De grote politieke impasse
Zoals ik voorspeld had: geen kabinet PVV-VVD-CDA. Logisch, want voor het CDA is in zo’n kabinet gaan zitten hun doodvonnis tekenen. Ten eerste wordt het wegens het keiharde snoeien een van de meest impopulaire kabinetten ooit, ten tweede zal als er enig succes geboekt wordt dit allemaal op conto van Wilders geschreven worden. Gevolg? Bij de volgende verkiezingen wordt het CDA gegarandeerd nog verder weggevaagd.
Je kunt het CDA van alles verwijten, maar je kunt ze niet kwalijk nemen dat ze hun eigen doodvonnis niet willen tekenen.
Wat blijft er over? Nieuw Paars met VVD-D66-Groen Links en de PVDA
Zeer onwaarschijnlijk. Veel te weinig raakvlakken. Gaat de VVD echt niet doen.
Enige mogelijkheid dus, zoals ik al voorspelde: CDA, PVDA, VVD.
Ook zeer problematisch. Wellicht met de nodige compromissen een wissewasjeskabinet uit te slepen,
maar ik zie Cohen nog niet onder leiding van Rutte een VVD agenda doorvoeren.
Op de lange termijn nog problematischer: aangezien de kans groot is dat dit een zeer impopulair kabinet gaat worden gaat het kiesvolk nog veel sterker radicaliseren als je nu alleen middenpartijen aan het roer zet.
Kortom: het systeem zelf werkt gewoon niet meer. Dat hele systeem met verzuilde partijen, een restant uit de jaren 50. Met politici die niet hun eigen mening verkondigen maar die van ‘de partij’. Rasacteurs en retorici die ‘carriere maken’ met idealen. De laatste 10 jaar bewijzen als geen ander dat het zinloos is dit oude systeem in stand te houden: het land is volstrekt onbestuurbaar geworden.
De gildedemocratie is als principe ook lang niet alles, maar wel een beter systeem dan dit rare jaren 50 modelletje – wat lijkt de positie van de politiek verdomd veel op die van de kranten. Pieter Broertjes van de Volkskrant smeekte gisteren zowat aan de adverteerders om toch alsjeblieft in de Volkskrant te komen adverteren want het is zo’n mooie krant. Sterker nog, Broertjes beweerd dat ‘adverteerders en mediabureaus hun verantwoordelijkheid ontlopen’ door niet in zijn krant te adverteren. Eenzelfde argument hoor je vaak als je zegt niet te gaan stemmen. Alsof het onze taak is iets in stand te houden wat aantoonbaar gewoon niet werkt.
Lees hier het gekke relaas van stoffige oude mediaboer Broertjes
VVD trekt de stekker eruit
Precies wat ik al een half jaar beweer: de VVD trekt op het laatste moment, 24 uur voor de verkiezingen, de stekker uit een mogelijke samenwerking met de PVV. Een geniale zet van een groepje zeer bekwame politieke manipulators. Eerst lanceer je een rare splinterpartij, die trekt met gekke clownsbekken zoveel mogelijk stemmen van links af, en op het laatste moment voor de verkiezingen trek je de stekker eruit (was het de VVD niet eerder opgevallen dat de PVV niet in de eerste kamer aanwezig is?) en is het scoren geblazen.
Inmiddels heb je je partijprogramma al zo aangepast dat het als twee druppels water op dat van de PVV lijkt. Ja, dat moest wel. Want die kiezers moeten toch naar ons komen als we de stekker er dadelijk uittrekken.
Lees: een hele doordachte coup poging om de links-liberale hoek binnen de VVD om zeep te helpen. De Dijkstal groep, zeg maar. Of zeg maar gerust de liberale hoek om zeep te helpen want de VVD is tegenwoordig maakbare samenleving van top tot teen.
Mark Rutte, de grote heiland van 2010
Mijn theorie dat Wilders doelbewust door de technocratische elite is gelanceerd om het draagvlak van rechts te verdubbelen (een truuk die eerder met Fortyun en Verdonk werd uitgehaald) blijkt al te actueel: nadat de media hem bijna twee jaar lang bijna ongelimiteerde aandacht verschaft hebben blijkt Wilders op het laatste moment ‘in te zakken’ en is het de VVD die met iedereen aan de haal gaat onder leiding van Mark Rutte.
Dit had toch twee jaar geleden niemand voor mogelijk gehouden. Mark Rutte! Mark ‘ga op me zitten en ik geef je een kwartje’ Rutte! Die op 45-jarige leeftijd nog vrijgezel is en bij zijn moeder woont! De grote held van 2010!
Niet Cohen, want die ‘piekte te vroeg’ zoals dat heet. Dat was de vorige heiland, een aardige bedeesde ambtenaar die ongetwijfeld heel bestuurskundig is en, jazeker, net wat teveel wegheeft van Bert:
Hij praat ook als Bert, zijn lichaamstaal is bijna identiek als die van het befaamde sesamstraat-karakter. En sinds hij PVDA lijsttrekker is zit hij als een holle machine de partijpolitiek na te bauwen, wat funest uitpakte: waar Cohen eerst nog de aardige man was op wie je wel zou kunnen stemmen omdat die andere griezels weinig soeps zijn denk je nu: wat een enge man, ga ergens een schoolplein vegen ofzo.
Je hoort politici altijd roepen dat ze het over de inhoud willen hebben. Dat ‘roepen dat ze het over de inhoud willen hebben’ is precies wat ze zelf als een ‘inhoudelijk debat’ zien. Want over de kernvragen heeft niemand het ooit – hoogstens of er wat meer of wat minder bezuinigd moet worden, terwijl de hamvraag juist is: hoe ga je om met een wereld die onder zijn schuldenlasten bezwijkt?
Ik zal vast niet de enige zijn, maar ik vraag me regelmatig af aan wie iedereen die schulden eigenlijk heeft. Wat is er eigenlijk op tegen om collectief wereldwijd iedereen alle schulden in 1 keer kwijt te schelden? Zou dat niet juist zoden aan de dijk zetten – want als je dit systeem handhaaft – naar mijn idee is het eeuwig pompen om net niet te verzuipen – met andere woorden het is feitelijk een eeuwig crisismodel.
De nieuwe Benders
'Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem' heet de nieuwe dichtbundel van Martijn Benders.
Hoe het kan dat één ongeordende, doorgaande stroom gedichten, op het oog zonder plan of doel, opbouw of richting geschreven, zo kan fascineren is lastig
uit te leggen.
Abe de Vries, De Contrabas
Lees de recensie
Commentaar