie en uitstraling.

Uw bezwaarschrift tegen het Letterenfonds ging voornamelijk over het feit dat zij een afspiegeling zijn van hun politieke bovenlaag. U trok vergelijkingen met de kredietcrisis. Wat bedoelt u daar precies mee?

Heel simpel. Neem nou gister. Noud Wellink moet op het strafmatje komen. Heeft jarenlang zitten suffen, talloze mensen hun spaargeld kwijt. Wat wordt er als oplossing voorgesteld? De Nederlandse Bank moet haar ‘eigen cultuur gaan evalueren’ en dan durft die Wellink ook nog te suggereren dat hij het boegbeeld voor die ‘verandering van cultuur’ is. Doet sterk denken aan het Fonds voor de Beeldende Kunst een jaar of vier geleden. De directeur van dat Fonds liet in de Volkskrant weten dat ‘kunstsubsidie meestal een kwestie van vriendjespolitiek is’. De directeur die daar al vele jaren zat! Op staande voet zou hij ontslagen moeten worden. Maar nee, mijnheer blijft zitten want ‘de verandering dat zijn wij tegenwoordig zelf’ en gevolg is dat een jaar later de secretaris van het Bestuur aan de haal gaat met 15 miljoen euro. Een oplichtersclub. Culturen kunnen zichzelf niet evalueren. Dat geldt voor de Nederlandse Bank, dat geldt voor een Fonds voor Cultuur. Als je mensen zichzelf laat evalueren ben je niet goed snik. Je weet dan altijd tevoren de uitkomst al. Ik kan dat hele rapport van die Bank nu al letterlijk opdreunen. Deze mensen moeten weg, en er moet een fatsoenlijke objectieve evaluatie van buitenaf komen. Het is allemaal met elkaar verweven, het is één grote referentiele puinhoop van morele corruptie. Het is de ‘generatie Nix en Nul’, de generatie van ‘Na ons de zondvloed’, lui die nergens mee bezig zijn, verzuilde egoisten met valse idealen, spookrijders met roze brillen.

Uw filosofieboek gaat over de toekomst van de mensheid. Hoe gaat die eruit zien?

De toekomst wordt een wisselwerking tussen een geperverteerde androide werkelijkheid en de photosynthetische mens.

Dank voor dit interview.