Mensen die denken dat Turkije achterloopt op televisie of filmvlak: onzin. Het is het enige europese land met een eigen filmindustrie, met jaarlijks honderden grote films, enorme studios, 100 plus tv kanalen met kitsch in allerlei soorten en smaken. Ik kijk er nooit naar maar als ik kijk ben ik regelmatig geshockeerd door de inventiveit en agressiviteit van Turkse reclametechnieken.

Zo hebben de ‘normale’ kanalen regelmatig films maar gaan de Turkse studios daar doodleuk allerlei producten in zitten plakken. Zo kan het gebeuren dat je naar een leuke Western met John Wayne zit te kijken en er naast hem op tafel ineens een fles Yeni Raki staat, of dat er een Turkcell telefoon uit zijn zak steekt. Toen ik dit de eerste keer zag kon ik mijn ogen niet geloven. Wie gaat er nou het werk van een regisseur op dusdanige wijze verkrachten? Zouden die studios daar toestemming voor hebben? Dat zal wel niet. Ik kijk niet naar zulke films.

Vanavond zag ik weer een nieuw fenomeen en zat ik opnieuw met mijn ogen te knipperen. Op de Turkse televisie is een enorm populaire spelshow, een variant op dat ding met Robert Ten Brink Weekend miljonairs heet het geloof ik. Ze hebben een vast panel van een 14 mensen en een kandidaat die moet raden waar het miljoen zit. Plots, midden in het program, roept de presentator: ‘En daar komt de Pandaaaa!!!’ en meisjes lopen de studio binnen en laden de hele tafel vol met Panda ijsdozen. Alle panelleden krijgen een Panda ijsdoos uitgereikt en beginnen verplicht Panda ijs te eten. Een Panda Jingle klinkt en de panelleden zingen vrolijk mee. ‘Wat is jouw favorite Panda ijs mijnheer 1?’ vraagt de presentator en Panellid 1 laat weten enorm van bananenijs te houden. De scene eindigt weer met de jingle waarbij zowel presentator als panelleden uitbundig meelachen en dansen.

Brrrr! Dit leunt bijna tegen product placement fascisme aan, wat een agressieve reclametechnieken, zeg! Ik hoop dat de Nederlandse hilversumpimps hier niet aan zullen durven….