Proust, altijd weer Proust. La Prisonnière deze keer. De verteller, Marcel, ligt in bed na een nacht ruziën met zijn gevangen liefde. Onverhoopt heeft hij heerlijk geslapen. Volkomen verkwikt laaft hij zich aan de geluiden die van straat komen, de… Continue reading
Ware liefde is met zijn tweeën kippenbouillon eten uit één soepbol. Maar vanochtend, bij de eerste zonnestraal al trok mijn liefje een vies zuurpruimengezicht en riep: ‘Je tong is droog.’ Toen moest ik aan de wijze woorden van haar vader… Continue reading