Janpeters Sociale Fliegtuigje
Wat een absurde taferelen op verkiezingsavond: plots had geen enkele politicus zin meer in een debat – alleen wilders zat in zijn eentje aan tafel bij het ‘slotdebat’ van de NOS. Debat? De kiezers hadden toch al gestemd?
Ik had ook wat politici in mijn facebook vriendenlijst en mijn indruk van hen was op facebook precies hetzelfde: constant de SUGGESTIE van betrokkenheid maar daarachter een grote desinteresse in de realiteit. Constant geouwehoer over voetbal, en niet omdat ze van voetbal houden: nee, omdat ze menen dat je daarmee ‘volks’ overkomt.
En dan Geertje Wilders. Zijn keiharde standpunten bleken 2 minuten na het sluiten van de stemlokalen boterzacht. Opnieuw bewijs voor mijn stelling dat de hele PVV gewoon een opzetje van de VVD zelf is om hun kiesbereik te verdubbelen. 55 zetels voor rechts, daar konden ze vroeger alleen van dromen.
Gaat zo’n regering er ook komen? Afhankelijk van het CDA. En het CDA heb ik nog nooit op een principe weten betrappen, vooral niet met Verhagen aan het roer, die toch al de schaduwpaus van Balkenende was – een drammerig machtsmandarijn van het eerste uur.
Groot kans natuurlijk wel dat het deel van hun achterban dat nog een soort zweempje van sociaal gevoel overheeft, vooral voor de goede sier uiteraard, daar toch een probleempje van maakt. Maar dan komt verhagen even uitleggen dat die 1 biljoen aan mineralen in afghanistan wederopbouwoorlog in afghanistan anders in gevaar komt, het speerpunt van de christelijke politiek in het begin van de 21e eeuw. En de JSF, natuurlijk, JANPETERS SOCIALE FLIEGTUIGJE, ook al reden genoeg weer in een kabinet te gaan zitten als echte gelovigen.
De Methodiek Verhagen
Zou het dan werkelijk zo werken? Ik kan het niet nalaten het even te proberen:
‘Toen ik gisteren de lekke achterband van Gerrit Achterberg zat te plakken zei hij ‘Benders, dat jij de Nobelprijs voor Literatuur nog niet hebt gewonnen, het is onbegrijpelijk’. Vervolgens, toen ik de band onderdompelde in een emmer water, zag ik het gezicht van Goethe in het water opdoemen, dat op zachte toon liet weten dat ‘Die Nobelpreis ohne die ‘B’ von Benders die Noelpreis bekommen wird’.
Dat een beetje schrijver tegenwoordig zijn eigen consensus schept is natuurlijk ook de reden dat we tegenwoordig zoveel literatuurprijzen nodig hebben.
Recensie ‘Zwarte Gaten’ van Hans Verhagen
Deze week schreef ik voor De Recensent een recensie over de laatste bundel van dichter Hans Verhagen. Een kort citaat:
De poëzie van Verhagen doet me ergens denken aan de poëzie van Hans Vlek. Verhagen heeft wel een duidelijk eigen stemgeluid waaruit je goed af kunt lezen dat hij net als Vlek een kind van de jaren zestig is. Hij mist wel de scherpte en het beeldend vermogen van Vlek, maar compenseert met bevlogenheid en woede. Op de achtergrond hoor je de jazzmuziek meedeinen. Het boekwerk is verfraaid met heerlijk achterhaalde kunstwerken. Verhagen is de laatste der Mohikanen, de enige van zijn generatie die het nog niet opgegeven heeft.
De hele recensie valt vandaag te lezen op de Recensent
De nieuwe Benders
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de nieuwe dichtbundel van Martijn Benders.
Hoe het kan dat één ongeordende, doorgaande stroom gedichten, op het oog zonder plan of doel, opbouw of richting geschreven, zo kan fascineren is lastig
uit te leggen.
Abe de Vries, De Contrabas
Lees de recensie
Commentaar